อาหารเช้าราคา 132 เยน 〜เช้าแบบนี้ ในชีวิตที่เวียดนาม〜

ผมกำลังสนุกกับมันอยู่พอสมควรแบบนี้ครับ

ถึงจะอาศัยอยู่ที่เวียดนาม ก็ไม่ได้หมายความว่าจะกินเฝอหรือบั๊ญหมี่ทุกเช้าเสมอไปนะคะ อาหารเช้าที่บ้านเราน่ะ ธรรมดาอย่างไม่น่าเชื่อเลยล่ะ ปิ้งขนมปัง แล้วก็ทาแยม เปิดตู้เย็น หยิบอะไรมาดื่มสักอย่าง เช้านี้ทาแยมมาร์มาเลดส้มจี๊ดไว้เต็มๆ เลยค่ะ เวียดนามมีผลไม้อุดมสมบูรณ์ การเลือกแยมเลยเป็นเรื่องสนุกไปด้วย มะม่วง เสาวรส สับปะรด สตรอว์เบอร์รี แม้แต่แยมจากผลไม้ที่ในญี่ปุ่นหาได้ยากสักหน่อย ก็ เพราะที่นี่ซื้อได้ในราคาสบายๆ ไม่แพงเลยล่ะ ส้มจี๊ดก็เป็นหนึ่งในนั้น สมัยที่ยังอยู่ที่ญี่ปุ่น พูดถึงส้มจี๊ดทีไร ก็หมายถึงของที่เอาไปเคี่ยวให้หวานแล้วกินในหน้าหนาว เป็นของที่มีอยู่ที่บ้านคุณยาย และท่านจะบอกว่า "ดีต่อคอนะ กินซะสิ" แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่า ฉันทามันเยอะๆ ลงบนขนมปังตั้งแต่เช้าเลย พอที่อยู่อาศัยเปลี่ยนไป แม้จะเป็นผลไม้ชนิดเดียวกัน ความรู้สึกที่มีต่อมันก็เปลี่ยนไปได้มากทีเดียวเลยนะ ฉันคิดแบบนั้น เอาล่ะ ลองคำนวณค่าอาหารเช้าของเช้านี้ดู ขนมปังหนึ่งแผ่น 1,500 VND คิดเป็นเงินเยนญี่ปุ่นก็ราวๆ 9 เยน แยมส้มจี๊ดนี่ ฉันคำนวณคร่าว ๆ จากปริมาณที่กินในหนึ่งครั้ง ก็ราว 8,000 ดอง ประมาณ 49 เยน น้ำโซดา SINGHA ราคา 12,000 ดอง ประมาณ 74 เยน ส่วนน้ำสีแดงที่เหลือจากตอนทำคอมโพตพลัม กับมะนาวฝรั่งครึ่งลูกนั้น เป็นของที่มีอยู่ในตู้เย็นอยู่แล้ว คราวนี้เลยไม่นำมาคิดรวมด้วย รวมทั้งหมด 21,500 ดอง คิดเป็นเงินเยนญี่ปุ่นราว 132 เยน ถูกจังเลยเนอะ~~ พอลองทำออกมาเป็นตัวเลข ก็รู้สึกดีใจขึ้นมานิดหน่อย เครื่องดื่มเมื่อเช้านี้ ฉันใช้น้ำที่เหลือจากคอมโพตพลัมนั่นแหละ พอทำคอมโพต หลังจากกินผลไม้หมดแล้ว ก็จะเหลือน้ำสีสวย ๆ อยู่ จะทิ้งไปก็รู้สึกเสียดายจริง ๆ รินใส่แก้วสักหน่อย บีบมะนาวลงไปให้ฉ่ำ ๆ แล้วเทน้ำโซดาตามลงไป พอลองจิบดู ก็คิดว่าน่าจะหวานอีกสักนิดก็ดีนะ แล้วก็เติมน้ำคอมโพตลงไป เอ๊ะ หวานไปหน่อยหรือเปล่านะ คราวนี้เลยเติมน้ำโซดาลงไปอีก ระหว่างที่ทำอะไรแบบนี้อยู่ เครื่องดื่มแก้วเช้าก็เสร็จเรียบร้อย เป็นเจ้าเครื่องดื่มที่อร่อยใช้ได้เลยทีเดียว ความเปรี้ยวอมหวานของลูกพลัม กับความเปรี้ยวของมะนาว น้ำอัดลมที่ซ่าฟู่ๆ ก็เข้ากันดีกับยามเช้าที่ร้อนอบอ้าวของโฮจิมินห์เช่นกัน บางทีฉันอาจจะเฝ้ารอเจ้านี่มากกว่าตัวคอมโพตเสียอีก และสิ่งที่ฉันวางขนมปังไว้ ก็คือจานพลาสติกราคาราวๆ 30 เยนที่ซื้อมาจากตลาด เจ้านี่มันบางเบามากๆ จริงๆ พอหยิบขึ้นมาก็เบาจนน่าตกใจ แน่นอนว่าไม่มีความหรูหราอะไรเลย แต่พอถึงตอนเช้า ฉันก็เผลอเลือกจานใบนี้ทุกที ทั้งเบา ทั้งไม่แตก แถมล้างก็ง่าย ถ้าเป็นขนมปังแค่แผ่นเดียว แค่นี้ก็พอแล้ว หรือพูดให้ถูกก็คือ แบบนี้แหละดีที่สุด สีที่ออกจะฉูดฉาดหน่อยอย่างสีเหลืองหรือสีฟ้าอ่อน พอเป็นตอนเช้าก็ไม่เลวเลย เพียงแค่วางขนมปังไว้แผ่นเดียว โต๊ะอาหารก็พลอยดูสว่างสดใสขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ขนมปังกับแยมส้มจี๊ด (คิงคัง) น้ำเชื่อมคอมโพตที่เหลือจากเมื่อวาน ใส่มะนาวไลม์กับน้ำโซดา จานบางเฉียบที่ซื้อมาจากตลาด พอลองเขียนเรียงออกมาแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่เป็นเรื่องใหญ่โตสักอย่างเลย แต่ว่าอาหารเช้าน่ะ บางทีแค่นี้ก็อาจจะพอแล้วก็ได้ หยิบของที่มีอยู่ในตู้เย็นออกมา เอาของที่เหลือมาดัดแปลงเล็กน้อย แล้วจัดวางลงบนจานที่ถูกใจ แค่นั้นก็ 132 เยน อือ ยังไงก็ถูกจริง ๆ นั่นแหละ แล้วก็ เป็นเช้าที่ค่อนข้างดีเลยนะ อันดับชีวิตการย้ายถิ่นฐาน