บทเพลงรักแห่งวันเปลี่ยนฤดู

ดานังในช่วงนี้ อากาศช่างเหมือนเพลงรักแสนหวานละมุนแห่งช่วงเปลี่ยนฤดู 🍂

ตื่นแต่เช้าแล้วก้าวออกไปที่ระเบียง ก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นบางเบาที่ลูบไล้ผิวกาย เตือนให้ต้องหยิบเสื้อตัวบางมาสวมเพิ่ม แต่พอถึงเที่ยง แสงแดดก็สาดส่องสีทองอร่ามลงบนถนนอีกครั้ง ระยิบระยับบนเกลียวคลื่นของหาดหมีเคราวกับว่าไม่เคยมีฤดูหนาวกำลังจะมาถึงเลย

ผู้คนหลงรักดานังก็อาจเป็นเพราะช่วงเวลาที่ล่องลอยอยู่กึ่งกลางเช่นนี้ ไม่ร้อนอบอ้าวจนเกินไป และยังไม่หนาวเหน็บ มีเพียงสายลมแห้ง ๆ ที่พัดพาความโรแมนติกของฟ้าดินมาด้วยเล็กน้อย

บ่ายนี้คุณมีนัดกับพระอาทิตย์ตกที่ดานังที่มุมร้านกาแฟประจำแล้วหรือยัง? ☕