รายชื่อสิ่งของที่คนสัญญาให้คุณว่า 'ไม่เผ็ด

คำว่า "ไม่เผ็ดหรอก" ในเวียดนามเป็นคำพูดให้กำลังใจ ไม่ใช่คำอธิบายทางเทคนิค

มันไม่ใช่คำโกหก ผู้พูดพูดด้วยความจริงใจอย่างเต็มที่ — ตามมาตรวัดของตัวเอง ปัญหาคือทั้งสองฝ่ายกำลังใช้หน่วยวัดที่แตกต่างกัน

ตารางแปลงหน่วย:

ไม่เผ็ด" → มีพริกอยู่ แต่แค่นิดหน่อย "เผ็ดนิดเดียว" → เผ็ด "เผ็ดกลาง ๆ" → เผ็ดมาก "เผ็ดนะเออ" → ลองทบทวนทางเลือกในชีวิตดูใหม่ "อันนี้คนเวียดนามเองยังบอกว่าเผ็ด" → อย่าเลย

เมนูที่มักถูกแนะนำว่า "ไม่เผ็ด" แต่จริงๆ แล้วมีพริกอยู่ด้วย เช่น บุ๊นบ่อ (มีน้ำพริกสาเต๋สีแดงลอยอยู่ด้านบน) หมี่กว๋าง (เสิร์ฟพร้อมพริกเขียว) บั๋นแซว (น้ำจิ้มมีพริกผสมอยู่) ก้อย (มีพริกผสมอยู่ในน้ำยำ) และเกือบทุกน้ำจิ้มที่วางอยู่บนโต๊ะ

มีประโยคหนึ่งที่ใช้ได้ผลจริง ๆ อย่าพูดว่า "ไม่เผ็ด" แต่ให้พูดว่า "ไม่ใส่พริก" — เจาะจงชัดเจน ชี้ไปที่การกระทำโดยตรง ไม่ขึ้นอยู่กับความรู้สึกของใครทั้งนั้น แล้วผู้ขายก็จะไม่ใส่พริกให้จริง ๆ

ถ้าเผลอกินไปแล้ว: นม โยเกิร์ต ข้าวสวย หรือกล้วย ส่วนน้ำเปล่ากับเบียร์ไม่ช่วยอะไรเลย — มันแค่ทำให้สารเผ็ดกระจายไปทั่วปากเท่านั้น

และข่าวดีก็คือ ความสามารถในการทนเผ็ดเพิ่มขึ้นจริงๆ หลังจากอยู่ในภาคกลางเวียดนามประมาณสองสัปดาห์ คุณจะรู้สึกว่าบุ๋นชามแรกที่เคยกินในวันแรกนั้นตอนนี้จืดไปเลย