รายการสิ่งที่คนสัญญากับคุณว่า "ไม่เผ็ด

คำพูดที่ว่า "ไม่เผ็ดหรอก" ในเวียดนามเป็นคำพูดให้กำลังใจ ไม่ใช่การอธิบายเชิงเทคนิค

มันไม่ใช่คำโกหก คนที่พูดนั้นซื่อสัตย์อย่างเต็มที่ — ตามมาตรวัดของตัวเอง ปัญหาคือทั้งสองฝ่ายกำลังใช้หน่วยวัดที่แตกต่างกันสองหน่วย

ตารางแปลงหน่วย:

• "ไม่เผ็ด" → มีพริกแต่น้อย • "เผ็ดเล็กน้อย" → เผ็ด • "เผ็ดปานกลาง" → เผ็ดมาก • "เผ็ดขนาดนี้เหรอ" → คิดใหม่เกี่ยวกับตัวเลือกในชีวิตของคุณ • "ของนี้แม้แต่คนเวียดนามก็เห็นว่าเผ็ด" → อย่า

อาหารที่มักได้รับการแนะนำว่า 'ไม่เผ็ด' แต่จริง ๆ แล้วมีพริก ได้แก่ เส้นเนื้อ (มีน้ำพริกแดงสดใสบนหน้า) หนึ่งเส้นกวาง (มีพริกสีเขียวสดใหม่มาด้วย) ขนมเหลา (มีน้ำจิ้มที่มีพริก) สลัด (พริกผสมอยู่ในน้ำสลัด) และน้ำจิ้มเกือบทุกชนิดที่วางบนโต๊ะ

มีประโยคที่ใช้ได้ผลจริง ๆ คือ อย่าพูดว่า "ไม่เผ็ด" ให้พูดว่า "ไม่ใส่พริก" แทน — เพราะมันเจาะจง ชี้ไปที่การกระทำโดยตรง ไม่ขึ้นอยู่กับความรู้สึกของใคร คนขายก็จะไม่ใส่พริกให้จริง ๆ

ถ้าเผลอกินไปแล้ว: นม โยเกิร์ต ข้าวสวย หรือกล้วย ส่วนน้ำเปล่ากับเบียร์ไม่ช่วยอะไรเลย — มันแค่ทำให้ความเผ็ดกระจายไปทั่วปากเท่านั้น

และข่าวดีก็คือ ความสามารถในการทนเผ็ดเพิ่มขึ้นจริง ๆ หลังจากอยู่ในภาคกลางเวียดนามประมาณสองสัปดาห์ คุณจะรู้สึกว่าชามบุ๋นในวันแรกนั้นตอนนี้กลับจืดไปเลย