ความสามารถที่แท้จริงของเวียดนาม ~ แฟชั่น (เขียนโดย โฮ)

ฮานอยมีบรรยากาศ ที่แตกต่างจากโฮจิมินห์อยู่นิดหน่อย ที่นี่มีสี่ฤดู และผู้คนที่ได้พบเจอ ก็ดูจะมีความสงบเสงี่ยมอยู่ในตัว... ประมาณนั้น ต่างจากโฮจิมินห์ที่เหมือนหน้าร้อนตลอดปี และให้ความรู้สึกสดใสไปทั่วทุกที่ เคยได้ยินมาก่อนแล้ว แต่ตอนนี้ที่สามารถสัมผัส ความแตกต่างนั้นได้ด้วยตัวเอง พอร่วมงานแต่งงานเสร็จ ก็เลยตัดสินใจเดินเที่ยวฮานอยแบบชิลๆ เดินทางไกลไปยังร้านที่อยากลองไปดูสักหน่อย เดินประมาณ 30 นาที คิดว่าถ้าร้อนมากๆ อาจจะขึ้นมอเตอร์ไซค์ไปดีกว่า แต่อากาศวันนั้นเดินเล่นสบายๆ พอดี อยากเดินเล่นเรื่อยเปื่อยไปตามเมือง หลงเข้าไปในตรอกซอกซอยที่ไม่คุ้นเคยบ้าง เจอสิ่งใหม่ๆ บ้าง พลาดบ้าง... อยากสัมผัสความตื่นเต้นแบบนั้นด้วยเหมือนกัน จุดหมายปลายทางคือร้านผลิตภัณฑ์ไหม มีเดรสตัวหนึ่งที่เคยเช็กดูทางเน็ตแล้วรู้สึกว่า "น่ารังจัง~" เลยอยากไปดูของจริง จากหน้าเว็บไซต์ ร้านเป็นบ้านหลังเดี่ยว หน้าร้านดูมีสไตล์ทีเดียว https://goldensilk.vn/ พอพึ่ง Google Maps เดินเรื่อยเปื่อยไปเรื่อยๆ จู่ๆ ก็มีคนเดินสวนมาจากด้านหน้า...

สวนกับเหล่าคุณมาดามที่ดูมีความสุข! แต่ละคนสวมชุดอ่าวหญ่ายของตัวเอง สวมหมวกใบใหญ่ และบางคนก็ถือดอกไม้อยู่ในมือด้วย พูดคุยกันเสียงดังพร้อมท่าทางประกอบ สีหน้าก็เต็มไปด้วยอารมณ์... เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน นี่มันเหมือนกับ Crazy Rich Asians เลยไม่ใช่เหรอ https://cinemarche.net/lovestory/crazyrichasians/ แต่งตัวด้วยแฟชั่นที่ตัวเองชอบ สนุกกับชีวิตอย่างเต็มที่~ รู้สึกได้เลยว่าพวกเธอกำลังใช้ชีวิตอย่างเต็มอิ่มจริงๆ เท่มากจริง ๆ อดใจไม่ไหว เผลอเดินตามไปถ่ายรูปเลย รู้สึกได้ถึงพลังที่เหนือกว่าคนหนุ่มสาวที่กำลังจะไปทำงานเสียอีก ไม่ว่าคนอื่นจะมองยังไง ยังไงฉันก็อยากใส่เสื้อผ้าที่ตัวเองชอบอยู่ดี~ ได้รู้ว่าที่เวียดนามมีวัฒนธรรมสั่งตัดเสื้อผ้าตามใจชอบ แต่ก่อนคิดว่าชุดอ๋าวหญ่ายคงยังไม่ใช่สำหรับฉัน แต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่ามันน่าจะสนุกดี คิดอะไรแบบนั้นไปพลาง มุ่งหน้าไปยังร้านผ้าไหมชื่อดัง Lụa Tơ Vàng แต่พอไปถึงกลับไม่เหมือนที่ Google แผนที่บอกไว้เลย นี่แหละคือเวียดนาม ตรวจสอบเท่าไหร่ก็หาร้านไม่เจอ อุตส่าห์เดินมาตั้งไกลแท้ๆ นะเนี่ย~ เดินวนไปวนมารอบๆ กี่รอบต่อกี่รอบ ก็ไม่มีร้านอยู่ดี แย่จังเลย หมุดที่แสดงบนแผนที่ก็ชี้อยู่ตรงนั้น แต่กลับเป็นร้านที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง ลองใส่ที่อยู่ใหม่อีกครั้ง ลองผิดลองถูกอยู่พักหนึ่ง จนรู้สึกว่า ที่นี่คงอยู่คนละที่ กับที่แผนที่แสดงไว้แน่ๆ... พอเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ... ก็พบว่าร้านอยู่ห่างออกไปประมาณ 500 เมตร เป็นร้านที่น่ารักสมใจอย่างที่คิดไว้จริงๆ พนักงานก็ให้บริการอย่างสุภาพ คอยบอกให้ลองนู่นลองนี่เรื่อยๆ ได้เลยค่ะ ไม่ต้องเกรงใจ! ชุดเดรสแบบวันพีซดีไซน์ไม่เหมือนที่คิดไว้เลย... แต่ดันไปตกหลุมรักกับเสื้อตัวอื่นแทน! ผ้าไหมเบาสบายราวกับก้อนเมฆ มีลายปักสไตล์เวียดนาม อยู่ตรงไหล่ ลองใส่ทั้งสีฟ้า สีม่วง สีชมพู และสีเขียวดูค่ะ...

สุดท้ายสิ่งที่ซื้อก็คือสีน้ำเงินที่เกือบจะเป็นสีกรมท่า ซึ่งเป็นโทนสีที่ฉันชอบอยู่แล้ว เลยไม่ได้ลองอะไรที่ท้าทายเลย พนักงานขายพยายามแนะนำสีม่วงอยู่ตลอด อีกอย่างที่ถูกแนะนำมาคือแจ็คเก็ตที่มีลายปักหรูหราอยู่ด้านหลัง เป็นแจ็คเก็ตสไตล์กิโมโนที่ดูเท่มากเลย แต่ฉันไม่มีความกล้าที่จะใส่ให้เข้ากันได้เลย~

ถ้าอายุน้อยกว่านี้สัก 20 ปี... คงจะซื้อไปแล้วมั้ง แตกต่างจากเสื้อสกาแจนอย่างสิ้นเชิง เป็นเสื้อคลุมสไตล์กิโมโนแบบไขว้หน้า ความยาวสั้น แถมยังให้ความรู้สึกแบบเกาหลีหรือจีนอีกด้วย ลายปักดูเหมือนจะมีทั้งลายเสือและลิงด้วยนะ ที่ผ่านมารู้สึกว่าแฟชั่นเวียดนามอยู่กึ่งกลางระหว่างความเชยกับความคิทช์แบบบางๆ แต่ตอนนี้มันพัฒนาขึ้นจริงๆ แฟชั่นที่กล้าลุยมาก! อดคิดไม่ได้เลยว่ามันน่าสนใจจังเลย~ พอตัดผมสั้นลง การใช้ผ้าพันคอก็สนุกขึ้นมาเลย

เลยตัดสินใจซื้อผ้าพันคอที่ออกแบบลวดลายจากธีมเวียดนามด้วย พอเห็นดีไซน์แนวอาวองการ์ดก็รู้สึกว่า "โห~~ น่าสนใจจัง" ผ้าพันคอผืนเล็กราคาผืนละ 3,000 เยน ปกติมือจะไปหยิบโทนสีโมโนโทนทันที แต่ก็มีอยู่หลายผืนแล้วเหมือนกัน ขนาดของแบรนด์แอร์เมสก็มี แต่ที่นี่คือเวียดนาม! และก็เพราะเป็นเวียดนามนี่แหละ เลยคิดว่าจะลองซื้อดีไซน์และโทนสีที่น่าสนใจดูบ้าง เลยเลือกสีม่วงที่ออกแบบลายดอกบัวสไตล์ไซคีเดลิก กับอีกผืนที่เป็นสีกรมท่าและส้ม (ไม่มีอยู่ในรูปนะ) ที่บอกว่าทำจากพืชของเวียดนาม... ซื้อมา 2 ผืน รีบเอามาพันคอเลยทันที~~ สนุกจังเลย สนุกสุดๆ ถึงจะรู้สึกว่ามันอาจจะดูเข้ากันไม่ค่อยได้ กับแฟชั่นยุคนี้เท่าไหร่... จะพูดยังไงดีนะ ตอนนี้ไม่สนสายตาคนอื่นเลยสักนิด จะลุยไปในสไตล์ของตัวเองแบบนี้แหละ คุณ Ho ถ้ากลายเป็นคนที่ชอบใช้ผ้าพันคอ... แบบนี้บ้างก็คงจะดีเนอะ อันดับชีวิตย้ายถิ่นฐาน