รีวิวดานัง❣️ป้ายภาษาเกาหลีที่คุ้นเคย (ft.ทุเรียน&มะม่วง)

ระหว่างที่สระผมเสร็จแล้วกำลังเดินกลับโรงแรม ก็เห็นป้ายภาษาเกาหลีที่คุ้นตาอยู่ทั่วไป พอดีตอนนั้นอยากกินผลไม้อยู่พอดี ก็เห็นร้านผลไม้ที่เพิ่งเปิดใหม่สะดุดตาเลยแวะเข้าไปดู ร้านก็สะอาด ผลไม้ก็จัดวางในตู้เย็นอย่างเป็นระเบียบ เลยเลือกทุเรียนหนึ่งแพ็คกับมะม่วงหนึ่งแพ็คโดยไม่ลังเล จ่ายเงินแล้วกินในร้านก่อนเดินออกมา เธอคนนี้จึงได้ลิ้มรสทุเรียนเป็นครั้งแรกในชีวิต! กัดไปคำเดียวบอกว่าเป็นทรอม่าเลยฮ่าๆ ฉันลองชิมดูทุเรียนรสขมมากเลย😅 ทุเรียนแบบนี้ฉันก็เพิ่งเคยกินครั้งแรกเหมือนกัน เลยงงไปเหมือนกัน ก็เลือกลูกที่เปลือกดูไม่แห้ง ดูชุ่มๆ แล้วนะ แต่ก็พลาด!! ㅠㅠ ทุเรียนที่จ่ายไป 220,000 ดองนี่ รสขมที่สุดเท่าที่เคยกินมาเลย ส่วนมะม่วงหนึ่งแพ็คยังพอมีรสหวานอยู่บ้าง แต่ถึงอย่างนั้น อาจเพราะสุกเกินไปหน่อย เลยนิ่มยวบเลย;; ละลายในปากเลยค่ะ 5555 สรุปในมุมมองของฉันคือ ที่นี่ไม่ใช่ร้านเด็ดเรื่องผลไม้เท่าไหร่~ ฮ่าๆ แน่นอนว่า! อาจเป็นเพราะเราเลือกผิดเองก็ได้ ทำให้ไม่อร่อย แต่พอร้านอยู่ด้านหลัง ผลไม้ที่เตรียมหั่นไว้ล่วงหน้าอาจจะขายไม่ทันเร็ว เลยเป็นแบบนี้หรือเปล่านะ ก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ยังไงราคาก็ค่อนข้างสูงสำหรับคนท้องถิ่นที่จะซื้อกินด้วยแหละ คิดว่าถ้าไม่ใช่นักท่องเที่ยวคงไม่ได้ซื้อกินง่ายๆ แบบนี้หรอกนะ ทิ้งไปก็เสียดายเลยพยายามกินจนหมด แต่ทุเรียนนี่คงเป็นอะไรที่จำไปตลอดชีวิตจริงๆ วันนั้นทั้งวันทุเรียนดันย้อนขึ้นมาจนทรมานไปเลย รู้สึกผิดมากที่ทำให้ทุเรียนครั้งแรกในชีวิตกลายเป็นความบาดใจ เลยไม่กล้าชวนกินทุเรียนอีกเลยตั้งแต่นั้นมา 🤣🤣🤣