ทริปขี่มอเตอร์ไซค์เอื่อยๆ รอบอ่าวหลังโก เมืองเว้ — เต็มไปด้วยจุดชมรถไฟ! (เขียนโดยโฮ)

ในทริปพนักงานที่เว้ มีการค้นพบใหม่ๆ มากมาย เลยอยากจะบันทึกเรื่องราวการเดินทางเอาไว้ วันนี้ขอเล่าเรื่องการขับมอเตอร์ไซค์เที่ยวรอบอ่าวหลังโก อ่าวหลังโกเป็นอ่าวเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของโรงแรมที่เราพักในครั้งนี้ (ฮาร์ทมาร์ก) ตั้งอยู่บริเวณขอบด้านใต้ของอุทยานแห่งชาติบั๊กมาอันกว้างใหญ่ ใช้เวลาขับมอเตอร์ไซค์ (ความเร็วประมาณ 30 กม./ชม.) เพียง 2 ชั่วโมงก็สามารถเที่ยวรอบได้ อาจกล่าวได้ว่าเป็นพื้นที่ล้ำค่าที่ทำให้เราได้สัมผัสวิถีชีวิตของชาวเวียดนามท้องถิ่นอย่างใกล้ชิด

อย่าลืมดูไดอารี่การทำน้ำมันหอมระเหยที่สามีของฉัน ไซ พบระหว่างทางเข้าอ่าวด้วยนะคะ มีวิดีโอด้วย http://vietnam2519.livedoor.blog/archives/18564469.html เอาล่ะ มาเช่ามอเตอร์ไซค์แล้วออกเดินทางกันเลย! ค่าเช่าตกวันละประมาณ 1,000 เยนเท่านั้น!

เป็นมอเตอร์ไซค์ที่นั่งสองคนแล้วรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจนัก แต่เหมาะมากสำหรับการขับรถเอื่อย ๆ ชิว ๆ มีที่วางเท้าสำหรับคนนั่งด้านหลังให้อย่างเหมาะสมด้วยนะ วิวอ่าวที่ไหลเอื่อยอย่างผ่อนคลายบวกกับลมเย็นสบาย ทำให้ Sei สามีของฉันอดไม่ได้ที่จะหยุดรถดูเลย ถัดไปจะเห็นสะพานรถไฟ แล้วถ้ามองไปอีกฝั่งหนึ่ง จะเห็นอ่าวกว้างใหญ่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา รู้สึกดีสุด ๆ เลย! ด้านในสุดของอ่าวเป็นประกายระยิบระยับ ทะเลเป็นสีเขียวมรกต ที่นี่เขาเรียกกันว่า "โลตัสกรีน" (ถ่ายรูปออกมาไม่ได้ แต่ถ้าได้เห็นด้วยตาตัวเองจะรู้สึกประทับใจมาก)

เนื่องจากมีทางรถไฟรางเดี่ยววางอยู่ทางฝั่งตะวันออกของอ่าวรังโค จึงพบเห็นสะพานเหล็กอยู่เป็นระยะๆ สะพานเหล็กแห่งนี้ค่อนข้างใหญ่เลยทีเดียวนะครับ/คะ ท่ามกลางฉากหลังเป็นภูเขาเขียวขจี รู้สึกได้ถึงบรรยากาศแบบญี่ปุ่นอยู่ที่ไหนสักแห่ง

มีทั้งสะพานเหล็กที่ข้ามผ่านเหนือผืนน้ำ และก็มีบางช่วงที่วิ่งไปตามแนวภูเขาอย่างต่อเนื่อง

แม้แต่ในบริเวณที่เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำกว้างใหญ่ ก็ยังมีการวางรางรถไฟอยู่ด้วย สะพานโค้งหินก้อนเล็ก ๆ น่ารักจังเลยนะ ถ้ารถไฟผ่านมาพอดีจังหวะก็คงดี... แต่ประมาณครึ่งวันถึงจะมีสักขบวน อาจเป็นจุดที่แฟนพันธุ์แท้รถไฟจะต้องหลงใหลเลยก็ได้ ยิ่งไปกว่านั้น ทางฝั่งภูเขายังมีพื้นที่ชุ่มน้ำหลายแห่งที่มีน้ำจากอ่าวไหลเข้ามา และยังเห็นผู้คนกำลังตกปลาอยู่ที่นั่นด้วย ตอนแรกคิดว่าคงแค่สนุกกับการตกปลาเฉย ๆ... แต่พอมองดูดี ๆ กลับพบว่าถือคันเบ็ดไว้ทั้งสองมือ นี่มันสายดาบคู่หรือเปล่า??

แล้วก็ยังแบกแบตเตอรี่ไว้ที่หลังอีกด้วย จะปล่อยกระแสไฟฟ้าเพื่อจับปลาหรือเปล่านะ? ปลาอะไรกันนะ? ปลาดุก? ปลาช่อน? เขาโบกมือทักทายอย่างร่าเริง ทำให้หัวใจของฉันอบอุ่นขึ้นมาท่ามกลางวันธรรมดาที่แสนสงบ

ที่ริมน้ำก็มีเป็ดอยู่ด้วย ส่งเสียงร้องดังกึกก้องอย่างครึกครื้น คงจะมีอาหารอุดมสมบูรณ์แน่ๆ เลยนะคะ สายลมพัดมาอย่างสบายๆ ระหว่างที่มองสลับไปมาระหว่างฝั่งภูเขากับฝั่งทะเล เป็นการขับรถที่สนุกสนานจริงๆ

ท่วงท่าอันสง่างามของการพายเรือทำให้รู้สึกได้ถึงความเย็นสบาย เราขี่มอเตอร์ไซค์วนไปเรื่อยๆ ประมาณสองชั่วโมง ในพื้นที่ที่การพัฒนายังไปไม่ถึงมากนัก อาจเป็นสถานที่ล้ำค่าที่ทำให้เราได้เห็นวิถีชีวิตของคนท้องถิ่นอย่างใกล้ชิด ภูเขาเขียวขจีและอ่าวอันสงบเงียบ ทิวทัศน์คล้ายกับญี่ปุ่นมากจนแทบไม่รู้สึกว่ากำลังอยู่ในเวียดนาม กลับรู้สึกสงบใจอย่างประหลาด เนื่องจากอยู่ใกล้กับดานัง ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าในอนาคตพื้นที่นี้จะค่อยๆ ถูกพัฒนาขึ้นไหมนะ... อันดับการใช้ชีวิตย้ายถิ่นฐาน