สู่วันหยุดเต๊ต (Ho筆)

Xin Chào, เวียดนาม สวัสดี เวียดนาม! โรคปอดอักเสบชนิดใหม่ หรือไวรัสโคโรนา ตอนนี้พบผู้ติดเชื้อในเวียดนามแล้วเช่นกัน ท่ามกลางภัยคุกคามระดับโลกที่กำลังแพร่กระจาย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้กำลังอยู่ในช่วงวันหยุดตรุษจีน ผู้คนจำนวนมากออกเดินทางไปท่องเที่ยวยังประเทศต่าง ๆ พวกเราก็เช่นกัน.... นครโฮจิมินห์เงียบสงบไปหมดเพราะเทศกาลตรุษจีน สำหรับเวียดนามที่มีวันหยุดนักขัตฤกษ์ไม่มากนัก ตรุษจีนคือวันหยุดยาวเพียงหนึ่งเดียว มันสำคัญมากถึงขนาดที่ว่านี่คือโอกาสทองเพียงครั้งเดียวที่จะขจัดความเหนื่อยล้าตลอดทั้งปีและเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง แทนที่จะมองย้อนกลับไปว่าที่ผ่านมาใช้เวลาไปอย่างไร พวกเราที่ช่างโลภอยากทำให้ปีข้างหน้าเต็มอิ่มและเปี่ยมพลังยิ่งขึ้น จึงออกไปพักผ่อนสักหน่อย

หนึ่งชั่วโมงจากโฮจิมินห์โดยเครื่องบิน สู่เกาะฟูก๊วก แหล่งรีสอร์ตสุดสบายที่ไปได้แบบชิลล์ ๆ Đảo Phú Quốc! เกาะของเวียดนามที่ลอยอยู่ในอ่าวไทยนอกชายฝั่งกัมพูชา เกาะนี้เล็กพอที่จะขี่มอเตอร์ไซค์วนรอบได้ภายในเวลาแค่สามวัน แม้จะถูกล้อมรอบด้วยทะเล แต่ก็ยังมีทั้งภูเขาและเนินเขา เป็นเกาะที่อุดมด้วยธรรมชาติซึ่งมีการพัฒนารีสอร์ต และบางแห่งก็กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยว ดูเหมือนว่าจะเป็นที่นิยมในฐานะแหล่งรีสอร์ตของชาวตะวันตกด้วยเช่นกัน ยังไงก็ตาม อากาศที่นี่ดีมาก ๆ!!!!! เป็นคนละโลกกับโฮจิมินห์เลย!! ทำให้รู้สึกได้จริง ๆ ว่าโฮจิมินห์นั้นเต็มไปด้วยฝุ่นขนาดไหน

คราวนี้เราพักผ่อนแบบสบาย ๆ ที่โรงแรมซึ่งไม่ได้อยู่ฝั่งทะเลค่ะ สระว่ายน้ำของโรงแรมค่อนข้างใหญ่และกว้างขวางสบาย ๆ เลย! แขกส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ ดูเหมือนพวกเขาจะชอบสระว่ายน้ำมากกว่าชายหาด ผู้คนแช่ตัวในสระราวกับเป็นโรงอาบน้ำสาธารณะขนาดใหญ่ พลางเพลิดเพลินกับการพูดคุย บางคนก็นั่งอ่านหนังสืออย่างเรื่อย ๆ พร้อมเบียร์ในมือ ไม่ได้เป็นการเล่นน้ำซุกซนในสระ แต่เป็นรีสอร์ตสำหรับผู้ใหญ่จริง ๆ

พวกเราก็อ่านหนังสือบ้าง ดูข่าวในมือถือบ้าง (เล่นเกมบ้าง) แล้วก็จิบไวน์ขาวที่ซื้อตุนมาจากซูเปอร์มาร์เก็ตอึกๆ อย่างเพลิดเพลิน อุณหภูมิน้ำในสระกำลังดีเลย ถึงจะลงไปตอนกลางคืนหลังพระอาทิตย์ตกดินแล้วก็ยังอุ่นอยู่ อือ รู้สึกเหมือนแช่อ่างอาบน้ำเลยล่ะ~~~ ฉัน Ho เป็นคนผิวไหม้แดดง่าย ทั้งที่ป้องกันแดดแล้วแท้ๆ ก็ยังดำเป็นเงาวับ ส่วนสามีของฉัน Sei เหมือนโดนไฟลวกเบาๆ หน้าอกกับหน้าท้องแดงก่ำร้อนผ่าว แต่สีข้างกับหลังยังขาวอยู่เลย (ผิวเหลืองนั่นแหละ) เจ้าตัวก็หัวเราะบอกว่าตัวเองเหมือนขนมปังไส้ครีมเลยนะ พอใช้เวลาในสระเสร็จ ก็ขี่มอเตอร์ไซค์ออกไปตามหาอาหารอร่อยๆ กันเลย! เพราะโรงแรมอยู่ลึกเข้าไปจากถนนสายหลักนิดหน่อย แถมย่านที่คึกคักก็กระจายเป็นบริเวณกว้างพอสมควร มอเตอร์ไซค์เลยสะดวกมาก

ถ้าเป็นเรื่องของอาหารอร่อยละก็ ต่อให้ต้องขี่มอเตอร์ไซค์ 30 นาที หรือชั่วโมงหนึ่ง เราก็ยอมไป! ฉันมาเกาะฟูโกว๊กเป็นครั้งแรก แต่สำหรับสามีเซอิแล้ว นี่เป็นครั้งที่สอง เรามุ่งหน้าตรงไปยังร้านอาหารที่เขาไปสำรวจไว้เมื่อคราวก่อน แถมยังแวะเลี้ยวเข้าซอยเล็กๆ ที่สะดุดตาบ้าง และโอ๊ย ความรู้สึกโล่งสบายเวลาซิ่งไปตามถนนกว้างขวางสุดลูกหูลูกตาที่ยังไม่ทันได้ราดยางมะตอยเลยนี่สิ!! ขี่มอเตอร์ไซค์ตุ๊กตุ๊กไปเรื่อยๆ ไม่เหมือนโฮจิมินห์ตรงที่ไม่มีรถติดเลยสักนิด หรือจะเป็นเพราะช่วงเทศกาลเต็ต (ตรุษญวน) กันนะ? ยังไงก็ตาม เราขี่รถกวาดสายตามองซ้ายมองขวาหาร้านดีๆ อยู่ และทิวทัศน์ที่ไหลผ่านไปก็เป็นดั่งของอร่อย เป็นออร์เดิร์ฟเรียกน้ำย่อยไปในตัว แล้วก็มุ่งหน้าสู่ร้านอาหารที่สะดุดใจกันเลย~~~

ไก่คลุกครีมมะพร้าว และปลาทูแขกย่างราดซอสสวีทชิลลี เมนูปลาอร่อยมาก!! อันดับชีวิตการย้ายถิ่นฐาน