วันชาติเวียดนาม - มุ่งหน้าสู่กานเทอ (เขียนโดยโฮ)

นั่งรถบัสจากโฮจิมินห์มาสามชั่วโมง ในที่สุดก็มาถึงเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงทางตอนใต้ของเวียดนาม เป็นเมืองที่ใหญ่กว่าที่คิดไว้มากทีเดียว เมื่อเทียบกับโฮจิมินห์แล้ว ที่นี่มีผู้คน มอเตอร์ไซค์ และรถยนต์น้อยกว่า ให้ความรู้สึกโล่งสบายกว่า อาจเป็นเพราะวันนี้เป็นวันหยุดก็ได้... นักท่องเที่ยวต่างชาติก็ไม่ได้เยอะมากนัก ส่วนใหญ่กลับเป็นคนเวียดนามเอง คงเป็นการเดินทางท่องเที่ยวภายในประเทศ ที่นี่คึกคักไปด้วยครอบครัวและกลุ่มเพื่อนฝูงที่มาเที่ยวกัน

ที่โรงแรม เรามีเครื่องดื่มต้อนรับ (น้ำเสาวรส) และขนมทานเล่นคู่ชาหลากหลายชนิดให้ทุกท่านได้เพลิดเพลิน! เนื้อมะพร้าวชั้นใน ขิง กล้วยตาก ถั่วรสหวาน และลูกอมมะพร้าว —— ครบครันจริงๆ

เราดื่มโดยใช้หลอดที่ทำจากก้านผักบุ้ง เพราะอยู่ริมแม่น้ำจึงไม่ค่อยร้อนมากนัก เราเลยพักคลายร้อนกันที่เคาน์เตอร์ต้อนรับของโรงแรม ที่มีพัดลมเพดานหมุนช้าๆ

ลูกอมมะพร้าวทำมือนี้อร่อยเพราะความหวานแบบเรียบง่ายเป็นธรรมชาติ ทำให้นึกถึงความประทับใจตอนที่เพื่อนให้มาครั้งก่อนขึ้นมาเลย~ ดูเหมือนจะมีรสกาแฟ ทุเรียน ขิง และขนุน แต่พูดตรงๆ ว่าแทบไม่ต่างกันเลยนะ~ รสมะพร้าวเด่นมาก! พอวางสัมภาระเสร็จแล้ว จะออกไปเดินเล่นเที่ยวเมืองสักหน่อย

เรากำลังเดินผ่านตรอกซอกซอยที่พอจะเห็นวิถีชีวิตของคนเวียดนามได้บ้าง วันนี้เป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ จึงมีธงชาติโบกสะบัดอยู่ทั่วไป สมัยก่อนที่ญี่ปุ่นก็เคยประดับธงไว้หน้าประตูบ้านในวันหยุดเช่นกัน แต่ตอนนี้ธรรมเนียมนี้หายไปหมดแล้ว มองแล้วรู้สึกคิดถึงบรรยากาศแบบนี้ขึ้นมาแปลกๆ และไม่ว่าจะอย่างไร ร้านกาแฟก็มีอยู่ทั่วทุกมุม นี่คือร้านกาแฟท้องถิ่นที่เราไปเป็นประจำ แล้วก็เจอป้ายแบบนี้ที่ให้ความรู้สึกว่า "อืม มันดูแปลกๆ ไปหน่อยนะ

ป้ายร้านทำจากผ้าตาข่ายสำหรับพืชน้ำแบบเดียวกับที่ใช้ทำกระเป๋าพืชน้ำอันเป็นที่คุ้นเคย ตัวอักษรที่เขียนด้วยมือให้ความรู้สึกเรียบง่ายเป็นธรรมชาติ น่าเสียดายที่ร้านปิดพักในวันนั้น ระหว่างเดินเล่นอยู่ในตรอกเล็กๆ ก็เจอฝนตกลงมาอย่างไม่ทันตั้งตัว จึงรีบวิ่งเข้าไปหลบในคาเฟ่บ้านเดี่ยวหลังหนึ่งที่บังเอิญเจอพอดี

เป็นอาคารสองชั้นที่มีบรรยากาศคล้ายจีนอยู่ด้วย ภายในเต็มไปด้วยข้าวของโบราณมากมาย กาน้ำชาที่ประดับอยู่บนผนัง (แม้จะถูกใช้เป็นแจกันก็ตาม) เป็นเครื่องปั้นดินเผาซนเบยากิ

ภาชนะ โถ เครื่องปั้นดินเผา กระเป๋าภายในร้าน... ของแต่ละชิ้นที่วางเบียดกันจนแทบไม่มีที่ว่างนี่ทำให้อดสงสัยไม่ได้จริงๆ อย่างเช่นชิ้นนี้ค่ะ ตะกร้าที่สานจากโพลีไนลอน แม้จะเต็มไปด้วยฝุ่น แต่สานแน่นมากจนแข็งแรงทนทาน

เครื่องปั้นดินเผามีทั้งจากซมเบ บ๊าตจ่าง แล้วก็มีของที่ดูเหมือนสไตล์จีนอยู่เยอะมาก ทำให้รู้สึกสนใจมาก มัวแต่จ้องมองลึกเข้าไปถึงข้างในสุด หยิบออกมาดูอยู่เรื่อย ๆ เลย...

สามีของฉัน Sei คงกำลังกังวลอยู่ว่า "ท่าทางจะซื้ออะไรอีกแล้วสิ... ข้าวของคงจะเพิ่มขึ้นอีก" มีเครื่องปั้นดินเผาซนเบยากิที่น่ารักจนเกือบจะเอื้อมมือไปหยิบ แต่ก็ไม่ได้อยากได้ถึงขนาดมือสั่น เลยตัดสินใจว่าครั้งนี้ขอแค่เพลิดเพลินกับการชมก็พอ กลายเป็นผู้ใหญ่ที่สามารถจิบชาไปพลางชื่นชมของสวยๆ ได้แล้วนะเนี่ย

พักผ่อนสักครู่กับเครื่องดื่มโยเกิร์ตแสนอร่อย และถ้ามองออกไปด้านนอก ก็จะเห็นพื้นกระเบื้องซีเมนต์แสนน่ารักด้วยนะ

ฝนเพิ่งตกลงมาอย่างหนัก สายลมเย็นๆ พัดโชยเข้ามาทางหน้าต่าง สีสันของต้นไม้และกรอบหน้าต่างดูสดใสยิ่งขึ้นไปอีก ทิวทัศน์ระหว่างการเดินทางคือการพบเจอที่มีเพียงครั้งเดียวในชีวิต เอาล่ะ พรุ่งนี้เช้าไปตลาดน้ำกันเถอะ!

ฉันตื่นเต้นมากในขณะที่มองดูเรือที่จอดเทียบท่าอยู่ พลางคิดว่าจะได้ลำไหนกันนะ~! โปรดติดตามตอนต่อไปใน "วันชาติเวียดนาม・กานเทอ 2 ชีวิตริมแม่น้ำ"... อันดับการใช้ชีวิตในต่างแดน