ฟาร์มน้ำผึ้งที่ฟูก๊วก (Ho พู่กัน)

ทริปขี่มอเตอร์ไซค์ที่ฟูก๊วก จุดเริ่มต้นจริง ๆ ก็มาจากฟาร์มน้ำผึ้งที่บังเอิญเจอตอนกำลังเสิร์ชกูเกิลอยู่นี่แหละ เวียดนามเป็นสวรรค์ของผลไม้และดอกไม้ เลยดูเหมือนว่าสำหรับเหล่าผึ้งก็มีงานให้ทำได้ไม่รู้จบ น้ำผึ้งจึงมีหลายชนิดและราคาถูก ส่วนที่ญี่ปุ่น ส่วนหนึ่งเป็นเพราะผึ้งพันธุ์ตะวันตกเพิ่มจำนวนมากขึ้น การเลี้ยงผึ้งด้วยผึ้งญี่ปุ่นพันธุ์ดั้งเดิมแต่โบราณเลยกลายเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยากไปแล้วนะ ว่ากันว่าอย่างนั้น แต่ก็ดูเหมือนว่ามีการเลี้ยงผึ้งโดยใช้พืชที่ปลูกบนดาดฟ้าของตึกด้วยเหมือนกัน เอาเถอะ เวียดนามนี่พื้นที่มัน…… ดูแล้วสำหรับเหล่าผึ้งก็น่าจะเป็นที่ที่ทำงานได้อย่างมีคุณค่าเลยล่ะ ด้วยเหตุนี้เอง ตั้งแต่แรกฉันเลยได้ออกขี่มอเตอร์ไซค์ไป ขี่ขึ้นเหนือจากโรงแรมไปไกลพอสมควร แวะโน่นแวะนี่ระหว่างทางไปเรื่อย ๆ พอผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่ง…… ก็เจอป้ายฟาร์มเข้า

เป็นที่ที่เข้าไปในแผ่นดินค่อนข้างลึก นึกว่าปีใหม่จะหยุดซะอีก

เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ฟาร์มผู้เป็นกันเองมานำทางพร้อมอธิบาย

มีลังรังผึ้งวางอยู่ตรงนั้นตรงนี้ทั่วไปหมด เพราะมีภาพวาดอยู่ ผมเลยนึกว่าเป็นแค่วัตถุตกแต่ง แต่พอดูข้างในลังกลับมีเหล่าผึ้งน้อยที่กำลังทำงานกันอยู่เต็มไปหมด ในสวนแห่งนี้มีการปลูกพืชหลากหลายชนิด ทั้งกล้วย ทุเรียน ขนุน ต้นไม้ตระกูลส้ม รวมถึงต้นกาแฟ ต้นพริกไทย… และอื่นๆ อีกมากมาย

ใกล้ๆ นั้นมีรังผึ้ง ดูเหมือนจะออกหากินตอนดอกไม้บาน

พอดีพริกอินเดียกำลังออกผล เลยให้ลองกัดดู

ไม่ใช่แค่เผ็ด แต่เผ็ดสดชื่นเจือความเปรี้ยวกลมกล่อม ว้า~ อร่อยจัง

พวกเขาตั้งใจอธิบายให้เราฟังอย่างละเอียดและใส่ใจ แล้วเราก็เดินเล่นรอบ ๆ ฟาร์มนานกว่า 30 นาที เป็นช่วงเวลาที่มีความหมายมาก ได้เพลิดเพลินไปกับดอกไม้ ผล และกลิ่นหอม พวกเขายังเปิดรังผึ้งให้เราดูด้วย ทำให้เราได้สังเกตไขผึ้งที่เหล่าผึ้งกำลังตั้งใจทำงานสร้างอยู่อีกด้วย

ดูเหมือนว่าที่คาเฟ่จะได้ลิ้มลองน้ำผลไม้ที่ผสมน้ำผึ้งด้วยนะ วันนี้เป็นวันหยุด แต่ก็ได้ชิมน้ำผึ้งที่เป็นสินค้าทั้งหมดเลย แต่ละอย่างมีกลิ่นและรสชาติที่ต่างกัน น่าอัศจรรย์จริง ๆ ฝีมือการทำงานของเหล่าผึ้งนี่ช่างพิถีพิถันจริง ๆ

มีสบู่ที่ทำจากไขผึ้งผสมกับมะพร้าว มะกอก และอื่นๆ ด้วย น้ำผึ้งบี้แบนไปหน่อย แต่รูปทรงรังผึ้งน่ารักจัง! และแทนที่จะใช้พลาสติกห่ออาหาร ก็ยังมีแผ่นไขผึ้งที่ล้างแล้วนำกลับมาใช้ซ้ำได้หลายครั้งอีกด้วย

อันนี้สะดวกมาก!

ฟิล์มห่ออาหารใช้สะดวกก็จริง แต่พอถึงเวลาจะทิ้งกลับรู้สึกไม่สบายใจยังไงบอกไม่ถูกเลยนะ รู้สึกว่ามันคง...ไม่ค่อยดีต่อโลกเท่าไหร่ เพราะแบบนี้แหละ แผ่นชีตนี้จึงเป็นของที่ต้องซื้อเลย! อันดับการใช้ชีวิตย้ายถิ่นฐาน