ทริปปั่นจักรยานเที่ยวฟูโกว๊ก พักผ่อนบนเปลญวน (เขียนโดย Ho)

หลังจากเติมพลังที่ร้านอาหารกลางทะเลแล้ว ที่เหลือก็คือกลับบ้าน เพราะเราขี่มอเตอร์ไซค์เที่ยว เลยตัดสินใจว่าจะกลับด้วยเส้นทางอื่นที่ไม่ใช่เส้นทางที่มา "เมื่อสี่ปีก่อนถนนเส้นนี้ยังไม่มีเลย..." สามีของฉันชื่อ Sei ยิ้มพลางขี่มอเตอร์ไซค์ไปเรื่อย ๆ อย่างไม่หยุด เพราะถนนไม่ขรุขระ ฉันที่นั่งซ้อนอยู่ด้านหลังก็สบายสุด ๆ! กำลังรู้สึกถึงสายลม เพียงแต่... พอมีถนนลาดยางแล้ว มอเตอร์ไซค์และรถบรรทุกก็พากันเร่งความเร็วส่งเสียงดังสนั่น ไม่มีสัญญาณไฟจราจรด้วย เลยรู้สึกดีสุด ๆ~!! แต่ก็น่ากลัวอยู่นิด ๆ นะ!!

แน่นอนว่าที่ฟูโกว๊กก็มีมอเตอร์ไซค์บรรทุกเกินพิกัดวิ่งอยู่เหมือนกัน จริง ๆ ก็... ไม่ได้บรรทุกเกินขนาดนั้นหรอก แต่เป็นสไตล์ที่ขี่ไปพร้อมกับเอามือข้างหนึ่งประคองของไว้ ที่บรรทุกอยู่คงจะเป็นแหจับปลามั้งนะ? มอเตอร์ไซค์ที่วิ่งต๊อก ๆ ดูน่ารักจัง ด้วยความที่ขี่มาตั้งแต่ก่อนแปดโมงเช้า สองสามีภรรยาวัยราวห้าสิบก็เริ่มเหนื่อยล้ากันบ้าง เลยคิดว่า "พักสักหน่อยเถอะ~" แล้วออกตามหาร้าน แต่ Wi-Fi ก็ต่อยาก แถวบ่ายสองโมงร้านก็ปิดพอดี หรือจะพูดว่า... ดูเหมือนว่าทางเหนือและฝั่งตะวันออกของฟูโกว๊กยังไม่ค่อยพัฒนา ร้านรวงยังมีน้อยอยู่ พอในที่สุดได้เข้าไปในที่ที่ดูเหมือนจะเป็นคาเฟ่... ก็เจอของโปรดของเหล่านักขี่... เปลญวน~~

ลมแรงพัดกระหน่ำจนเปลก็แกว่งไปมา แล้วก็หลับสนิทเลยค่ะ อากาศไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ที่ชายหาดมีกระท่อมมุงจากอยู่หลายหลัง เป็นที่ลับๆ ที่น่ามาจริงๆ เลย~~~

มีชิงช้าที่ทำเองด้วย แกว่งได้อย่างเต็มที่เลย! นอกจากพวกเราแล้ว ก็มีกลุ่มคนเวียดนามอยู่แค่กลุ่มเดียวเท่านั้น จิบกาแฟ ดื่มน้ำผลไม้ พลางพูดคุยกันอย่างสบายๆ เป็นช่วงเวลาที่หรูหรามากจริงๆ

จากมะพร้าวที่ร่วงหล่นลงมา มีหน่ออ่อนงอกออกมา อยากเอากลับบ้านจัง...ฉันคิดแบบนั้น แต่ก็ถูกเซอิสามีจับไต๋ได้ เขาบอกว่า เดี๋ยวมันก็โตเป็นต้นไม้ใหญ่ในพริบตาเลยนะ... ก็จริงแหละ ก็จริง เราอยู่แฟลต(อพาร์ตเมนต์)นี่นา ฮ่าๆ สักวันหนึ่งอยากอยู่บ้านเดี่ยวที่มีต้นมะพร้าวปลูกอยู่จังเลย... อันดับชีวิตการย้ายถิ่นฐาน