การเดินทางสู่ฮหว่างซูฟี (สู่นาขั้นบันไดของเวียดนาม) 10 — จุดชมวิวและเส้นทางขากลับ

ทางขึ้นจุดชมวิวลาดเอียงเล็กน้อยอย่างไม่คาดคิด

การเดินเล่นพลางชมนาขั้นบันไดนั้นรู้สึกสบายใจมากๆ และเสาไฟที่ทำจากไม้ไผ่ก็ดูเรียบง่ายมีเสน่ห์ ต้นหญ้าป่าก็มีเยอะที่ดูเหมือนสมุนไพร... ท่าทางจะกินได้เลยนะ ฮ่าๆ

เด็กเล็กชาวเวียดนามก็ปีนขึ้นไปอย่างคล่องแคล่ว และนักท่องเที่ยวที่สวมชุดเดรสวันพีซก็เช่นกัน ใช่ค่ะ สะดวกสบายมากเลย

มีหลายจุดที่เชื่อมต่อ Wi-Fi ได้ เลยรับสายโทรศัพท์เรื่องงานได้ด้วย… เป็น workcation ไปในตัวเลย บนเส้นทางที่มุ่งสู่จุดชมวิว ยังได้เห็นคุณยายชาวพื้นเมืองด้วย แม้จะออกจะเขินอายอยู่บ้าง แต่ท่านก็ยินดีถ่ายรูปเป็นที่ระลึกให้

เด็กที่แบกไว้ อายุ 7-8 เดือน?!

ผ้าอุ้มเด็กสะพายหลังนี้ช่างเป็นงานหัตถกรรมพื้นบ้านเสียจริง! ทำจากผ้าผืนเดียวกับชุดประจำเผ่า พร้อมงานปักอีกด้วย อ๊า~ น่ารักจังเลย แล้วเราก็มาถึงจุดชมวิวแบบนี้ ที่นี่ใช้เป็นที่พักอาศัยของชาวเผ่าเย้าแดง (Red Dao) และด้านนอกก็เป็นคาเฟ่ที่สามารถถ่ายรูปเป็นที่ระลึกได้ด้วย

ถ่ายรูปที่ระลึกได้ไหมนะ? ด้านในคาเฟ่มีชุดแต่งกายด้วย

สุนัขตัวเล็กก็น่ารักเช่นกัน

จุดชมวิวยื่นออกไปเหนือหน้าผา เลยรู้สึกหวาดเสียวอยู่บ้าง แต่ก็ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกไว้ พอดีเมฆลอยตัวขึ้นมาบดบังนาขั้นบันไดไปเสีย แต่แบบนี้ก็ดูมหัศจรรย์ไปอีกแบบ

ท่ามกลางควันตามธรรมชาติที่ลอยคลุ้งไปทั่ว เราเดินลงจากเขาเพื่อไปสู่ความสนุกลำดับถัดไป แม้ฝนปรอยจะทำให้พื้นใต้เท้าลื่นเดินลำบาก แต่ทิวทัศน์ที่แผ่กว้างออกไปก็ทำให้สายตาและก้าวเท้าต้องหยุดชะงักลงโดยไม่รู้ตัว

แม้จะเหนื่อย แต่ก็ดีใจจริง ๆ ที่ได้มา การเดินเทรกกิ้งไปพร้อมกับผู้เชี่ยวชาญที่รู้จักท้องถิ่นเป็นอย่างดีนั้นสนุกมาก เพราะได้ค้นพบสิ่งต่าง ๆ มากมาย อันดับชีวิตการย้ายถิ่นฐาน