การเดินทางสู่ฮหว่างซูฟี (สู่นาขั้นบันไดของเวียดนาม) 3 — ทิวทัศน์ที่มีอยู่เพียงที่นั่นเท่านั้น

ความดีงามของการเดินทางนั้น ถ้าไม่ได้ไปลองด้วยตัวเองก็ไม่มีวันเข้าใจ ยิ่งถ้าเป็นพื้นที่ที่แทบไม่มีข้อมูลอะไรเลยด้วยแล้ว ในยุคที่สภาพแวดล้อมอินเทอร์เน็ตกำลังพร้อมสรรพขึ้นเรื่อย ๆ อย่างทุกวันนี้ หลายคนคิดว่าคงไม่มีดินแดนลี้ลับเหลืออยู่แล้วล่ะ... แต่มันมีอยู่จริงค่ะ สถานที่ที่ไม่มีใน Google Maps สถานที่ที่สัญญาณเข้าไม่ถึง มันมีบรรยากาศและภาพทิวทัศน์ที่ถ้าไม่ได้ไปเองก็ไม่มีทางสัมผัสได้เลยนะคะ วันนี้ถูกสามีผู้รักการผจญภัยกับเพื่อนของเขาชักชวนไป เราตะลุยไปตามถนนที่ทุรกันดารอย่างไม่ลดละ และได้พบกับทิวทัศน์ที่ปกติแล้วไม่มีวันได้ลิ้มลอง แม้จะเป็นแค่ถนนในชนบทธรรมดา ๆ แต่ที่นั่นก็มีวิถีชีวิตของผู้คนอยู่ พอเพื่อนบอกว่า "ลืมแว่นกันแดดมาแน่ะ~" เราก็เลยตกลงกันว่า "ถ้าเจอร้านขายของชำก็แวะเข้าไปกันนะ~" กำลังเดินเลือกดูของอยู่ค่ะ ร้านขายของชำในชนบทน่ะ มีทุกอย่างเลยจริง ๆ ระหว่างที่กำลังมองหาแว่นกันแดด พอเดินสำรวจไปทั่วร้าน ก็รู้สึกตื่นเต้นเต็มไปหมดเลยค่ะ

ตั้งแต่วัตถุดิบอาหารไปจนถึงน้ำยาซักผ้า แชมพู และของใช้ในชีวิตประจำวันอีกมากมาย บนผนังมีบางอย่างที่ดูเหมือนห่วงยางวงใหญ่ๆ

อันนี้เอาไว้ใช้ทำอะไรกันนะ? สามีคิดว่ามันน่าจะเป็นเชือกสำหรับมัดของติดกับมอเตอร์ไซค์…เลยซื้อมาหนึ่งเส้น ยางรัดของที่แข็งแรงสำหรับมัดสัมภาระ มีประโยชน์มากเลยค่ะ แล้วสิ่งที่ฉันสะดุดตาก็คืออุปกรณ์ทำครัว กาน้ำอลูมิเนียม ดีไซน์แบบนี้ที่โฮจิมินห์ไม่มีเลยนะ~

กาน้ำน่ารักจัง หม้อใบเล็ก ๆ นี่… เอาไว้ชงชาแล้วก็หุงข้าวใช่ไหมคะ แต่ฉันจะอดใจไว้นะ ขอถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึกความทรงจำน่ารัก ๆ แล้วในระหว่างที่ฉันแวะข้างทางอยู่แบบนี้ ตอนนี้ก็เป็นช่วงฤดูเกี่ยวข้าวพอดี ผู้คนละแวกบ้านเลยต่างช่วยเหลือกันเกี่ยวข้าวกันทุกคนเลยค่ะ

เพราะเป็นงานเกษตร แน่นอนว่าในมือย่อมถือเคียวเอาไว้ เป็นเคียวคมที่โค้งงอเป็นวงมากกว่าของญี่ปุ่นเสียอีก ขนาดก็มีหลากหลาย คงจะมีขนาดที่พอเหมาะพอดีกับมือ ที่จับแล้วรู้สึกกระชับลงตัวนั่นเอง สิ่งที่ควรจับตามองก็คือสิ่งที่สวมบนศีรษะ พูดถึงเวียดนามก็ต้องนึกถึงหมวกงอบ (นอนลา) แต่ว่า... พอมองดีๆ... ใหญ่มาก! หรือพูดอีกอย่างคือ สวมหมวกงอบใบใหญ่ยิ่งกว่าซ้อนทับลงบนหมวกงอบขนาดปกติอีกที ด้านในดูเหมือนจะเป็นอะลูมิเนียมสีเงินทำให้เบาขึ้น

แถมยังดีไซน์น่ารักอีกด้วย! พูดง่ายๆ ก็คือมันคือปลอกกันแดดแบบนงลา (non-la) นั่นเองครับ มันบังแดดให้เป็นร่มเงาได้มิดถึงหัวไหล่ แถมยังกันฝนได้อีกด้วย เหมาะกับงานเกษตรสุดๆ เลยครับ รองเท้าบูตที่เท้าก็เป็นแบบนุ่มที่สูงเลยเข่าขึ้นมา ดูเหมือนว่ามันจะพัฒนาไปในหลากหลายรูปแบบเพื่อให้ทำงานได้สะดวกขึ้น ของแบบนี้ยังไงก็ต้องมาถึงหน้างานเองถึงจะเข้าใจจริงๆ นะครับ ชักอยากได้ขึ้นมาเลย แต่ก็คงไม่ได้ใช้หรอกนะ… ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกดีกว่า ถ่ายรูปเป็นที่ระลึก… อันดับชีวิตการย้ายถิ่นฐาน