การเดินทางสู่ฮหว่างซูฟี (สู่นาขั้นบันไดของเวียดนาม) 1
ตัดสินใจไปเที่ยวในประเทศเป็นครั้งแรกในรอบนานเลย ที่นี่คือฮาซาง สถานที่ที่อยากไปมานานแล้ว อยู่ใกล้กับจีน และในเวียดนามก็จัดอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ห่างจากกรุงฮานอย ๓๐๐ กิโลเมตร ทำไมถึงได้มาเยือนสถานที่แห่งนี้... สถานที่ซึ่งมีนาขั้นบันไดสวยงามแห่งนี้ ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงฤดูเก็บเกี่ยวข้าวพอดี ว่ากันว่าความงามของสีเขียวช่วงราวเดือนมิถุนายนที่ต้นข้าวเติบโตหลังจากการดำนาก็สุดยอดมาก แต่ความงามสีทองในช่วงที่ข้าวออกรวงและโน้มหัวลงก็พิเศษเป็นอย่างยิ่งเช่นกัน ดูเหมือนว่าจะมีการเก็บเกี่ยวข้าวในสุดสัปดาห์นี้ เลยต้องรีบมาก่อนหน้านั้น!!
ด้วยเหตุนี้ ผมจึงจะบินไปพร้อมกับเพื่อนชาวเวียดนามและชาวญี่ปุ่นที่ชอบเที่ยวไปยังสถานที่ห่างไกลทุรกันดาร ซึ่งเป็นเพื่อนที่ผมสนิทสนมและเที่ยวเล่นด้วยกันอยู่เสมอ!
คราวนี้เราจะขี่มอเตอร์ไซค์กันค่อนข้างเยอะ กติกาเลยคือให้เอาสัมภาระไปน้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้~ ดังนั้นสัมภาระสำหรับทริป 5 วัน 4 คืน (มีเดินทางด้วยรถบัส 1 วัน) จึงมีแค่เท่าที่ใส่ในเป้ได้เท่านั้น เพราะตั้งใจจะทำงานไปเที่ยวไปด้วย เลยพกโน้ตบุ๊กไปด้วย ถุงสุญญากาศของ Muji ช่วยได้เยอะมาก เพราะเสื้อผ้าคงจะเปียกเหงื่อและเต็มไปด้วยฝุ่น เลยเน้นเสื้อผ้ากีฬาที่เบาและแห้งเร็ว ส่วนใหญ่เป็นของ Uniqlo ปรากฏว่าเดินทางแบบเบา ๆ ได้อย่างไม่น่าเชื่อเลยนะ
เราถึงฮานอยตอนสองทุ่ม หลังจากนั่งรถบัสนอนดีลักซ์ที่ออกตอนสี่ทุ่มไปประมาณสี่ชั่วโมง เราก็มาถึงโรงแรมกันก่อน เราจะงีบสักหน่อย หลังจากพักผ่อนประมาณสี่ชั่วโมง เราจะเช่ามอเตอร์ไซค์แล้วออกเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่ตอนหกโมง!
เราเช่ามอเตอร์ไซค์คันที่ค่อนข้างใหม่พร้อมหมวกกันน็อกแล้วก็ออกเดินทาง... แต่แล้วก็เจอปัญหาเรื่องสัมภาระ ใช่แล้ว ยังไงก็ต้องมัดให้แน่นให้ได้ล่ะ เพราะคาดว่าจะเจอถนนที่ขรุขระ ก็เลยต้องมัดให้แข็งแรงสุด ๆ! ยังไงก็ต้องแน่นหนาให้ได้!! ป้าที่โรงแรมก็เลยยื่นยางสำหรับรัดสัมภาระมาให้ พร้อมบอกว่า "เอาไปใช้ตามสะดวกเลยนะ~" แล้วเราก็มัดกันสุดกำลัง เพราะปกติเราไม่ค่อยชินกับการขนสัมภาระชิ้นใหญ่ ๆ อยู่แล้ว... ผู้ใหญ่เต็มตัวสองคนเลยต้องดิ้นรนกันจนหืดขึ้นคอ
แต่สิ่งแบบนี้แหละที่น่าสนใจ เพื่อให้รู้สึกมั่นคง ต้องขนานกัน··· ให้สมมาตรซ้ายขวา···· อะไรทำนองนั้น จะอย่างนั้นจะอย่างนี้···
สุดท้ายแล้ว พอขอความช่วยเหลือจากพี่ชายชาวเวียดนามที่ชินกับเรื่องพวกนี้ เขาก็ยิ้มแล้วจัดการให้อย่างรวดเร็วเลย!! แถมเป็นพี่ที่เข้ายิมด้วย เลยมีกำลังแขนมหาศาล บีบๆ รัดๆ ยางยืดเข้าอย่างง่ายดายจนกลายเป็นเบาะพนักพิงที่แข็งแรงราวกับแผ่นเหล็กเลยล่ะ หลังจากนั้นสัมภาระชิ้นนี้ก็นิ่งสนิทไม่ขยับเลยตลอดทางขรุขระ 9 ชั่วโมง จนถึงที่พักอย่างปลอดภัย ส่วนสัมภาระของพวกเราน่ะ ก็ล้มระเนระนาดตามเคยแหละ 555 และมื้อแรกที่เป็นจุดเริ่มต้นของทริปมอเตอร์ไซค์สุดพิสดารครั้งนี้ก็คือ...
ตอนเช้าต้องเฝอเท่านั้นเลย หม้อใบใหญ่นี้ ซุปที่เคี่ยวด้วยไฟฟืน มีทั้งเนื้อไก่ เนื้อวัว และลูกชิ้น (สึคุเนะ) ด้วยนะ
กำลังทานไก่และสึคุเนะย่างอยู่ค่ะ แล้วก็เริ่มต้นด้วยผักเพียบๆ เลยค่ะ อันดับชีวิตหลังย้ายถิ่นฐาน
ความคิดเห็น