การเดินทางสู่ฮวางซูฟี (สู่นาขั้นบันไดของเวียดนาม) 4 เมื่อพ้นจากความเหนื่อยล้า

ใช่แล้ว ที่พักของเราในหว่างซูฟี จังหวัดห่าซาง ที่เรามาถึงหลังจากใช้เวลาเกือบ 24 ชั่วโมงจากโฮจิมินห์ เป็นการเดินทางที่ต้องอาศัยความอดทนจริง ๆ ก่อนอื่นเลย เนื่องจากเราจงใจเลือกเส้นทางอ้อมไกลและผ่านถนนที่ทุรกันดาร

เดินทางไปเท่าไหร่ก็ไม่ถึงสักที ยังไงก้นก็เจ็บมากเลยค่ะ ไม่ใช่แค่ก้นนะ ต้นขาด้านในก็ด้วย เพราะพยายามยันตัวไม่ให้ตกและทรงตัวไว้ ก็เลยต้องออกแรงไปตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกายนั่นเองค่ะ สามีที่เป็นคนขับก็พยายามอย่างเต็มที่ ทั้งเหยียบเบรกบนถนนที่ขรุขระ ทั้งประคองสมดุลของตัวรถ คอยระวังไม่ให้ล้อเสียการควบคุมและไม่ให้ลื่นไถล ถนนก็กว้างพอสมควรอยู่หรอกนะ แต่เวลาสวนกับรถยนต์หรือรถบรรทุกก็ตึงเครียด แถมถ้าเผลอผ่อนความระมัดระวังลงนิดเดียว พ้นโค้งไปก็เป็นหน้าผาเสียเยอะเลยค่ะ แล้วก็เรื่องหาที่เข้าห้องน้ำตามธรรมชาตินี่ก็ลำบากเหมือนกันนะคะ ฮ่า ๆ ด้วยเหตุนี้เอง พอถึงตอนที่ก้นเจ็บจนสุด ๆ ก็มีคนบอกที่จุดพักว่า "อีกไม่นานถนนก็จะดีขึ้นแล้วนะ~" เท่านั้นแหละค่ะ เลยกลับมามีเรี่ยวแรงขึ้นมาทันทีเลย

ถ้าค่อย ๆ เดินทางไปโดยไม่ฝืนตัวเองและแวะพักเป็นระยะ ๆ ที่นั่นคุณจะได้พบกับภาพผู้คนนำฟางมาปูตากไว้บนถนน การพาควายไปเดินเล่นก็เป็นเรื่องปกติ ไก่ก็ปล่อยเลี้ยงตามธรรมชาติ เดินพาลูกเจี๊ยบเป็นฝูงไปด้วย หมาและแมวก็มีอยู่เต็มไปหมด ทุกตัวไม่ส่งเสียงร้อง เพียงแค่ค่อย ๆ เดินผ่านไปอย่างเงียบ ๆ แล้วก็จากไป พอเหลืออีกนิดเดียวจะถึงที่พัก เราก็แวะเติมน้ำมัน

ปั๊มน้ำมันที่เล็กกะทัดรัดสุด ๆ แห่งนี้ ยังมีร้านขนมราคาถูกอยู่ในตัวด้วย ในนามของการแวะพักสักครู่… งานเลี้ยงเล็ก ๆ ก็ได้เริ่มต้นขึ้นเสียแล้ว

ในเมื่อมีเบียร์เย็นๆ อยู่ ก็เลย ตั้งใจว่าจะดื่มแค่ขวดเดียว แต่ที่ไหนได้... ขนมโบราณอันนี้ยังไม่เคยกินใช่ไหมล่ะ~

มีคารามูโจ้~ และอื่นๆ

จิบไปกินกับแกล้มไปแบบอึกๆ อึกๆ อึกๆ ดื่มไปประมาณ 11 ไม่สิ 12 ขวดได้เลยครับ 555 แต่ถึงอย่างนั้น···· รวมทั้งหมด 180000 vd. แค่พันเยนนิดๆ เอ๊ะ นี่มันคำนวณยังไงกันเนี่ย? ขอบคุณมากๆ ครับ~ โชคดีมากจริงๆ ที่ฝนไม่ตกและอากาศแจ่มใส แต่ขี่มอเตอร์ไซค์ไปประมาณ 10 ชั่วโมง พอถึงที่พักก็หมดแรงเลยครับ แต่พอได้เห็นนาขั้นบันไดนี้แล้ว···

ความเหนื่อยล้าก็หายไป รอคอยมื้ออาหารที่ที่พัก แต่ก่อนอื่น

เราได้ชมเตาไฟฟืน (คามาโดะ) กันแล้วค่ะ หึหึหึ ความสนุกที่แท้จริงยังรออยู่ข้างหน้านะคะ อันที่จริง บังกะโลหลังนี้มีบ่อน้ำสมุนไพรด้วยล่ะค่ะ เป็นบ่ออาบน้ำสมุนไพรธรรมชาติที่ทำจากตะไคร้ อบเชย และใบไม้นานาชนิด รวมทั้งกิ่งก้านและรากไม้ต่าง ๆ ด้วยนะคะ

คุณพ่อคอยเติมฟืนเข้าไปในไฟเพื่อปรับอุณหภูมิ น้ำนั้นต่อมาจากบนภูเขา จึงมีอย่างเหลือเฟือ ไหลพรั่งพรูไม่ขาดสาย! ห้องอาบน้ำที่มีอ่างไม้ให้เอนกายพักผ่อนอย่างสบายๆ นั้น รวมทั้งหมดมีสี่ห้องได้มั้งนะ พูดได้เลยว่าความเหนื่อยล้าหายไปหมดจริงๆ ฉันแช่น้ำทุกวันเลยล่ะ พอมาถึงได้อย่างปลอดภัยก็โล่งอกไปเปลาะหนึ่งก่อน อันดับชีวิตการย้ายถิ่นฐาน