การเดินทางสู่ฮหว่างซูฟี (สู่นาขั้นบันไดของเวียดนาม) 7 — ความสนุกหลังจากเวิร์เคชัน

เพราะออกจากบ้านในวันธรรมดา ก็ทำงานต่อไปด้วยเป็นธรรมดา ใช่ค่ะ เป็นบังกะโลบนภูเขาสูง แต่ Wi-Fi ก็ต่อได้ ประชุมทางไกลก็ลื่นไหล! เดินเล่นยามเช้าชมนาขั้นบันไดไปพลางจัดตารางงานไปพลาง เอาละ หลังอาหารเช้าต้องทำงานอย่างขยันตลอดช่วงเช้า

ข้างร้านอาหารมีสระน้ำ (น้ำจากภูเขา) ลงเล่นได้ตลอดเวลา เป็นบ่อน้ำสมุนไพรฉันเลยไม่ลง แต่ก็มีคนมาแช่เท้านั่งพักเหม่อลอย และมีคนมาทำงานด้วย ส่วนกระท่อมโปร่งที่ไม่มีกระจกมีแต่หลังคาคือพื้นที่ว่างอิสระ ดื่มชา พูดคุยหัวเราะ ตอนเช้าฉันขอใช้เป็นที่ทำงาน

หลังพิมพ์ตัวอักษรเล็กๆ บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ พอเงยหน้าขึ้น เบื้องหน้าคือนาขั้นบันได ท้องฟ้าสีคราม และสายเมฆที่ลอยเลื่อน ทำงานท่ามกลางประจุลบ สุดยอดไปเลย

ท่ามกลางเวลาที่ผ่านไปอย่างเชื่องช้า พนักงานก็ซักผ้าและทำความสะอาดไปด้วย

เพลงประกอบคือเสียงลมและเสียงนกร้อง แค่ไม่ต้องหายใจลึกก็กลายเป็นลมหายใจที่สดชื่น มอเตอร์ไซค์บรรทุกฟางที่เป็นอาหารของควายกับหมู? ขึ้นเขามาหลายคันในตอนเช้า พอทำงานอย่างจริงจังแล้ว ตอนเที่ยงก็ลงเขาไปร้านอาหารในเมืองสักหน่อย เมืองที่เขาบอกว่า "อยู่ใกล้บังกะโลนิดเดียว" คำว่าใกล้นิดเดียว ฉันคิดว่าคือ 2-3 นาที แต่เวียดนามย่อมต่างออกไปสิ ฮ่าๆ อันดับชีวิตย้ายถิ่น