ตัดหน้าปลาเลยเหรอ!? เหตุผลที่ทำให้ตกใจทุกครั้งที่ตลาดเวียดนาม

เวลาซื้อปลาที่ตลาดหรือซูเปอร์มาร์เก็ตในโฮจิมินห์ ฉันมักจะรู้สึกตกใจนิดหน่อย เพราะหน้าตาของปลามันแตกต่างออกไป หลายคนอาจคิดว่าหน้าปลาก็เหมือนกันหมดไม่ว่าที่ไหน แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่อย่างนั้นเลย เพราะวิธีการชำแหละปลาของเวียดนามแตกต่างจากญี่ปุ่น ทำให้รูปลักษณ์ของตัวปลาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงจากแบบญี่ปุ่นที่ยังคงรูปทรงของตัวปลาไว้ กล่าวคือ แม้แต่ใบหน้าก็ถูกตัดออกไปด้วย จุดที่ทำให้ฉันตกใจคือมันคือ "ใบหน้า" ไม่ใช่แค่ "หัว" เท่านั้น

พนักงานร้านเวลาชำแหละปลาจะใช้กรรไกรแทนมีด แถมยังจัดการอย่างห้าวหาญ ตัดฉับๆ อย่างไม่เกรงใจ ส่วนที่แหลมคมและอันตรายอย่างครีบและหาง ก็ตัดด้วยกรรไกรอย่างไม่ลังเล ฉับ! เปิดท้องปลาแล้วเอาเหงือกออกก็ใช้กรรไกรตัดฉับๆ เช่นกัน! และสุดท้าย แม้แต่ปากที่แหลมของปลา ส่วนที่คล้ายจะงอยปาก ก็ตัดออกด้วยเสียง ฉับ! เอาไส้ในออกด้วยและทำความสะอาดให้เรียบร้อย แต่นั่นก็หมายความว่าส่วนขากรรไกรล่างถูกตัดออกมาในรูปทรงที่แปลกๆ ตอนที่เห็นครั้งแรก ฉันแปลกใจมากกับรูปลักษณ์ที่ดูติงต๊องแบบนั้น

⚫️ปลาซาบะดองบ๊วยตุ๋นก็มีหน้าตาแบบนี้แหละ... พอพูดถึงการแล่ปลาในญี่ปุ่น การใช้มีดถือเป็นเรื่องปกติ แล่เป็นสามชิ้น เอาก้างออก แล้วก็ได้เนื้อปลาที่สวยงาม พอพูดถึงวิธีที่มีดเลื่อนไถลตอนหั่นซาชิมิแล้วละก็ สวยงามจริงๆ แต่ที่นี่ ใช้กรรไกรตัดฉับๆ ไม่มีความสวยงามเลยสักนิด มีแต่พลังล้วนๆ!! เรื่องการทำอาหารก็เหมือนกัน ทอด ตุ๋น ใส่ในซุป เพราะส่วนใหญ่มักจะทำอาหารทั้งตัวปลาเลย แล้วก็จริงด้วยสินะ ที่ไม่ค่อยจำเป็นต้องแล่ปลาแบบสามชิ้นสักเท่าไหร่ พูดถึงเรื่องนี้แล้วก็นึกขึ้นได้ว่า ตอนที่ไปเยี่ยมบ้านครอบครัวชาวเวียดนาม ในครัวมีมีดอยู่แค่หนึ่งหรือสองเล่มเท่านั้น เล่มหนึ่งเป็นมีดใบกว้างคล้ายมีดจีน และอีกเล่มก็คล้ายมีดบุงกะ (มีดอเนกประสงค์แบบญี่ปุ่น) สิ่งนี้ทำให้นึกถึงภาพของพ่อตอนที่ฉันยังเด็ก พ่อเป็นคนชอบตกปลา แล้วก็เอาปลาที่จับมาเองมาแล่ในครัว แม้แต่ปลาตัวเล็กๆ ท่านก็แล่ออกเป็นสามชิ้นได้อย่างสวยงาม ฉันหั่นเป็นซาชิมิแล้ววางเรียงบนจาน ที่บ้านพ่อแม่ก็มีมีดซาชิมิเรียวยาว และยังมีมีดเล็กๆ คล้ายมีดพกสำหรับแล่ปลาตัวเล็กแบบสามชิ้นด้วย เครื่องมือสำหรับแล่ปลาให้สวยงามมีพร้อมสรรพเลยทีเดียว~ แม่ก็ใช้เหมือนกัน ในทางกลับกัน ที่เวียดนามแทบไม่มีวัฒนธรรมกินปลาดิบเลย ตอนนี้วัฒนธรรมซูชิเริ่มเข้ามาบ้างแล้ว แต่กระแสหลักก็ยังคงเป็นการทอดกับการย่างอยู่ดี ซุป ต้มเคี่ยวในหม้อ ว่าแต่ ที่ซูเปอร์มาร์เก็ตก่อนวันเต๊ต ฉันเห็นอะไรบางอย่างที่เหลือเชื่อเข้า นั่นก็คือปลาทูน่าครีบน้ำเงิน แถมยังเป็นไซซ์ที่ค่อนข้างใหญ่มากด้วย ในหัวของฉันตอนนั้นมีแต่คำว่า โทโร่ โทโร่ โทโร่ ~~~ ดังก้องอยู่ พอคิดว่า “ว้าาา~~~” แล้ววิ่งเข้าไปดู ก็อดคิดไม่ได้ว่า นี่แหละเวียดนามจริงๆ

⚫️ รูปโฉมอันสง่างามของปลาทูน่าครีบน้ำเงิน แทนที่จะเรียงรายด้วยเนื้อปลาที่หั่นเป็นก้อนสวยงาม สิ่งที่วางเรียงอยู่ตรงหน้ากลับเป็นปลาทูน่าที่หั่นเป็นชิ้นวงกลมหนาๆ "โอ้โห~~~ เสียดายจังเลย!!" ฉันอุทานออกมาโดยไม่ทันคิด อ๋อ นั่นสินะ เพราะเขาจะเอาไปย่างหรือต้มนี่เอง ข้างๆ กันนั้นมีหัวปลาทูน่าครีบน้ำเงินขนาดใหญ่ วางอยู่อย่างหนักแน่น ราวกับได้ยินเสียงพูดว่า "ไม่น่าจะเป็นแบบนี้เลย..." พอเปลี่ยนประเทศ วัฒนธรรมในครัวก็แตกต่างกันไปมากจริงๆ นะ อันดับความนิยมชีวิตย้ายถิ่นฐาน