🇻🇳ความสามารถที่เรียกว่าแฟชั่นแบบป้าๆ

แฟชั่นคุณป้า โดโบมันให้ความรู้สึกเหมือนเสื้อยืดที่ใส่ไปงานเทศกาลน่ะ~... เอ๊ะ นี่ฉันพูดเรื่องอะไรอยู่เนี่ย? คุณอาจจะคิดแบบนั้น แต่จู่ ๆ ฉันก็รู้สึกว่ามันเชื่อมโยงกับวัฒนธรรมเสื้อยืดของญี่ปุ่นเลยล่ะค่ะ นั่นเป็นตอนที่ฉันไปล่องเรือชมป่าที่เกิ่นเทอ คนพายเรือส่วนใหญ่มีสัดส่วนของคุณป้าเยอะทีเดียว

เสื้อเชิ้ตคอเปิดสีสันสดใสจนแทบคิดว่าเป็นชุดยูนิฟอร์ม ส่วนล่างเป็นกางเกงสีดำ นี่แหละคือแบบมาตรฐาน แทบไม่มีใครใส่ซ้ำกันเลย (ส่วนที่เขาตั้งใจทำเป็นชุดยูนิฟอร์มนั้นถือเป็นอีกเรื่องหนึ่ง) แต่ละคนใส่โทนสีที่ต่างกันเล็กน้อยและลวดลายที่ต่างกันไป ฉันเชื่อว่าแต่ละคนคงเลือกตามความชอบของตัวเอง

มีแบบสีพื้นด้วย แต่ลายเยอะมาก

ลายดอกไม้ ลายเรขาคณิต สัมผัสอันชวนคิดถึง

ยุค 1970 หรืออาจจะก่อนหน้านั้นนิดหน่อย

แต่ก็เพราะเป็นสีจัดจ้านและดีไซน์ที่มีพลังอย่างนี้แหละ พอจับคู่ให้ลงตัวก็เลยได้ลุคที่ดูมีเอกลักษณ์เฉียบคม เก๋เกินคาดเลยนะ คิดว่าน่าจะเป็นโพลีเอสเตอร์เกือบทั้งหมด หดตัวนิดหน่อยด้วย แต่ที่สำคัญคือใส่สบายมาก เรื่องผ้าเรื่องสิ่งทอฉันไม่ได้รู้ลึกซึ้งอะไร แต่แค่มองก็รู้สึกสดชื่นมีพลังขึ้นมา ลายแบบนั้นแหละ พอนึกถึงความร้อนของหน้าร้อนในญี่ปุ่นแล้ว ก็อดคิดขึ้นมาไม่ได้ว่า ต่อจากนี้ไปเสื้อผ้าแบบนี้แหละที่น่าจะจำเป็น คนญี่ปุ่นที่คิดว่าเสื้อยืดใส่แล้วเย็นสบาย อาจจะมีเยอะก็ได้ ก็เพราะนักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวเกือบทั้งหมด ใส่กางเกงขาสั้นหรือยีนส์กับเสื้อยืดกันทั้งนั้น แบบผ้าค่อนข้างหนาหน่อยน่ะ แต่ที่เวียดนามเนี่ย เสื้อยืดผ้าฝ้าย 100% เขาไม่ค่อยใส่กันหรอกนะ ทั้งร้อน แถมยังแห้งยาก ถ้าเก็บเข้ามาตอนยังหมาดๆ ก็เป็นผ้าที่ส่งกลิ่นแย่สุดๆ เลยตกไป~ ผ้าบางๆ ที่มีโพลีเอสเตอร์ผสมอยู่จะแห้งไว และใส่สบายได้นานกว่ากันเยอะ ช่วงนี้เห็นนักท่องเที่ยวชาวตะวันตกใส่เสื้อยืดแบรนด์กีฬากันบ่อยๆ ซึ่งมันก็สมเหตุสมผลนะ เพราะมันร้อนไง แล้วก็ Dobo (โดโบ) โพลีเอสเตอร์ที่วางใจได้ หนาขึ้นมานิดหน่อย และทรงไม่ค่อยเสีย หยิบมาใส่ปุ๊บ ซักได้ไว แห้งได้ไว ทนแทบจะตลอดกาล พอมองราวตากผ้าที่บ้านของคนเวียดนาม คนหนึ่งก็ตากกัน 3-4 ตัว ไม่สิ อาจจะมากกว่านั้นด้วยซ้ำ ส่วนใหญ่แล้วก็มีตากไว้อยู่ตลอดเลยล่ะ

ทิวทัศน์ที่พบเจอเมื่อเดินไปตามตรอกซอกซอย ที่ตลาด ยังได้เจอกับคุณป้าสายแฟชั่นนิสต้าที่แต่งตัวด้วยลายซ้อนลายซ้อนลายแบบนี้มาช้อปปิ้งอีกด้วย

พอแนะนำเพื่อนที่แวะมาเล่นว่า "ใส่สบายมากเลยนะ" เขาก็ชอบสุดๆ จนซื้อกลับไปเป็นกอง ลวดลายก็ทำให้เขาสนุกไปด้วย แล้วก็พูดพลางหัวเราะว่า "วนดูอยู่หลายรอบ สรุปว่าอันนี้เอาอยู่เลยนะ" เขาบอกว่ามันดูคล้ายแนว Marimekko บ้าง แนว Marni บ้าง… จะว่ามองเป็นแบบนั้นก็ไม่ผิดนัก พูดง่ายๆ ก็คือ หน้าร้อนของญี่ปุ่นนี้ ต้องหยิบตัวนี้มาใส่ซ้ำๆ แน่นอน ที่สนุกก็คือ ลวดลายแทบไม่ซ้ำกับใครเลย แม้จะเจอคนใส่เสื้อยืดเยอะแยะขนาดนั้นในงานร็อกเฟสติวัล ก็แทบไม่มีเลยที่จะรู้สึกว่า "ซ้ำกันแฮะ" มันเป็นความรู้สึกที่ต่างออกไปเลยจากการใส่เสื้อยืดแบบเดียวกันในงานกีฬาต่อสู้หรือคอนเสิร์ตของศิลปินที่ชื่นชอบ ฉันเข้าใจดีเลยกับความรู้สึกที่หลงเพลินไปกับการเลือกโดโบในตลาด อันดับชีวิตการย้ายถิ่นฐาน