ฤดูที่ตู้เย็นถูกยึดครองโดยมะม่วง

เวียดนามมีภาพลักษณ์ว่าเป็น "ประเทศที่มีผลไม้ตลอดเวลา" แต่จริง ๆ แล้ว มีฤดูกาลที่แน่นอน โดยเฉพาะในเดือนพฤษภาคมที่กรุงโฮจิมินห์ คือช่วงเวลาที่ฤดูแล้งเปลี่ยนไปเป็นฤดูฝน เนื่องจากความร้อนและฝนตกหนัก ผลไม้เขตร้อนจึงเต็มไปด้วยชีวิตในครั้งเดียว เมื่อคุณไปที่ตลาด คุณจะได้กลิ่นหวานของมะม่วง กลิ่นแรงของทุเรียน กองมังคุด และแพชชั่นฟรุตสีเหลือง และมีบรรยากาศของ 'ฤดูผลไม้มาแล้ว!' ผลไม้เวียดนาม ต่างจากของญี่ปุ่นที่เป็น 'ของขวัญหรูหรา' มันเป็นแค่อาหารที่อยู่ในชีวิตประจำวันตามธรรมชาติ ทำเป็นน้ำผลไม้ก็ได้ ผสมน้ำแข็งก็ได้ กินตรงๆ ข้างทางก็ได้ นั่นแหละ 'รสชาติของชีวิต' ตัวจริง แล้วก็มาถึงแล้ว! กล่องมะม่วง จากนย่ง-ซัง ที่ส่งผลไม้อร่อยมาให้เสมอ: 'อยู่บ้านไหม?　ฉันส่งของผ่าน Grab แล้ว ลองมารับไปนะ~" เขาโทรมาบอก รีบไปถึงประตูทางเข้าหมู่บ้าน คนขับยิ้มแย้มและชี้ที่กล่องว่า "นี่แหละ~

อะไร ในกล่อง? เมื่อออแรงยกขึ้น กลิ่นหอมหวานก็ลอยมา รู้สึกนุ่มนวล อวบอิ่ม—เหมือนลอยตัวสูงจากพื้นราว 5 เซนติเมตร ความหวานของความสุขห่อหุ้มร่างกายทั้งตัว ความมหัศจรรย์เกิดขึ้นทันที! นำกล่องหนักๆ มาด้วยท่าทางระส่ำระสาย เมื่อเปิดกล่องในห้อง ความรู้สึกมหัศจรรย์นั้นก็มีความลึกซึ้งและชั้นลึกยิ่งขึ้น

เนียนซัง เ-เ-เยอะมากเลย... พอขอบคุณแล้ว เขาบอกว่า 'ปลูกไม่ใช้สารเคมี อร่อยมากครับ ฉันเก็บเกี่ยวเองด้วย~ ขอให้ทานเยอะๆ นะ' แล้วส่งรูปภาพมาให้อีก

[เนียน-ซังเก็บเก่าแอ่น!] ในเวียดนาม คุณจะเห็นวัฒนธรรมการแบ่งปันผลไม้เป็นประจำ เมื่อไปเยี่ยมบ้านเพื่อน ไปหยวยผู้ป่วย กลับบ้านเกิด และอื่นๆ คุณจะนำผลไม้ไป ญี่ปุ่นก็มีวัฒนธรรมแบบนี้เช่นกัน (ในสมัยโชวะนะจ๊ะ) สิ่งที่พิเศษเกี่ยวกับเวียดนามคือปริมาณนั้นไม่ใช่เรื่องตลก เมื่อพวกเขาพูดว่า "แค่เล็กน้อยนิดหน่อย แต่..." มันคือ 2 ถึง 3 กิโลกรัม หรือ 5 กิโลกรัมเสียที พูดอีกอย่างคือ 10 ลูกแอ่นนั้นเป็นเรื่องธรรมชาติ ครั้งนี้ฉันได้รับมะม่วง 40 ผล แน่นอนว่าครอบครัวของฉันไม่สามารถกินหมดได้ เลยจึงแบ่งให้กับพนักงานบริษัท เพื่อนบ้านในหมู่บ้านห้องชุด และผู้คนที่ฉันเป็นหนี้บุญคุณ ด้วยฐานะ 'คุณแม่มะม่วง' ฉันจึงขยันขันแข็งไปแจกจ่ายไปทั่วไป

ในเวียดนาม มันเป็นการแข่งกับความเร็วของการสุกของผลไม้! ผลไม้ต่างๆ มาถึงทั้งหมดพร้อมกัน ฉันจ้องมองที่ผลมะม่วงที่กลิ้งไปมาเหมือนหนูตัวใหญ่สีเหลือง ปลื้มใจตัวเอง แล้วคิดว่า "ไปเลย!" ก่อนอื่นเลยฉันเอามาตัดและกิน ส่วนที่เหลือฉันทำเป็นน้ำผลไม้ดื่มไป จากนั้นฉันดูระดับการสุกอีกครั้ง ห่อด้วยกระดาษ แล้วใส่ในตู้เย็น ผลไม้ที่สุกมากเกินไป ฉันเอามาตัดแล้วแช่แข็ง ก่อนที่คุณจะรู้ตัว ตู้เย็นก็เต็มไปด้วยผลไม้~~~เข้าใจได้เลย!ใช่ค่ะ ทั้งที่ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะกินมะม่วงได้มากมายเช่นนี้ในอนาคต ทุกวันฉันกล้าหาญและหรูหราในการปอกเปลือกมะม่วง ให้น้ำมะม่วงสีทองตกลงมา แล้ว จุ๊บจุ๊บ~ กัดเข้าไปเต็มไปหมด นอกจากนี้ ฉันยังใช้เมล็ดมะม่วงด้วย เมื่อทำแกง ถ้าหุงต้มเมล็ดลงไปด้วย ความหวานของธรรมชาติจะกลายเป็นน้ำแกง และได้แกงมะม่วงฟรุตตี้ที่หรูหรากับข้าวค่ะ

แกงเหลืองผลไม้ที่มีเมล็ดต้มรวม เวอร์ชันเวียดนามกลายเป็นแกงเหรี่ยวของบ้านเราแล้ว เราตัดผลไม้ที่สุกแล้วและเก็บไว้ในช่องแช่แข็งชั่วคราว เราทำมันเป็นน้ำมะม่วงและรอคอยที่จะใช้ในน้ำสลัด ทาร์ต เค้ก และอื่น ๆ อีกมากมาย การจัดอันดับชีวิตการอพยพ