Other

🧧 คย็องกีจอน (พิพิธภัณฑ์อ็อจิน) เมืองจอนจู หมู่บ้านฮันอก

แปลจาก เกาหลี

คย็องกีจอน เมืองช็อนจู คำอธิบายด้านล่างนำมาจากเว็บไซต์พิพิธภัณฑ์เล็กน้อย ภาพถ่ายเป็นภาพที่ถ่ายเองค่ะ (สถานที่ประดิษฐานพระบรมสาทิสลักษณ์ (พระบรมฉายาลักษณ์) ของพระเจ้าแทโจ อี ซองกเย ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โชซอน)

🧧 คย็องกีจอน (พิพิธภัณฑ์อ็อจิน) เมืองจอนจู หมู่บ้านฮันอก

ค่าเข้าชม 3,000 วอน เป็นสถานที่ประดิษฐานพระบรมสาทิสลักษณ์ของพระเจ้าแทโจแห่งราชวงศ์โชซอน มีพิพิธภัณฑ์พระบรมสาทิสลักษณ์ด้วยค่ะ สามารถเดินชมได้อย่างเงียบสงบและผ่อนคลาย มีบ้านโบราณแบบดั้งเดิมของขุนนาง (ยางบัน) ด้วย และได้เข้าไปดูทั้งห้องโถงไม้แดชองมารูและห้องครัวด้วยค่ะ (ฮ่าๆ รูปถ่ายทั้งหมดของฉันอยู่ที่เพื่อนหมดเลย)

หากเดินตรงเข้าไปด้านในจะพบกับพิพิธภัณฑ์ออจิน ที่แห่งนี้เป็นสถานที่เก็บรักษาภาพเหมือนของกษัตริย์แห่งราชวงศ์โชซอน พิพิธภัณฑ์ออจิน มีการจัดแสดงภาพเหมือนกษัตริย์แห่งราชวงศ์โชซอนทั้งหมด 6 ภาพ [เซจง, ยองโจ, จองโจ, ชอลจง, โคจง, ซุนจง] วิธีการสร้างสรรค์แบ่งออกเป็น 3 แบบหลักๆ โดซา (圖寫): เป็นวิธีการวาดภาพโดยมองใบหน้าของกษัตริย์โดยตรงในขณะที่พระองค์ยังทรงพระชนม์อยู่ ชูซา (追寫): วิธีการวาดภาพโดยอาศัยความทรงจำหรือรูปลักษณ์เดิม หลังจากที่กษัตริย์สวรรคตแล้ว โมซา (模寫): วิธีการคัดลอกวาดใหม่ เมื่อพระบรมสาทิสลักษณ์เดิมชำรุดเสียหายหรือเก่าแก่เกินไป ปัจจุบันในบรรดาพระบรมสาทิสลักษณ์ที่หลงเหลืออยู่ มีเพียงพระบรมสาทิสลักษณ์ของพระเจ้ายองโจ พระเจ้าโกจง และพระเจ้าซุนจงเท่านั้นที่เป็นของแท้ ที่เหลือกล่าวกันว่าเป็นของจำลอง ไม่ได้ถูกสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน โอจินคืออะไร? หมายถึงภาพเหมือนของกษัตริย์

เซจง

พระบรมสาทิสลักษณ์พระเจ้าเซจง (เซจงเอโอจิน) พระบรมฉายาลักษณ์ของกษัตริย์เซจง ยุคปัจจุบัน/ระบายสีบนผ้าไหม/114×164 ซม./ภาพจำลองพระบรมสาทิสลักษณ์มาตรฐาน พระบรมสาทิสลักษณ์ดั้งเดิมของพระเจ้าเซจงไม่ได้หลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน พระบรมสาทิสลักษณ์ของพระเจ้าเซจงในปัจจุบันนี้ ศิลปินคิมกีชังเป็นผู้วาดขึ้นจากการสันนิษฐาน และได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการให้เป็นพระบรมสาทิสลักษณ์มาตรฐานแห่งชาติในปี ค.ศ. 1973 ส่วนพระบรมสาทิสลักษณ์ของพระเจ้าเซจงที่จัดเก็บอยู่ในพิพิธภัณฑ์พระบรมสาทิสลักษณ์นั้น เป็นภาพที่ศิลปินคิมยองชอลวาดจำลองขึ้นจากพระบรมสาทิสลักษณ์มาตรฐานดังกล่าว เซจงคือกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่ทรงประดิษฐ์อักษรฮันกึล เซจงซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นกษัตริย์ผู้ทรงคุณธรรม ได้ทรงวางรากฐานการปกครองแบบขงจื๊อ ทรงปฏิรูประบบต่างๆ เช่น การบังคับใช้กฎหมายกงบอบ (ระบบภาษี) และทรงพัฒนาวัฒนธรรมตลอดจนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอย่างมาก นอกจากนี้ เซจงยังทรงขยายอาณาเขตของประเทศด้วยการบุกเบิกสี่มณฑลและหกด่านชายแดน

พระบรมสาทิสลักษณ์พระเจ้าจองโจ 正祖御眞 ยุคปัจจุบัน/สีบนผ้าไหม/114×164 ซม./ภาพจำลองพระบรมสาทิสลักษณ์มาตรฐาน พระบรมสาทิสลักษณ์ดั้งเดิมของพระเจ้าจองโจไม่ได้หลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน พระบรมสาทิสลักษณ์ของพระเจ้าจองโจในปัจจุบันนี้ เป็นภาพที่จิตรกรอี กิลบอมวาดขึ้นจากการสันนิษฐาน และได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการให้เป็นพระบรมสาทิสลักษณ์มาตรฐานแห่งชาติในปี ค.ศ. 1989 พระบรมสาทิสลักษณ์พระเจ้าจองโจที่จัดแสดงอยู่ในห้องพระบรมสาทิสลักษณ์แห่งนี้ เป็นภาพถ่ายที่ถ่ายจากพระบรมสาทิสลักษณ์มาตรฐานดังกล่าว ช็องโจเป็นพระโอรสของมกุฎราชกุมารซาโด และเป็นกษัตริย์ที่พยายามฟื้นฟูความรุ่งเรืองของราชวงศ์โชซอน ช็องโจได้จัดตั้งกยูจังกักเพื่อพัฒนาด้านวิชาการ ดำเนินนโยบายถังพย็องเพื่อขจัดผลเสียจากการแบ่งพรรคแบ่งพวก และด้วยความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่ที่จะเสริมสร้างพระราชอำนาจและสร้างประเทศใหม่ ยังได้สร้างป้อมฮวาซองและพยายามย้ายเมืองหลวงไปที่นั่นด้วย

พระบรมสาทิสลักษณ์จักรพรรดิโกจง ยุคปัจจุบัน / สีบนผ้าไหม / 114×164 ซม. ภาพนี้เป็นพระบรมสาทิสลักษณ์ของจักรพรรดิโกจงที่จิตรกรควอน โอชาง คัดลอกจากภาพถ่ายในปี ค.ศ. 2001 เนื่องจากจักรพรรดิโกจงทรงประกาศสถาปนาจักรวรรดิเกาหลี (แทฮันเจกุก) และขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิ จึงทรงฉลองพระองค์ด้วยชุดจักรพรรดิ คือ เสื้อคลุมมังกรสีเหลือง ซึ่งแตกต่างจากกษัตริย์โชซอนในยุคก่อนหน้า พระราชินีชินจอง (พระพันปีโจ) ทรงจับมือกับฮึงซอนแทวอนกุนเพื่อคานอำนาจของตระกูลอันดงคิม และให้พระโอรสองค์ที่สองของเขาขึ้นครองราชย์สืบต่อ บุคคลผู้นั้นคือจักรพรรดิโกจง ในปี ค.ศ. 1897 โกจงทรงเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นจักรวรรดิเกาหลี ทรงสถาปนาพระองค์เป็นจักรพรรดิ และทรงตั้งศักราชว่า กวางมู โกจงถูกญี่ปุ่นริบอำนาจทางการทูต และการที่พระองค์ทรงส่งทูตลับไปยังการประชุมสันติภาพโลกกลายเป็นปัญหา ทำให้โกจงถูกญี่ปุ่นริบอำนาจทางการทูต และการที่พระองค์ทรงส่งทูตลับไปยังการประชุมสันติภาพโลกกลายเป็นปัญหา จนถูกถอดจากราชบัลลังก์ พระองค์เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1919 และข่าวลือเรื่องการลอบวางยาพิษโกจงก็กลายเป็นสาเหตุหนึ่งของขบวนการ 1 มีนาคม

พระบรมสาทิสลักษณ์จักรพรรดิซุนจง (ซุนจงเอโอจิน, 純宗御眞) ยุคปัจจุบัน / สีบนผ้าไหม / 114×164 ซม. นี่คือพระบรมสาทิสลักษณ์ของจักรพรรดิซุนจง ซึ่งจิตรกรควอน โอชัง คัดลอกจากภาพถ่ายเมื่อปี ค.ศ. 2001 พระองค์ทรงฉลองพระองค์ชุดพิธีใหญ่ สวมมงกุฎมย็อลยูกวาน (มงกุฎที่มีสายลูกปัดห้อยลงมา) และฉลองพระองค์ซิบิจังบก (เครื่องแต่งกายที่มีตราสัญลักษณ์สิบสองอย่างของจักรพรรดิ) ฉลองพระองค์จังบก (หรือกนบก) ใช้สวมใส่เมื่อประกอบพระราชพิธี โดยจักรพรรดิจะทรงฉลองพระองค์ที่มีตราสัญลักษณ์สิบสองอย่าง (ซิบิจังบก) ส่วนพระมหากษัตริย์จะทรงฉลองพระองค์ที่มีตราสัญลักษณ์เก้าอย่าง (คูจังบก) ชื่อ 'ซิบีจังบก' หมายถึงการที่มีลวดลายบนเสื้อผ้าถึง 12 แบบ จักรพรรดิซุนจงเป็นพระโอรสองค์ที่สองของจักรพรรดิโกจงและจักรพรรดินีมยองซอง และได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิในปี ค.ศ. 1907 สืบต่อจากพระเจ้าโกจง ในปี ค.ศ. 1910 เมื่อราชวงศ์โชซอนล่มสลาย พระองค์ทรงถูกจักรวรรดิญี่ปุ่นลดพระอิสริยยศลงเป็น 'อีวัง (李王)' ต้องเผชิญกับความอัปยศอดสูต่างๆ ก่อนจะสวรรคตในปี ค.ศ. 1926 ในวันที่ 10 มิถุนายน ซึ่งเป็นวันพระราชพิธีศพของพระเจ้าซุนจง ได้เกิดขบวนการมันเซ่ที่เรียกร้องเอกราชขึ้น ช็อลจง

พระบรมสาทิสลักษณ์พระเจ้าชอลจง (哲宗御眞) 2016 / สีบนผ้าไหม / 202x107 ซม. / คัดลอกโดยอี ชอลกยู พระบรมสาทิสลักษณ์พระเจ้าชอลจง (สมบัติแห่งชาติหมายเลข 1492) วาดขึ้นในปี 1861 (ปีที่ 12 แห่งรัชสมัยพระเจ้าชอลจง) เมื่อพระองค์มีพระชนมายุ 31 พรรษา ภาพนี้ถูกเคลื่อนย้ายไปยังเมืองปูซานในช่วงสงครามเกาหลี และในปี 1954 เกิดเพลิงไหม้ทำให้ส่วนด้านขวาประมาณหนึ่งในสามของภาพสูญหายไป ก่อนจะได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ในภายหลัง แต่งกายด้วยชุดยุงบก (เครื่องแบบทหาร) และในภาพเหมือนนี้สามารถเห็นรูปลักษณ์ของมือที่พบเห็นได้ยาก มือขวาถือ 'ทึงแช' ซึ่งเป็นไม้บัญชาการอันเป็นสัญลักษณ์ของขุนนางฝ่ายทหาร ส่วนนิ้วโป้งมือซ้ายสวม 'กักจี' ซึ่งเป็นปลอกนิ้วที่ใช้ในการดึงสายธนู ใบหน้าสะท้อนถึงบุคลิกที่บริสุทธิ์และสง่างาม คิ้วเข้มและดวงตากลมมีชั้นตาสองชั้น โดยลูกตาเข้ม่นเข้าด้านใน ช็อลจงเป็นเหลนของมกุฎราชกุมารซาโด ใช้ชีวิตทำไร่ทำนาอยู่ที่เกาะคังฮวา ก่อนจะขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1849 ขณะมีพระชนมายุ 19 พรรษา พระองค์ถูกเรียกขานว่า “คังฮวาดรยอง” และไม่สามารถแก้ไขการเมืองให้ถูกต้องได้ท่ามกลางการครอบงำอำนาจของตระกูลอันดงคิม จนสิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการประชวรในปี ค.ศ. 1863 (ปีที่ 14 แห่งรัชสมัยช็อลจง) ขณะมีพระชนมายุ 33 พรรษา

ภาพเหมือนพระเจ้ายองโจ (英祖御眞) พ.ศ. 2443 (ค.ศ. 1900) / สีบนผ้าไหม / 83x203 ซม. / สมบัติแห่งชาติหมายเลข 932 นี่คือภาพเหมือนครึ่งตัวของพระเจ้ายองโจ ในปี ค.ศ. 1744 เมื่อพระเจ้ายองโจมีพระชนมายุ 51 พรรษา จิตรกรประจำราชสำนัก เช่น โจ ยองซอก ได้วาดภาพต้นฉบับขึ้น และในปี ค.ศ. 1900 (ปีที่ 4 แห่งรัชศกกวางมู) โจ ซอกจิน แช ยงชิน และคนอื่นๆ ได้คัดลอกภาพนี้ขึ้นมาใหม่ ภาพเหมือนของพระเจ้ายองโจที่เก็บรักษาอยู่ในหอพระบรมสาทิสลักษณ์ในปัจจุบันนี้ เป็นภาพเต็มตัวที่คัดลอกขึ้นจากภาพครึ่งตัวที่วาดไว้เมื่อปี ค.ศ. 1900 พระเจ้ายองโจขึ้นครองราชย์เมื่อพระชนมายุ 31 พรรษา และทรงมีพระชนมายุยืนยาวถึง 83 พรรษา นับเป็นกษัตริย์ที่ทรงพระชนมายุยืนยาวที่สุด และยังทรงครองราชย์ยาวนานที่สุดถึง 52 ปี พระองค์ทรงดำเนินนโยบายถังพย็อง (นโยบายสร้างความเป็นกลางระหว่างกลุ่มการเมือง) ทรงประกาศใช้กฎหมายคยุนยอก (กฎหมายภาระแรงงานที่เป็นธรรม) และทรงให้ขุดลอกลำธารช็องกเยช็อน พระเจ้ายองโจยังทรงเป็นพระบิดาที่ไร้ความปรานี ผู้ทรงขังมกุฎราชกุมารซาโดไว้ในหีบข้าวจนสิ้นพระชนม์ ศาลเคียงกโยเมียวซึ่งตั้งอยู่ด้านหลังศาลเคียงกีจอนนั้น ถูกสร้างขึ้นในปีที่ 47 แห่งรัชสมัยพระเจ้ายองโจ (ค.ศ. 1771)

และยังมีสถานที่ที่เก็บรักษาพระบรมสาทิสลักษณ์ (ออจิน) ของพระเจ้าแทโจ อี ซองกเย ผู้ก่อตั้งราชวงศ์โชซอนไว้ด้วย ณ จองจอน (ท้องพระโรงหลัก) ฉันชมส่วนนี้เป็นลำดับสุดท้าย แต่ถ้าเดินตามเส้นทางชมจริง ๆ แล้ว นี่คือพระบรมสาทิสลักษณ์ที่จะได้เห็นเป็นลำดับแรกสุด ภาพนี้มีอายุตั้งแต่ปี ค.ศ. 1872 (เป็นภาพคัดลอกที่ช่างเขียนภาพในราชสำนักช่วงศตวรรษที่ 19 วาดขึ้นใหม่อย่างประณีตจากต้นฉบับปี ค.ศ. 1410 แต่ได้รับการยอมรับว่าเป็นภาพแท้เพียงภาพเดียวที่ยังคงรักษารูปลักษณ์ของต้นฉบับไว้)

แทโจ

พระบรมสาทิสลักษณ์พระเจ้าแทโจ (太祖御眞) ปี 1872 / สีบนผ้าไหม / 220×151 ซม. / สมบัติแห่งชาติ นี่คือพระบรมสาทิสลักษณ์พระเจ้าแทโจองค์เดียวที่ยังหลงเหลืออยู่ เป็นภาพคัดลอกที่แท้จริงซึ่งวาดขึ้นในปี 1872 (ปีที่ 9 แห่งรัชสมัยพระเจ้าโกจง) เป็นภาพเต็มพระองค์ในฉลองพระองค์ทรงงานตามปกติ คือหมวกอิกซองกวันและฉลองพระองค์มังกรสีน้ำเงิน พร้อมสายรัดหยกขาวและรองพระบาทสีดำ กล่าวกันว่าพระเจ้าแทโจทรงมีพระวรกายสูง ทรงตรง และมีพระกรรณ(หู)ที่ใหญ่มาก แทโจ อี ซองเก สร้างวีรกรรมทางการทหารอันยิ่งใหญ่ในช่วงปลายยุคที่วุ่นวายของโครยอ จนกลายเป็นวีรบุรุษและก่อตั้งราชวงศ์โชซอนขึ้นมา จอนจูเป็นบ้านเกิดบรรพบุรุษของแทโจ เป็นสถานที่ที่บรรพบุรุษของพระองค์เคยอาศัยอยู่ เพื่อเป็นการรำลึกถึงเรื่องนี้ ในปี ค.ศ. 1410 (ปีที่ 10 แห่งรัชกาลพระเจ้าแทจง) ได้มีการอัญเชิญพระบรมสาทิสลักษณ์ของแทโจไปประดิษฐาน ณ จอนจู และในปี ค.ศ. 1872 เมื่อภาพเดิมเก่าทรุดโทรม จิตรกรหลวงแปดคน ได้แก่ พัก กีจุน, โจ จุงมุก และแพ็ก อึนแบ เป็นต้น ได้คัดลอกภาพขึ้นใหม่และนำไปประดิษฐานไว้ที่ศาลเคียงกีจอน