【ทิเบต ซีกาเจ๋อ】พระอาทิตย์ขึ้นที่เอเวอเรสต์ วัดโบราณแห่งดินแดนซังตอนหลัง และการเดินทางอันเนิบช้าในซีกาเจ๋อ — หนึ่งวันแห่งการเดินกลับจากหลังคาโลกสู่โลกมนุษย์

เส้นทางการเดินทางในทิเบตคือ — ไปทางไหน ก็กลับทางนั้น ดังนั้นเส้นทางของวันนี้จึงเป็นการย้อนกลับตามถนนบนภูเขาที่เราเคยผ่านมา จากแคมป์ฐานเอเวอเรสต์กลับไปยังชิกัตเซ่ ยามเช้า เรารอชมพระอาทิตย์ขึ้นที่เอเวอเรสต์ท่ามกลางสายลมหนาวเหน็บ -10°C; ยามบ่าย เราเดินเข้าสู่วัดทาชิลุนโป ศูนย์กลางทางศาสนาที่สำคัญที่สุดของเขตซัง (ทิเบตตอนหลัง) หลังจากทิวทัศน์ธรรมชาติอันน่าตื่นตะลึงเมื่อวานนี้ จังหวะของวันนี้สงบเยือกเย็นกว่ามาก แต่กลับทำให้เราหันความสนใจกลับมาสู่วัฒนธรรมและความศรัทธาของชาวทิเบตอีกครั้ง 🗓 กำหนดการวันนี้ พระอาทิตย์ขึ้นที่แคมป์ฐานเอเวอเรสต์ → ลงจากภูเขาจากสถานีเปลี่ยนรถ → มื้อเที่ยงที่อำเภอลาเซ่ → วัดทาชิลุนโป (วัดที่ใหญ่ที่สุดในทิเบตตอนหลัง) → เดินเล่นในตัวเมืองซีกาเจ๋อ และมื้อค่ำอาหารทิเบต พระอาทิตย์ขึ้นที่เอเวอเรสต์: แสงที่ไม่สมบูรณ์แบบ แต่ก็คุ้มค่าแก่การจดจำ เจ็ดโมงห้าสิบนาทีเช้า พวกเรานัดกันไปดูพระอาทิตย์ขึ้น ที่แปลกคือ—การดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ไต้หวันต้องตื่นตั้งแต่ตีสามตีสี่ แต่ที่เชิงเขาเอเวอเรสต์ แม้จะเจ็ดโมงแล้วท้องฟ้าก็ยังมืดสนิทเกือบทั้งหมด ฉันตื่นก่อนแล้วเดินไปห้องน้ำ พอเงยหน้าขึ้นมอง ท้องฟ้ายังคงเต็มไปด้วยดวงดาว พอกลับไปเตรียมอุปกรณ์ในห้องแล้วออกมาข้างนอกอีกครั้ง แม้ว่าด้วยตาเปล่าจะยังดูเหมือนดึกดื่นเที่ยงคืน แต่พอกล้องรับแสงเข้าไป ท้องฟ้าก็แอบสว่างขึ้นอย่างเงียบๆ แล้ว

ข้างนอกเย็นหนาว -10°C ยอดเอเวอเรสต์ยืนเงียบ ๆ ห่างไกล เหมือนรอคอยแสงแรก

ฉันตั้งขาตั้งกล้องบนทางเดินไม้ที่จุดชมวิว เตรียมพร้อมถ่ายไทม์แลปส์ วันนี้พระอาทิตย์ขึ้นเวลา 8:19 น. เมื่อวานแสงทองยามเย็นตกกระทบยอดเอเวอเรสต์ทางด้านขวา แต่วันนี้แสงแดดจะส่องเข้ามาทางด้านซ้าย หลังแปดโมง สันเขาแหลมและไหล่เขาด้านซ้ายของยอดเอเวอเรสต์เป็นจุดแรกที่ถูกย้อมด้วยแสงสีทอง ฉันคิดว่าแสงทองจะค่อยๆ แผ่ขยายออกไปเรื่อยๆ แต่ผ่านไปสิบนาที ยี่สิบนาที…… ก็ยังคงมีแค่บริเวณเล็กๆ นั้นที่สว่างอยู่ ฉันหันไปมองด้านข้าง ภูเขาโดยรอบถูกปกคลุมด้วยแสงทองไปหมดแล้ว ในใจรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง—— คงเป็นเพราะมุมตกกระทบ วันนี้ยอดเอเวอเรสต์จึงส่องแสงแบบนี้แหละ

แต่การได้ยืนอยู่ใต้หลังคาโลกเพื่อรอคอยพระอาทิตย์ขึ้น ก็นับเป็นโชคอันหาได้ยากแล้ว

ระหว่างทางกลับ เราผ่านไปยังวัดที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลมากที่สุดในโลก - วัดรองบู เราถ่ายรูปจากด้านนอกเท่านั้นและไม่เข้าไปข้างใน

อาหารเช้าที่เบสแคมป์: ตัวเลือกไม่มาก แต่อร่อยเกินคาด เพราะต้องออกเดินทางตอนเก้าโมง เราจึงรีบกลับไปที่แคมป์เพื่อกินอาหารเช้า เมนูเรียบง่ายมาก หัวไชเท้าเค็มดอง ไข่ดาว ฟาเกา (เค้กนึ่งหมัก) กะหล่ำปลี และโจ๊ก ตอนแรกคิดว่า "แค่ให้อิ่มท้องก็พอแล้ว" แต่ไม่คาดคิดว่าทุกอย่างจะอร่อยเกินความคาดหมาย โดยเฉพาะกะหล่ำปลีจากภูเขาสูง หวานกรอบมากจริงๆ

อำลาแคมป์ฐานเอเวอเรสต์ มุ่งหน้ากลับสู่แคว้นซังตามถนนภูเขาที่คดเคี้ยว เวลาเก้าโมงตรง พวกเราขึ้นรถรับส่งอีกครั้งเพื่อลงจากภูเขา เมื่อกลับมาถึงสถานีเปลี่ยนรถ ก็เปลี่ยนไปนั่งรถบัสของบริษัททัวร์ตามเดิม วันนี้ส่วนใหญ่ใช้เวลาไปกับการนั่งรถกลับซีกัตเซ่ เนื่องจากเมื่อวานได้ถ่ายรูปที่ทั้งสองช่องเขาไปแล้ว วันนี้จึงมุ่งหน้ากลับโดยไม่แวะพักระหว่างทาง มื้อเที่ยงทานที่ร้านอาหารเดิมกับเมื่อวาน แต่เมนูอาหารเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด นับว่าตั้งใจทำมาก กลับถึงซีกัตเซ่เวลาบ่ายสี่โมงครึ่ง เตรียมตัวเข้าชมสถานที่สำคัญทางศาสนาที่เป็นหัวใจของแคว้นซัง นั่นคือ วัดทาชิลุนโป (วัดจาสือหลุนปู้)

วัดทาชิลุนโป: ที่ประทับขององค์ปันเชนลามะ × วัดที่ใหญ่ที่สุดในเขตทิเบตตอนหลัง (Ü-Tsang) วัดทาชิลุนโปเป็นวัดที่ใหญ่ที่สุดในเขตทิเบตตอนหลัง (แคว้นซัง) และยังเป็นที่ประทับขององค์ปันเชนลามะสืบทอดกันมาหลายยุคสมัย หากพระราชวังโปตาลาเป็นสัญลักษณ์ของทิเบตตอนหน้า (แคว้นอู) ที่นี่ก็คือศูนย์กลางทางจิตวิญญาณของทิเบตตอนหลังนั่นเอง ที่ทางเข้า ไกด์หย่งเกอของเราได้อธิบายผังโดยรวมให้เราฟังก่อนเป็นอันดับแรก

📌 ไฮไลท์ด้านสถาปัตยกรรมห้าประการของวัดทาชิลหุนโป • ชางเชน: ประดิษฐานรูปพระพุทธเจ้าจัมพา (พระมหายานบัญชร) สูง 26 เมตร • สามองค์สตูปหลังคาทอง: สตูปศพรวมของพระปัญเชนลามะแต่งตั้ง 10, 4, และ 5-9 • ลับรัง: บ้านพักของพระปัญเชนลามะเมื่อกลับมายังทิเบต • หอประชุม Tsokchen: ประดิษฐานรูปพระสัตตะจารยาจาก (พระธรรมกาย) ทองคำแท้ • ดราศาง: บริเวณที่อยู่อาศัยของพระสงฆ์ อาคารสีขาวที่กว้างใหญ่ นอกจากนี้ยังมีโรงพยาบาลการแพทย์ทิเบตที่ใหญ่ที่สุดในเขต U-Tsang

เราเข้าไปทางเขตกุฏิพระ ตลอดทางเต็มไปด้วยอาคารสไตล์ทิเบตแบบดั้งเดิม ระหว่างทางเราพบ "ต้นไม้ไส้ตะเกียง" แบบดั้งเดิม ชาวทิเบตโบราณจะนำกิ่งไม้มาทุบให้แหลกเพื่อใช้เป็นไส้ตะเกียงเนย

วิหารพระพุทธจัมปา สถูปที่สิบ สถูปที่สี่ จุดแรกที่เราจะไปคือวิหารพระพุทธจัมปา (ห้ามถ่ายภาพ) พื้นด้านนอกวิหารประดับด้วยหินเทอร์ควอยซ์เรียงเป็นตราสัญลักษณ์พระพุทธเจ้า สวยงามเป็นพิเศษจริงๆ

จากนั้นเราเดินทางไปยังเจดีย์ปันเชนลามะองค์ที่ 10 ซึ่งสามารถถ่ายรูปได้ที่นี่ กลายเป็นภาพถ่ายเจดีย์ภาพแรกของทริปนี้

พื้นด้านหน้าโถงปูด้วยหินเทอร์ควอยซ์เป็นลวดลายรูปการหมอบกราบแบบห้าส่วนของร่างกายจรดพื้น

เนื่องจากวัดปิดตอนหกโมงเย็น พอเราไปเยี่ยมชมฟ้าก็มืดลงแล้ว แต่พระสงฆ์ก็ยังใจดีปล่อยให้เราชมจนครบถ้วน สถูปแห่งชาติที่สี่ - ชูคังจี

สถูปแห่งองค์ที่ห้าถึงองค์ที่เก้า × เรื่องราวสมัยปฏิวัติวัฒนธรรม × ลาบรังยอดทอง ก่อนที่จะไปถึงสถูปที่ฝังรวมกัน จะต้องผ่านลาบรังที่มีลักษณะภายนอกสีทอง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจ และยังทำให้นึกถึงพระราชวังโปตาลาอีกด้วย

ไกด์เล่าเรื่องราวในยุคปฏิวัติวัฒนธรรมให้ฟังว่า เจดีย์ส่วนใหญ่ถูกทำลาย แต่เจดีย์ของปันเชนลามะองค์ที่ 4 เนื่องจากมีสถานะสำคัญมาก จึงถูกพระสงฆ์พรางไว้เป็นยุ้งฉางเก็บธัญพืชจนรอดพ้นจากการถูกทำลาย หลังจากปันเชนลามะองค์ที่ 10 กลับสู่ทิเบต ท่านได้รวบรวมอัฐิและสร้างเจดีย์รวมสำหรับปันเชนลามะองค์ที่ 5 ถึงองค์ที่ 9 ขึ้นใหม่ แต่ท่านเองก็มรณภาพในเวลาไม่นานหลังจากนั้นเนื่องจากตรากตรำทำงานหนักเกินไป ภาพนี้คือด้านนอกของเจดีย์ปันเชนลามะองค์ที่ 5 ถึงองค์ที่ 9

มหาวิหารจอคัง: ซากพิธีฝังศพบนฟ้า × เสาแห่งชัยชนะ × พิธีสวดมนต์เย็นของพระสงฆ์ ในที่สุดก็มาถึงมหาวิหารจอคัง พระสงฆ์กำลังสวดพระสูตรอยู่ เราจึงยืนฟังคำแนะนำจากไกด์อยู่ด้านนอกก่อน ตอนเข้าไปในวิหาร ไกด์เตือนให้สังเกตหินสีดำใต้เท้าตรงกลางวิหาร นั่นคือซากสถานที่ประกอบพิธีฝังศพบนฟ้าในอดีตนั่นเอง ด้านนอกวิหาร ที่ลานโต้วาทีธรรมมีจุดที่น่าสนใจสองอย่าง คือ คำจารึกที่เจียงเจ๋อหมินเขียนว่า "ปกป้องชาติ เกื้อกูลประชาชน" และเสาแห่งชัยชนะ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งชัยชนะของพุทธศาสนายุคแรกเหนือศาสนาเปิ้นในการโต้วาทีธรรม โดยบนเสายังคงมีเส้นผมจากพิธีปลงผมของพระสงฆ์หลงเหลืออยู่

การเยี่ยมชมทั้งหมดใช้เวลาประมาณ 2.5 ชั่วโมง

ค่ำคืนที่ชิกัตเซ: อาหารทิเบต ชาอุ่นๆ และความอบอุ่นของเมือง หลังจากกลับไปเก็บกระเป๋าที่โรงแรมแล้ว เราก็ออกไปเดินเล่นในตัวเมือง คุณแม่ซื้อของฝากบางอย่างที่ร้าน "หลิงสือโหย่วหมิง

มื้อเย็นเราไปทานที่ร้านอาหารทิเบตแห่งหนึ่ง ผ้าม่านหนาช่วยกันลมหนาวเอาไว้ ภายในร้านจึงอบอุ่นและมีบรรยากาศดีมาก เราสั่งอาหารจานหลักไปสี่อย่าง ทางร้านยังใจดีเลี้ยงชาดอกมะลิให้ด้วย รวมสี่คนจ่ายแค่ 65 หยวน ทั้งราคาและรสชาติทำเอาเราประหลาดใจมากจริง ๆ

กลับมาถึงโรงแรมหลังเก้าโมงเย็นเพื่อจัดระเบียบกระเป๋าและเตรียมพักผ่อน พรุ่งนี้คือวันเดินทางกลับสู่ลาซา สรุป: ลงมาจากหลังคาของโลก กลับสู่จังหวะของชีวิต วันนี้ไม่น่าทึ่งเท่าเมื่อวานนี้ แต่มันเพิ่มความลึกซึ้งและความสมบูรณ์ให้กับการเดินทางของเรา ความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติทำให้เกิดความเคารพและชื่นชม ความเงียบสงบของศาสนาให้ความเข้าใจ และความอบอุ่นของชีวิตประจำวันทำให้เราเข้าใกล้ดินแดนนี้มากขึ้น พรุ่งนี้ เราจะเดินทางต่อไปยังลาซา เขียนบทสุดท้ายของการเดินทางในทิเบตนี้