【ทิเบต ซิกัตเซ่】พระอาทิตย์ขึ้นที่เอเวอเรสต์ วัดโบราณแห่งซังใต้ และการเดินทางอย่างเนิบช้าในซิกัตเซ่｜หนึ่งวันแห่งการเดินกลับจากหลังคาโลกสู่โลกมนุษย์

แผนเส้นทางการเดินทางในทิเบตคือ — ไปทางไหนมา ก็กลับทางนั้น ดังนั้นเส้นทางของวันนี้จึงเป็นการย้อนไปตามเส้นทางภูเขาที่เรามา จากค่ายฐานเอเวอเรสต์กลับสู่ชิกัตเซ่ ในตอนเช้า เรารอชมพระอาทิตย์ขึ้นที่เอเวอเรสต์ท่ามกลางลมหนาวติดลบ 10°C ส่วนช่วงบ่าย เราได้เดินเข้าสู่วัดทาชิลุนโป ศูนย์กลางทางศาสนาที่สำคัญที่สุดของแคว้นซังหลัง (Back Tibet) หลังจากทัศนียภาพธรรมชาติอันตระการตาของเมื่อวาน จังหวะของวันนี้เงียบสงบกว่ามาก และทำให้เรากลับมาให้ความสนใจกับวัฒนธรรมและความศรัทธาของชาวทิเบตอีกครั้ง 🗓 กำหนดการวันนี้ พระอาทิตย์ขึ้นที่ค่ายฐานเอเวอเรสต์ → ลงเขาจากสถานีเปลี่ยนรถ → รับประทานอาหารกลางวันที่เขตลาซื่อ → วัดทาชิลุนโป (วัดที่ใหญ่ที่สุดในเขตทิเบตหลัง) → เดินเล่นในตัวเมืองซิกัตเซ่ & อาหารเย็นแบบทิเบต พระอาทิตย์ขึ้นที่เอเวอเรสต์: ไม่สมบูรณ์แบบ แต่เป็นแสงที่ควรค่าแก่การจดจำ เวลา 7:50 น. เรานัดกันไปดูพระอาทิตย์ขึ้น ที่แปลกคือ—ถ้าจะดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ไต้หวัน ต้องตื่นตั้งแต่ตีสามตีสี่ แต่ที่เชิงเขาเอเวอเรสต์ เจ็ดโมงเช้าฟ้ายังมืดเกือบสนิท ฉันลุกขึ้นก่อนเพื่อเดินไปห้องน้ำ พอเงยหน้าขึ้นมอง ท้องฟ้ายังคงเต็มไปด้วยดวงดาว เมื่อกลับไปที่ห้องเพื่อเตรียมอุปกรณ์ให้ครบแล้วออกมาอีกครั้ง แม้ว่าด้วยตาเปล่าจะยังดูเหมือนดึกดื่นเที่ยงคืน แต่เพียงกล้องรับแสงเข้ามาเท่านั้น ท้องฟ้าก็ค่อยๆ สว่างขึ้นอย่างเงียบๆ แล้ว

ข้างนอกอากาศหนาวเยียบกระดูกถึง -10°C เขาเอเวอเรสต์ตั้งตระหง่านอย่างเงียบสงบอยู่แต่ไกล ราวกับกำลังรอคอยแสงแรกของวัน

ฉันติดตั้งขาตั้งกล้องบนทางเดินของแท่นชมวิว และเตรียมพร้อมที่จะเริ่มการถ่ายภาพช่วงเวลา วันนี้พระอาทิตย์ขึ้นเวลา 8:19 เมื่อวานนี้ แสงสีทองของการพระอาทิตย์ตกดินส่องประทับภูเขาเอเวอเรสต์จากด้านขวา แต่วันนี้ แสงแดดจะมาจากด้านซ้าย หลังจากเวลา 8 โมง ยอดแหลมด้านซ้ายของภูเขาเอเวอเรสต์ และลาดเนินภูเขาถูกเคลือบด้วยแสงสีทองเป็นอันดับแรก ฉันคิดว่าแสงสีทองจะกระจายไปเรื่อย ๆ แต่หลังจากสิบนาที ยี่สิบนาที... เฉพาะพื้นที่เล็ก ๆ นั้นเท่านั้นที่ยังคงสว่าง เมื่อฉันมองไปรอบ ๆ ภูเขาโดยรอบทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยแสงสีทอง ในใจมีความเสียใจเล็กน้อย — มันอาจเป็นเพราะมุมการมองเห็น วันนี้ภูเขาเอเวอเรสต์เพียงแค่ส่องแสงแบบนี้ไป

แต่เพียงได้ยืนอยู่ใต้หลังคาโลกเพื่อรอชมพระอาทิตย์ขึ้น ก็ถือเป็นโชคดีที่หาได้ยากแล้ว

ระหว่างทางกลับจะผ่านวัดที่ตั้งอยู่บนที่สูงที่สุดในโลก นั่นคือ วัดรองบุก เราถ่ายรูปกันแค่ด้านนอกเท่านั้น ไม่ได้เข้าไปข้างใน

อาหารเช้าที่เบสแคมป์: ตัวเลือกไม่มาก แต่อร่อยเกินคาด เพราะต้องออกเดินทางตอนเก้าโมง เราจึงรีบกลับไปที่แคมป์เพื่อกินอาหารเช้า เมนูเรียบง่ายมาก ไช้โป๊ว ไข่ดาว ขนมถ้วยฟู (ฟาเกา) กะหล่ำปลี และโจ๊ก ตอนแรกคิดว่า "แค่ให้อิ่มท้องก็พอ" แต่ไม่คาดคิดว่าทุกอย่างจะอร่อยเกินความคาดหมาย โดยเฉพาะกะหล่ำปลีจากภูเขาสูง หวานกรอบสุดๆ

อำลาเบสแคมป์เอเวอเรสต์: มุ่งหน้ากลับสู่ทิเบตตอนหลังตามถนนภูเขาที่คดเคี้ยว เวลาเก้าโมงตรง เราขึ้นรถรับส่งอีกครั้งเพื่อลงจากภูเขา หลังจากกลับถึงสถานีเปลี่ยนรถ เราก็เปลี่ยนกลับมาขึ้นรถบัสของบริษัททัวร์ วันนี้ส่วนใหญ่ใช้เวลาไปกับการนั่งรถกลับซิกัตเซ่ เนื่องจากเมื่อวานได้ถ่ายรูปที่ช่องเขาทั้งสองแห่งไปแล้ว วันนี้จึงมุ่งหน้ากลับตรงตลอดทาง โดยไม่แวะที่ไหนอีก มื้อเที่ยงทานที่ร้านอาหารเดิมกับเมื่อวาน แต่เมนูอาหารเปลี่ยนใหม่หมดเลย ถือว่าตั้งใจทำมากทีเดียว เวลาบ่ายสี่โมงครึ่งเรากลับมาถึงซิกัตเซ่ เตรียมตัวไปเยี่ยมชมสถานที่สำคัญทางศาสนาที่เป็นหัวใจของทิเบตตอนหลัง นั่นคือ วัดทาชิลุนโป

วัดทาชิลุนโป: ที่ประทับขององค์ปันเชนลามะ × วัดที่ใหญ่ที่สุดในเขตซัง (ทิเบตตอนหลัง) วัดทาชิลุนโปเป็นวัดที่ใหญ่ที่สุดในเขตซัง (ทิเบตตอนหลัง) และยังเป็นที่ประทับขององค์ปันเชนลามะทุกยุคทุกสมัยอีกด้วย หากพระราชวังโปตาลาเป็นสัญลักษณ์ของเขตอู (ทิเบตตอนหน้า) ที่นี่ก็คือศูนย์กลางทางจิตวิญญาณของเขตซังนั่นเอง ที่ทางเข้า ไกด์พี่หย่งได้อธิบายผังโดยรวมให้เราฟังก่อนเป็นอันดับแรก:

📌 5 จุดเด่นทางสถาปัตยกรรมของวัดทาชิลุนโป • จัมคัง: ประดิษฐานพระพุทธรูปจัมปา (พระศรีอริยเมตไตรย) สูง 26 เมตร • เจดีย์หลังคาทองคำ 3 องค์: สถูปบรรจุพระศพร่วมขององค์ทะไลลามะปันเชนที่ 10, ที่ 4 และที่ 5 ถึง 9 • ลาบรัง: ที่ประทับของปันเชนลามะเมื่อเสด็จกลับทิเบต • หอโซกเชน: ประดิษฐานพระพุทธรูปศากยมุนีทองคำแท้ • จาซัง: เขตที่พักของพระสงฆ์ อาคารสีขาวเรียงรายเป็นบริเวณกว้าง นอกจากนี้ ที่นี่ยังมีโรงพยาบาลแพทย์แผนทิเบตที่ใหญ่ที่สุดในเขตซัง (ทิเบตตอนหลัง) อีกด้วย

เราเข้ามาทางเขตกุฏิสงฆ์ ตลอดทางเต็มไปด้วยสถาปัตยกรรมแบบทิเบตดั้งเดิม ระหว่างทางเราได้พบกับ "ต้นไม้ไส้ตะเกียง" แบบดั้งเดิม ชาวทิเบตโบราณจะนำกิ่งของมันมาทุบให้ละเอียดเพื่อใช้เป็นไส้ตะเกียงเนยใส

วิหารพระจัมปา, เจดีย์รุ่นที่สิบ, เจดีย์รุ่นที่สี่ จุดแรกคือวิหารพระจัมปา (ห้ามถ่ายรูป) พื้นด้านนอกวิหารมีการเรียงหินเทอร์ควอยซ์เป็นสัญลักษณ์พุทธ ซึ่งพิเศษมากทีเดียว

จากนั้นเดินทางไปยังพระสถูปปันเชนลามะองค์ที่ 10 ซึ่งสามารถถ่ายรูปได้ที่นี่

พื้นด้านหน้าโถงปูด้วยหินเทอร์ควอยซ์ เป็นลวดลายการหมอบกราบแบบเบญจางคประดิษฐ์

เนื่องจากวัดปิดตอนหกโมง เมื่อเราไปเยี่ยมชมท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว แต่พระสงฆ์ก็ยังเมตตาให้เราชมได้จนครบถ้วน เจดีย์ของท่านที่สี่ - โชคัง กยี

สถูปองค์ที่ 5 ถึง 9 × เรื่องราวการปฏิวัติวัฒนธรรม × ลาจางหลังคาทองคำ ก่อนจะไปถึงสถูปฝังร่วม จะผ่านลาจางที่มีลักษณะภายนอกสีทอง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจ และยังทำให้นึกถึงพระราชวังโปตาลาอีกด้วย

ไกด์เล่าเรื่องราวในยุคปฏิวัติวัฒนธรรมว่า เจดีย์ส่วนใหญ่ถูกทำลาย แต่เจดีย์ของปันเชนลามะองค์ที่ 4 เนื่องจากมีความสำคัญเกินไป จึงถูกพระสงฆ์ปลอมแปลงให้ดูเหมือนยุ้งฉางเก็บธัญพืชจนรอดพ้นมาได้ หลังจากปันเชนลามะองค์ที่ 10 กลับสู่ทิเบต ท่านได้รวบรวมอัฐิและสร้างเจดีย์รวมของปันเชนลามะองค์ที่ 5 ถึงองค์ที่ 9 ขึ้นใหม่ แต่ท่านก็มรณภาพในเวลาไม่นานหลังจากนั้นเนื่องจากตรากตรำทำงานหนักเกินไป ภาพภายนอกของเจดีย์ปันเชนลามะองค์ที่ 5 ถึงองค์ที่ 9

หอใหญ่โซเชน: ซากลานฝังศพบนฟ้า × เสาแห่งชัยชนะ × การสวดมนต์เย็นของพระสงฆ์ ในที่สุดเราก็มาถึงหอใหญ่โซเชน พระสงฆ์กำลังสวดพระสูตรอยู่ เราจึงยืนฟังไกด์อธิบายอยู่ด้านนอกก่อน เมื่อเข้าไปในหอ ไกด์เตือนให้สังเกตหินสีดำใต้เท้าตรงกลางหอ นั่นคือซากลานฝังศพบนฟ้าในอดีตนั่นเอง ด้านนอกหอใหญ่ ณ ลานโต้วาทีธรรม มีจุดที่น่าสนใจสองจุด คำจารึกโดยเจียงเจ๋อหมิน “ปกป้องชาติ เกื้อกูลประชาชน” เสาแห่งชัยชนะ: สัญลักษณ์แห่งชัยชนะของพุทธศาสนายุคแรกเหนือศาสนาเปิ้นในการโต้วาทีธรรม บนเสายังคงมีเส้นผมจากพิธีปลงผมของพระสงฆ์หลงเหลืออยู่

การเข้าชมทั้งหมดใช้เวลาประมาณ 2.5 ชั่วโมง

ยามค่ำคืนที่ซิกาเซ่: อาหารทิเบต ชาอุ่นๆ และไออุ่นของเมือง หลังจากกลับไปเก็บสัมภาระที่โรงแรมแล้ว เราก็ออกไปเดินเล่นในตัวเมือง คุณแม่ซื้อของฝากบางอย่างจากร้านขนม "หลิงสือโหย่วหมิง

มื้อเย็นเป็นร้านอาหารทิเบต มีม่านผ้าหนาๆ กั้นลมหนาวเอาไว้ ภายในร้านอบอุ่นและมีบรรยากาศดีมาก เราสั่งอาหารจานหลักสี่อย่าง ทางร้านยังใจดีเลี้ยงชาดอกมะลิให้ด้วย สี่คนจ่ายแค่ 65 หยวน ทั้งราคาและรสชาติน่าประทับใจสุดๆ

เก้าโมงกว่าตอนกลางคืนกลับถึงโรงแรม จัดกระเป๋าเตรียมพักผ่อน พรุ่งนี้คือเส้นทางกลับสู่ลาซา สรุป: ลงจากหลังคาโลก กลับคืนสู่จังหวะชีวิตประจำวัน แม้วันนี้จะไม่สั่นสะเทือนใจเท่าเมื่อวาน แต่ก็ทำให้การเดินทางนี้มีมิติที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้น ความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติทำให้เกิดความเกรงขาม ความสงบของศาสนาทำให้เกิดความเข้าใจ และไออุ่นของชีวิตประจำวันทำให้เรารู้สึกใกล้ชิดกับผืนแผ่นดินนี้มากขึ้น พรุ่งนี้ เราจะเดินทางต่อไปยังลาซา เพื่อเขียนบทสุดท้ายของการเดินทางในทิเบตครั้งนี้