【ทิเบต ซีกาเจ๋อ】พระอาทิตย์ขึ้นที่เอเวอเรสต์ วัดโบราณแห่งดินแดนซังตอนหลัง และการเดินทางอันแช่มช้าในซีกาเจ๋อ｜หนึ่งวันแห่งการเดินทางกลับจากหลังคาโลกสู่โลกมนุษย์

การจัดเส้นทางของการเดินทางในทิเบตคือ — ไปทางไหน ก็กลับทางนั้น ดังนั้นเส้นทางของวันนี้จึงเป็นการเดินตามเส้นทางภูเขาเดิมที่เรามา จากค่ายฐานเอเวอเรสต์กลับสู่ซีกัตเซ่ ช่วงเช้า เรารอชมพระอาทิตย์ขึ้นที่ยอดเขาเอเวอเรสต์ท่ามกลางลมหนาวติดลบ 10°C ช่วงบ่าย เราเดินเข้าสู่วัดทาชิลุนโป ศูนย์กลางทางศาสนาที่สำคัญที่สุดของเขตซัง (ทิเบตตอนหลัง) หลังจากทิวทัศน์ธรรมชาติอันน่าตื่นตาตื่นใจเมื่อวานนี้ จังหวะของวันนี้สงบเยือกเย็นกว่ามาก และทำให้เราหันความสนใจกลับไปสู่วัฒนธรรมและความศรัทธาของชาวทิเบตอีกครั้ง 🗓 กำหนดการวันนี้ พระอาทิตย์ขึ้นที่ค่ายฐานเอเวอเรสต์ → ลงเขาจากสถานีเปลี่ยนรถ → อาหารกลางวันที่เขตลาซี → วัดทาชิลุนโป (วัดที่ใหญ่ที่สุดในเขตซังหลัง) → เดินเล่นในตัวเมืองซิกัตเซ่ & อาหารค่ำแบบทิเบต พระอาทิตย์ขึ้นที่เอเวอเรสต์: แสงที่ไม่สมบูรณ์แบบ แต่ก็คุ้มค่าแก่การจดจำ เจ็ดโมงห้าสิบนาที เรานัดกันไปดูพระอาทิตย์ขึ้น ที่แปลกคือ——ที่ไต้หวันการดูพระอาทิตย์ขึ้นต้องตื่นตอนตีสามตีสี่ แต่ที่เชิงเขาเอเวอเรสต์ เจ็ดโมงเช้าท้องฟ้ายังมืดเกือบสนิท ฉันลุกขึ้นเดินไปห้องน้ำก่อน แล้วเงยหน้าขึ้นมอง ท้องฟ้ายังเต็มไปด้วยดวงดาวมากมาย พอกลับห้องเตรียมอุปกรณ์เพิ่มแล้วเดินออกไปอีกครั้ง แม้ว่าตาเปล่าจะยังมองเห็นเหมือนเป็นเวลาดึกอยู่ก็ตาม แต่เมื่อกล้องรับแสงเข้าไป ท้องฟ้าก็แอบสว่างขึ้นอย่างเงียบๆ แล้ว

ข้างนอกหนาวเหน็บถึง -10°C เอเวอเรสต์ตั้งตระหง่านอย่างเงียบสงบอยู่แต่ไกล ราวกับกำลังรอคอยแสงแรก

ฉันตั้งขาตั้งกล้องบนทางเดินไม้ที่จุดชมวิว เตรียมพร้อมถ่ายไทม์แลปส์ วันนี้พระอาทิตย์ขึ้นเวลา 8:19 น. เมื่อวานนี้แสงทองยามเย็นบนภูเขาอยู่ทางด้านขวาของยอดเขาเอเวอเรสต์ แต่วันนี้แสงแดดจะส่องเข้ามาจากด้านซ้าย หลังแปดโมงเช้า สันเขาแหลมและไหล่เขาด้านซ้ายของเอเวอเรสต์เป็นจุดแรกที่ถูกย้อมด้วยแสงสีทอง ตอนแรกคิดว่าแสงสีทองจะค่อยๆ ลามออกไปเรื่อยๆ แต่สิบนาที ยี่สิบนาทีผ่านไป…… ก็ยังคงมีเพียงส่วนเล็กๆ นั้นที่สว่างอยู่ ฉันหันไปมองด้านข้าง ภูเขาโดยรอบถูกปกคลุมด้วยแสงสีทองไปหมดแล้ว ในใจรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง—— คงเป็นเพราะมุมองศา วันนี้เอเวอเรสต์ก็สว่างในแบบนี้แหละ

แต่การได้ยืนอยู่ใต้หลังคาโลกเพื่อรอชมพระอาทิตย์ขึ้น ก็นับเป็นโชคอันหาได้ยากแล้ว

ระหว่างทางกลับจะผ่านวัดที่ตั้งอยู่บนที่สูงที่สุดในโลก นั่นคือ วัดหรงปู้ เราถ่ายรูปแค่ด้านนอกเท่านั้น ไม่ได้เข้าไปข้างใน

อาหารเช้าที่แคมป์หลัก: ตัวเลือกไม่มาก แต่อร่อยเกินคาด เพราะต้องออกเดินทางตอนเก้าโมง เราจึงรีบกลับไปที่แคมป์เพื่อกินอาหารเช้า เมนูง่ายมาก: ไชโป๊ว ไข่ดาว ขนมถ้วยฟู กะหล่ำปลี ข้าวต้ม ตอนแรกคิดว่า "แค่ให้ท้องอิ่มก็พอ" แต่ไม่คาดคิดว่า ทุกอย่างอร่อยเกินความคาดหมาย โดยเฉพาะกะหล่ำปลีจากภูเขาสูง หวานกรอบมาก

ลาเคสแบสแคมป์เอเวอเรส: กลับไปยังชิกาเสถตามแนวเส้นทางภูเขาที่คดเคี่ยว เวลา 9 โมงเต็มวิน เราขึ้นรถบัสสายรับส่งอีกครั้งและลงมาจากภูเขา หลังจากกลับมายังสถานีเปลี่ยนขึ้นรถบัส เราเปลี่ยนไปใช้รถบัสของบริษัทท่องเที่ยว วันนี้เราใช้เวลาส่วนใหญ่นั่งรถกลับไปยังชิกาเสถ เนื่องจากเมื่อวานนี้เราถ่ายรูปที่ทั้งสองช่องเขาแล้ว วันนี้เราก็ขับรถกลับโดยไม่หยุด ตอนเที่ยงวันเราไปรับประทานอาหารที่ร้านเดียวกับเมื่อวาน แต่เมนูเปลี่ยนไปทั้งหมด แสดงถึงความใส่ใจมาก เวลา 4:30 น. เรากลับมายังชิกาเสถ พร้อมที่จะเยี่ยมชมสถานที่ศาสนาที่สำคัญที่สุดของชิกาเสถ——วัดทาชิลหุนโป (วัดทาชิลหุนโป)

วัดทาชิลุนโป: ที่ประทับขององค์ปันเชนลามะ × วัดที่ใหญ่ที่สุดในทิเบตตอนหลัง วัดทาชิลุนโปเป็นวัดที่ใหญ่ที่สุดในทิเบตตอนหลัง และยังเป็นที่ประทับขององค์ปันเชนลามะทุกยุคสมัยอีกด้วย หากพระราชวังโปตาลาเป็นสัญลักษณ์ของทิเบตตอนหน้า ที่นี่ก็คือศูนย์กลางทางจิตวิญญาณของทิเบตตอนหลัง ที่ทางเข้า ไกด์ของเราพี่หย่งได้อธิบายภาพรวมของผังวัดให้ฟังก่อนเป็นอันดับแรก:

📌 5 ไฮไลต์สถาปัตยกรรมเด่นของวัดทาชิลุนโป • จ้างคัง: ประดิษฐานพระพุทธรูปจามปา (พระศรีอริยเมตไตรย) สูง 26 เมตร • เจดีย์ยอดทองคำสามองค์: สถูปฝังศพร่วมของปันเชนลามะองค์ที่ 10, องค์ที่ 4 และองค์ที่ 5 ถึง 9 • ลาจาง: ที่ประทับของปันเชนลามะเมื่อเสด็จกลับทิเบต • ห้องโถงใหญ่ฉั่วชิน: ประดิษฐานพระพุทธรูปศากยมุนีทองคำแท้ • จ๋าชาง: เขตที่พำนักของพระสงฆ์ เป็นกลุ่มอาคารสีขาวขนาดใหญ่ นอกจากนี้ ที่นี่ยังมีโรงพยาบาลแพทย์แผนทิเบตที่ใหญ่ที่สุดในเขตซังตอนหลัง (Back Tsang) อีกด้วย

เราเข้ามาจากบริเวณกุฏิพระ ตลอดทางเต็มไปด้วยอาคารสไตล์ทิเบตแบบดั้งเดิม ระหว่างทางเราได้พบกับ "ต้นไม้ไส้ตะเกียง" แบบดั้งเดิม ชาวทิเบตโบราณจะทุบกิ่งไม้นี้ใช้เป็นไส้ตะเกียงเนย

วิหารพระจัมบา สถูปพระพุทธเจ้าองค์ที่สิบ สถูปพระพุทธเจ้าองค์ที่สี่ จุดแรกคือวิหารพระจัมบา (ห้ามถ่ายรูป) พื้นด้านนอกวิหารมีการเรียงหินเทอร์ควอยซ์เป็นรูปตราประทับพระพุทธเจ้า ซึ่งพิเศษมาก

จากนั้นเราจะไปยัง เจดีย์ปันเชนลามะองค์ที่ 10 ที่นี่คุณสามารถถ่ายรูปได้ ซึ่งจะเป็นภาพถ่ายเจดีย์ภาพแรกของทริปนี้

พื้นด้านหน้าโถงปูด้วยหินเทอร์ควอยซ์เป็นลวดลายรูปการหมอบกราบด้วยร่างกายทั้งห้าส่วน

เนื่องจากวัดปิดเวลาหกโมง เมื่อเราไปเยี่ยมชม ฟ้าก็มืดลงแล้ว แต่พระสงฆ์ก็ยังกรุณาให้เราชมจนครบถ้วน สถูปแห่งชาติที่สี่ - โชคังจี

เจดีย์ยุคศตวรรษที่ 5-9 × เรื่องราวปฏิวัติวัฒนธรรม × ลาบรังหลังคาทองคำ ก่อนจะไปถึงเจดีย์ฝังศพรวม จะผ่านลาบรังที่มีรูปลักษณ์ภายนอกสีทอง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจ และยังชวนให้นึกถึงพระราชวังโปตาลาอีกด้วย

ไกด์เล่าเรื่องราวในยุคปฏิวัติวัฒนธรรมให้ฟังว่า: เจดีย์พุทธส่วนใหญ่ถูกทำลาย แต่เจดีย์ของปันเชนลามะองค์ที่ 4 นั้นมีความสำคัญเกินไป จึงถูกพระสงฆ์แปลงให้ดูเหมือนยุ้งฉางเก็บเมล็ดพืช จึงรอดพ้นจากการถูกทำลาย หลังจากปันเชนลามะองค์ที่ 10 เดินทางกลับทิเบต ได้รวบรวมพระอัฐิและสร้างเจดีย์รวมสำหรับองค์ที่ 5 ถึงองค์ที่ 9 ขึ้นใหม่ แต่ก็เนื่องด้วยการทำงานหนักเกินไป จึงดับขันธ์ไปในเวลาไม่นานหลังจากนั้น ภาพภายนอกของเจดีย์องค์ที่ 5 ถึงองค์ที่ 9

วิหารโจคัง: ที่ตั้งลานปลงศพบนฟ้า × เสาแห่งชัยชนะ × การสวดมนต์เย็นของพระสงฆ์ ในที่สุดก็มาถึงวิหารโจคัง พระสงฆ์กำลังสวดมนต์อยู่ เราจึงยืนฟังไกด์อธิบายอยู่ด้านนอกก่อน ตอนเข้าไปในวิหาร ไกด์เตือนให้สังเกตหินสีดำที่พื้นภายในวิหาร นั่นคือที่ตั้งของลานปลงศพบนฟ้าในสมัยก่อน ด้านนอกวิหารใหญ่ ที่ลานสอบธรรมมีจุดที่น่าสนใจสองจุด คือ อักษรที่เจียงเจ๋อหมินเขียนไว้ว่า "ปกป้องชาติ เกื้อกูลประชาชน" เสาแห่งชัยชนะ: เป็นสัญลักษณ์แห่งชัยชนะของพุทธศาสนายุคแรกเหนือศาสนาเปิ้นในการโต้วาทีธรรม และบนเสายังคงมีเส้นผมจากพิธีปลงผมของพระสงฆ์หลงเหลืออยู่

การเยี่ยมชมทั้งหมดใช้เวลาประมาณ 2.5 ชั่วโมง

ยามค่ำคืนในซีกัตเซ: อาหารทิเบต ชาอุ่นๆ และความอบอุ่นของเมือง หลังจากกลับไปเก็บกระเป๋าที่โรงแรมแล้ว เราก็ออกไปเดินเล่นในตัวเมือง คุณแม่ซื้อของฝากบางอย่างที่ร้าน "หลิงสือโหย่วหมิง

มื้อเย็นเราทานที่ร้านอาหารทิเบต ผ้าม่านหนาช่วยกันลมหนาวไว้ได้ดี ภายในร้านอบอุ่นและมีบรรยากาศดีมาก เราสั่งอาหารจานหลักสี่อย่าง ทางร้านยังเลี้ยงชาดอกมะลิให้ด้วย สี่คนจ่ายแค่ 65 หยวน ทั้งราคาและรสชาติน่าประทับใจสุดๆ

เก้าโมงกว่าตอนกลางคืนกลับถึงโรงแรมเพื่อจัดกระเป๋าเตรียมพักผ่อน พรุ่งนี้คือเส้นทางเดินทางกลับสู่ลาซา สรุปสั้นๆ: ลงจากหลังคาโลก กลับคืนสู่จังหวะของชีวิตประจำวัน แม้วันนี้จะไม่สั่นสะเทือนใจเท่าเมื่อวาน แต่ก็ทำให้การเดินทางนี้มีมิติที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้น ความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติทำให้เกิดความยำเกรง ความสงบของศาสนาทำให้เกิดความเข้าใจ และความอบอุ่นของชีวิตประจำวันทำให้รู้สึกใกล้ชิดกับผืนแผ่นดินนี้ พรุ่งนี้ เราจะเดินทางต่อไปยังลาซา เพื่อเขียนบทสุดท้ายของการเดินทางทิเบตครั้งนี้