【ทิเบต ค่ายฐานเอเวอเรสต์】ช่องเขาเจียโชลา พระอาทิตย์ตกที่เอเวอเรสต์ และท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวทางช้างเผือก——ความตื่นตะลึงที่มีเพียงครั้งเดียวในชีวิต

วันนี้คือวันที่น่าจดจำและสั่นใจที่สุดของการเดินทางไปทั่วทิเบตทั้งสิ้น เดินทางจากชิกัตเซ ตามเส้นทางภูเขาที่งอกยากตัวไปสู่หลังคาของโลก ในช่วงเวลาที่เห็นภูเขาหิมะ ยอดเขาระดับโลกห้ายอดเรียงราดเป็นแถว แสงพระอาทิตย์ตกได้ฉายลงบนเอเวอเรสต์เป็นสีทองเหมือนปิรามิด และในเวลากลางคืน ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดาวมากมายนับไม่ถ้วน ทางช้างเผือกสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนในความเงียบสงบ ทั้งหมดนี้ทำให้คนรู้สึกว่า หากได้มาที่นี่ครั้งหนึ่งตลอดชีวิต ก็เพียงพอแล้ว

🗓 ภาพรวมเส้นทางวันนี้ ออกจากชิกาซี → พื้นที่บริการท่องเที่ยว 318 → ลาดเขาจามาไคลา (5248 เมตร) → สวนชาติเอเวอเรสต์ → เก้าโค้งสิบแปดโค้ง → ลาดเขาเกาวลา → สถานีเปลี่ยนยานพาหนะ → เปลี่ยนไปรถแม่โครง → ค่ายเอเวอเรสต์ฐาน (เต็นท์หรู) → พระอาทิตย์ตกที่เอเวอเรสต์ → ถ่ายภาพท้องฟ้าเต็มไปด้วยดาว รายการ | เนื้อหา ธีมหลักของวันนี้ | ท้าทายขีดจำกัดของคุณ - ไปยังค่ายเอเวอเรสต์ฐานโดยตรง ความสูงสูงสุด | 5248 เมตร (ลาดเขาจามาไคลา) ค่าใช้จ่ายของวันนี้ ค่าเข้าชม RMB 160 บาท ค่าตั๋วเดินทาง RMB 120 บาท ประสบการณ์ที่พัก "เขตเต็นท์หรู" ค่ายฐานเอเวอเรสต์ จังหวะอันเร่งรีบของเช้าวันนี้: มุ่งหน้าสู่หลังคาโลก เช้านี้เป็นช่วงเวลาที่เร่งรีบมาก อาหารเช้าของโรงแรมอุดมสมบูรณ์จริง ๆ แต่กว่าจะเปิดก็ 7:30 น. แล้วต้องมารวมตัวกันตอน 8:00 น. จึงทำได้แค่รีบตักอาหารร้อน ๆ ใส่จาน แล้วดื่มชาเนยที่ได้ลิ้มลองเป็นครั้งแรกในทิเบตอย่างเร่งรีบ ก่อนจะรีบหิ้วกระเป๋าเดินทางลงไปชั้นล่าง

สัมภาระชิ้นใหญ่ของเราต้องฝากไว้ที่โรงแรม สามารถนำติดตัวไปได้เพียงเป้สะพายหลังและกระเป๋าใบเล็กเท่านั้น เนื่องจากช่วงต่อไปที่จะเข้าสู่ค่ายฐานเอเวอเรสต์ต้องเปลี่ยนไปนั่งรถตู้ขนาดเล็ก รถคันเดิมไม่สามารถขึ้นเขาได้ 💡 ข้อควรทราบ การเดินทางไปค่ายฐานเอเวอเรสต์ต้อง "เดินทางแบบเบาตัว": ต้องนำไปด้วย —— เสื้อกันหนาว ถุงมือ ยา ถังออกซิเจน กระติกน้ำร้อน บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป สามารถละไว้ได้ —— เสื้อผ้าสำรองที่ไม่จำเป็น กระเป๋าเดินทางใบใหญ่ จุดบริการนักท่องเที่ยวทางหลวงหมายเลข 318: เริ่มต้นการท้าทายที่ระดับความสูงอย่างเป็นทางการ ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1.5 ชั่วโมงจึงจะถึงจุดบริการนักท่องเที่ยว 318 ทุกคนจะได้เข้าห้องน้ำและเติมน้ำ บางคนก็ไปถ่ายรูปกับป้ายสัญลักษณ์ "ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 318" ขนาดใหญ่ด้วย

จากจุดนี้ไปความสูงจะค่อยๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไกด์จึงเตือนให้พวกเราเปิดถังออกซิเจนไว้ล่วงหน้า เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดอาการไม่สบายจากการไต่ระดับความสูงอย่างกะทันหัน

ด่านแม่ปะตูม 5248 เมตร: ภูเขาหิมะครั้งแรกสะเทือนหัวใจ หลังจากทานอาหารเที่ยง เราจึงมาถึงด่านแม่ปะตูมที่ความสูง 5248 เมตร ทันทีที่ฉันหยุดรถ ฉันก็รีบลงมาอย่างใจจดใจจ่อ ภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะขาวก็ปรากฏเต็มหน้าตา ความมหิมาวะนั้นทำให้จิตใจเกิดความเคารพและยำเกรงโดยธรรมชาติ ริมถนนมีธงสีสันสวยงามปลิวปลิวในสายลม ฉันนำเสนอผ้าขาวม้าที่อาจารย์ให้ฉันในวันแรกโดยเฉพาะ เพื่อปรารถนาให้การเดินทางต่อไปราบรื่นและเป็นสิริมงคล

หลังจากผ่านช่องเขาเจียชั่วลาแล้ว ก็จะเข้าสู่เขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติโชโมลังมา (เอเวอเรสต์) ที่นี่คือจุดที่เรา "ทักทายเอเวอเรสต์เป็นครั้งแรก

ถึงอุทยานแห่งชาติเอเวอเรสต์: เข้าสู่หลังคาของโลกอย่างเป็นทางการ หลังจากขับรถประมาณหนึ่งชั่วโมง เรามาถึงทางเข้าของอุทยานแห่งชาติเอเวอเรสต์ ก่อนอื่น มาถ่ายรูปที่ระลึกแบบสัญลักษณ์ — นี่คือจุดเริ่มต้นของการเดินทางสู่หลังคาของโลก

จากนั้นก็มาถึงเส้นทางสุดคลาสสิก "เก้าโค้งสิบแปดเลี้ยว" ถนนบนภูเขาที่คดเคี้ยวราวกับริบบิ้นสีขาว ทอดยาววนขึ้นไปเรื่อยๆ ท่ามกลางขุนเขา ยิ่งระดับความสูงมากขึ้นเท่าไร ทัศนียภาพก็ยิ่งตระการตามากขึ้นเท่านั้น ด่านเจียวลา (จุดชมวิวยอดเขาเอเวอเรสต์): ยอดเขายักษ์ระดับโลกทั้งห้าเรียงตัวเป็นแนวเดียวกัน วันนี้อากาศดีจนแทบไม่น่าเชื่อ ยืนอยู่บนจุดชมวิว มองเห็นยอดเขาสูงทั้งห้าเรียงกันเป็นเส้นตรงอย่างเป็นระเบียบ: ยอดเขามากาลู (สูงเป็นอันดับ 5 ของโลก) ยอดเขาโลตเซ (สูงเป็นอันดับ 4 ของโลก) ยอดเขาโชโมลังมา หรือเอเวอเรสต์ (สูงเป็นอันดับ 1 ของโลก) ยอดเขาโชโอยู (สูงเป็นอันดับ 6 ของโลก) ยอดเขาชิชาปางมา ยอดเขาเอเวอเรสต์ตั้งตระหง่านราวกับปิรามิดที่สมบูรณ์แบบอยู่ตรงกลางพอดี ความยิ่งใหญ่นั้นทำให้ทุกคนเงียบงันไปชั่วขณะ มองดูถนนที่คดเคี้ยวขึ้นเขาที่เพิ่งผ่านมาทอดตัวอยู่เบื้องล่าง ในวินาทีนั้นเองที่ฉันจู่ๆ ก็เข้าใจขึ้นมา: แท้จริงแล้ว เพียงแค่ได้ "เห็น" ก็ยิ่งใหญ่สะเทือนใจพอแล้ว

จุดเปลี่ยนรถ: เปลี่ยนเป็นรถตู้เล็กเพื่อขึ้นเขาเป็นครั้งสุดท้าย หลังจากอำลาลานชมวิวด้วยความอาลัยอาวรณ์ เดินทางลงเขาประมาณหนึ่งชั่วโมงก็จะถึงจุดเปลี่ยนรถ เนื่องจากค่ายฐานเอเวอเรสต์มีการควบคุมยานพาหนะ เราจึงต้องเปลี่ยนไปนั่งรถตู้ทางการเพื่อขึ้นเขาต่อ ค่าใช้จ่ายมีดังนี้ (ราคาจริงขึ้นอยู่กับวันที่เดินทาง): ค่าเข้าชม: 160 หยวน ค่าโดยสาร: 120 หยวน รถตู้มักจะแน่นเต็มคัน ทุกคนต่างกอดถังออกซิเจน เสื้อคลุม หรือเสบียงของตัวเองไว้ พื้นที่ไม่ได้กว้างขวางนัก แต่เมื่อนึกถึงว่าจุดหมายปลายทางคือเชิงเขาเอเวอเรสต์ ความไม่สะดวกทั้งหมดก็กลายเป็นสิ่งที่คุ้มค่า

มาถึงค่ายเบส เอเวอเรสต์ (เต็นท์หรูหรา) — สะดวกสบายมากกว่าคาด! ในที่สุด ก็มาถึงค่ายเบส เอเวอเรสต์ก่อนเวลาเย็น ปีนี้บริษัทท่องเที่ยวได้พูดถึงเป็นพิเศษว่าพื้นที่เต็นท์ถูก 'อัพเกรด' เป็นรุ่นหรูหรา ไม่ใช่เต็นท์ธรรมดาอีกต่อไป: มีห้องโถงสาธารณะขนาดใหญ่ ห้องโถงมีระบบให้ความร้อน มีน้ำร้อนให้ดื่ม ความสะอาดของห้องพักเกินความคาดหวังไปเลย มัคคุเธอร์กล่าวว่า: หลังจากสิ้นสุดเดือนตุลาคม เราจะไม่พักที่นี่อีก เราโชคดีที่มาในเวลาที่เหมาะสม (กลุ่มที่มาหลังจะต้องพักที่สถานีถ่ายเทในตอนท้ายของภูเขา)

徒步 20 分鐘前往珠峰觀景台：夕照令人屏息 稍作休息後，我們背著小氧氣瓶向高處的觀景台走去，約 20 分鐘，中間會經過一個遊客休息站，裡面滿滿是休息的旅客。

พอมาถึงจุดชมวิว ผู้คนก็แน่นขนัดไปหมดแล้ว ทุกคนต่างเฝ้ารอเพียงแสงสุดท้ายนั้น เอเวอเรสต์ ช่างยิ่งใหญ่งดงามเหลือเกิน จนทำให้รู้สึกเกรงขามในใจ ชาตินี้อาจไม่มีโอกาสได้ปีนขึ้นไป แต่การได้พบเจอเช่นนี้ก็เพียงพอแล้ว

ประมาณ 19:20 แสงส่องเขาเอเวอเรสต์—— ดวงอาทิตย์ตกหลุบทำให้ยอดเขาเอเวอเรสต์เป็นสีทอง ทำให้ภูเขาทั้งลูกกลายเป็นสีทองคำ นั่นคือความมหัศจรรย์ที่ยิ่งใหญ่จนแม้กระทั่งลมหายใจของคุณก็ช้าลง

เวลา 19:40 น. ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปหมดแล้ว ยอดเขาที่อยู่ใกล้ ๆ เริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงอ่อน ๆ ราวกับธรรมชาติกำลังผสมสี

ฉากนี้คือโชคที่มีเพียงครั้งเดียวในชีวิต ที่จุดชมวิวมีแท่นหินสลักอยู่ ตอนที่เพิ่งมาถึงมีคนต่อแถวถ่ายรูปกันมากมาย แต่หลังจากแสงอาทิตย์ยามเย็นส่องสว่างยอดเขาเอเวอเรสต์แล้ว ฝูงชนก็กระจายตัวออกไป ตอนนี้จึงสามารถถ่ายภาพที่ระลึกได้อย่างสบายๆ

ค่ำคืนที่แคมป์ฐานเอเวอเรสต์: บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป โยเกิร์ต และท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว มื้อเย็นเรียบง่ายแต่พิเศษ: บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่เตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อคืน บวกกับโยเกิร์ตที่ไกด์เลี้ยง ทุกคนนั่งล้อมวงคุยกันและผิงไฟให้ความอบอุ่นในห้องโถง ราวกับเป็นครอบครัวเล็กๆ ในช่วงเวลาสั้นๆ

เรานัดกันไว้ว่าจะถ่ายภาพท้องฟ้าเต็มไปด้วยดาวตอนเที่ยงคืน ฉันพักจนถึงเวลา 23:40 น. แล้วจึงแต่งตัวออกไปข้างนอกอีกครั้ง เผชิญกับความหนาวเย็น -10°C เราเดินมุ่งหน้าไปยังจุดชมวิว พยายามหลบเลี่ยงแสงไฟจากลานกางเต็นท์ ตอนนั้นเองที่เราเงยหน้าขึ้นมอง ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวเรียงรายเต็มผืนฟ้า ทางช้างเผือกดูชัดเจนราวกับเป็นแถบสีขาวที่ถูกวาดขึ้น

ยืมขาตั้งกล้องจากเพื่อนร่วมทาง แล้วถ่ายภาพที่ฉันชอบที่สุดของคืนนี้ไว้ได้: เอเวอเรสต์ × ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว × ความสงบเงียบของที่ราบสูง

หลังจากถ่ายรูปรวมกลุ่มมาหลายใบ ใกล้เช้ามืดแล้วเราจึงกลับไปที่เต็นท์เพื่อพักผ่อน

สรุป: ความอันใหญ่โตของเอเวอเรสต์ถูกจำไว้โดยกาย และจิตใจในเวลาเดียวกัน ในปี 2024 เมื่อมองเห็นยอดเขาอันนาปูร์ณะในเนปาล ฉันรู้สึกถึงความอัศจรรย์ของเขาสูงเป็นครั้งแรก แต่วันนี้ เมื่อมองเห็นเขาสี่ยอดในสิบอันดับแรกของโลกยืนเคียงบ่าที่ชั้นชมวิวเอเวอเรสต์ ความรู้สึกครอบงำนั้นอยู่ในระดับที่แตกต่างออกไปทั้งหมด ตั้งแต่การมองเห็นเขาหิมะคราวแรกที่ด่านแจนซูลา ไปจนถึงห้ายอดเขายืนเรียงราย ที่ชั้นชมวิว ตั้งแต่พระอาทิตย์ตกสีแดงบนยอดเขาเอเวอเรสต์ ไปจนถึงการมองดูสายแคว้นน้ำเงินยามค่ำคืนที่ -10°C ตั้งแต่ลมหนาวเจือจาง ไปจนถึงชามน้ำพุ่งร้อนของราเมนในเต็นท์— ทุกช่วงเวลาเตือนใจนักท่องเที่ยว: ยืนอยู่ต่อหน้าเขา เรามีขนาดเล็กมากเท่านั้น และธรรมชาติจะยิ่งใหญ่นิรันดร์เสมอ