[ทริปเดย์ทริปทะเลสาบนัมโช] เดินเลียบริมทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์ เจอหิมะตกหนักอย่างไม่คาดคิด และปิดท้ายอย่างอบอุ่นที่สุดด้วยหม้อไฟเนื้อจามรี

ทริปทิเบตกำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว และจุดเด่นของวันนี้มีเพียงหนึ่งเดียว — ทะเลสาบนัมโช หนึ่งในสามทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่ ไกด์ยิ้มพร้อมเตือนตั้งแต่เช้าว่า “วันนี้เดินทางไปกลับ 500 กิโลเมตร ใช้เวลานั่งรถประมาณ 10 ชั่วโมง แต่คุ้มค่าแน่นอน” และก็เป็นจริงตามนั้น ยิ่งเดินทางไกลและยากลำบากมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงเหตุผลที่ทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้สะเทือนใจผู้คนมากเท่านั้น 🗓 กำหนดการวันนี้ ออกเดินทางจากลาซา (08:00) → จุดพักระหว่างทาง (แผงขายผ้า) → รับประทานอาหารกลางวันที่อำเภอตังสยง → ทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์นัมโช (นั่งรถรับส่งเข้า-ออก) → แวะชมวิวหิมะที่ช่องเขานาเกินลา → กลับลาซาเพื่อลิ้มรสหม้อไฟจามรี → ที่พัก จุดเริ่มต้นการเดินทาง: ระยะทาง 500 กิโลเมตร เพียงเพื่อได้เห็นทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์สักครั้ง ออกเดินทางตรงเวลา 8 โมงเช้า อากาศแจ่มใสและเย็นสบาย ประมาณสองชั่วโมงต่อมา เราก็มาถึงจุดพักรถ ซึ่งรายล้อมไปด้วยแผงขายผ้าทอและของที่ระลึกเล็กๆ น้อยๆ เพิ่มสีสันของชีวิตให้กับหุบเขาบนที่ราบสูงแห่งนี้

ไม่นานหลังออกเดินทาง ไกด์ก็ถามทุกคนว่าอยากกินมื้อเที่ยงเร็วหรือช้า เนื่องจากในรถหนาวเกินไป ทั้งรถจึงเห็นพ้องต้องกันว่า "กินเร็ว" ดีกว่า — จึงมาถึงร้านอาหารในเขตดังสยง (Damxung) ราวๆ 11 โมง ร้านนี้เมื่อเทียบกับอาหารชุดในวันก่อนๆ ค่อนข้างธรรมดา แต่อาหารร้อนๆ ท่ามกลางลมหนาวกลับให้ความอบอุ่นใจเป็นพิเศษ มุ่งหน้าสู่ทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์ นอกหน้าต่างราวกับดินแดนขั้วโลก หลังมื้อเที่ยง เราเดินทางต่อไปทางเหนือ ทิวทัศน์นอกหน้าต่างเริ่มซีดจางลง ราวกับภูมิทัศน์ขั้วโลกแบบไอซ์แลนด์ — ทุ่งน้ำแข็งกว้างใหญ่ อากาศแห้งเย็น และความรกร้างอันตระการตาที่ไม่มีสิ่งใดบดบัง

อีกประมาณ 40 นาทีเราจะถึงลานจอดรถของทะเลสาบนัมโช จากนั้นจะเปลี่ยนไปนั่งรถรับส่งของเขตท่องเที่ยวเพื่อไปยังริมทะเลสาบ เพื่อลดมลพิษที่เกิดจากมนุษย์

ผ่านไปอีก 30 นาที ในที่สุดเราก็มาถึงทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน น่ำโช่: "ทะเลสาบสวรรค์" ที่กว้างใหญ่ราวกับทะเล แค่เห็นครั้งแรกก็ทำให้ตะลึงไปเลย กว้างใหญ่จนมองไม่เห็นขอบทะเลสาบ สีฟ้าที่เข้มข้นราวกับน้ำแข็งสีฟ้าที่ถูกเจือจางด้วยนม วันนั้นอากาศไม่ค่อยดีนัก แสงแดดก็ไม่แรง แต่สีของน้ำในทะเลสาบที่ดูอ่อนลงกลับให้ความรู้สึกบริสุทธิ์แบบ "ความโดดเดี่ยวสีฟ้าอ่อน" จุดจอดรถอยู่ห่างจากริมทะเลสาบเดินประมาณ 10 นาที ระหว่างทางจะเห็นม้าหลายตัวที่ให้บริการขี่ถ่ายรูปแบบเสียค่าใช้จ่าย เราไม่ได้แวะ เดินตรงไปยังริมทะเลสาบเลย

เซอร์ไพรส์เล็กๆ ริมทะเลสาบ: ชายฝั่งที่นี่กลับกลายเป็นหาดทรายละเอียด ทำให้รู้สึกราวกับว่ามาถึงชายทะเลเลยทีเดียว เช่นเดียวกับทะเลสาบยัมดร็อก ที่นี่ก็มีนกนางนวลหัวดำมารวมตัวกันมากมาย จามรีนั่งนิ่งๆ อยู่ริมทะเลสาบ เหมาะสำหรับการถ่ายรูปสุดๆ

เราหยิบขนมปังปิ้งที่เตรียมไว้มาให้อาหารนก นกนางนวลบินวนและโฉบลงมาในอากาศ—กลายเป็นหนึ่งในภาพที่สดใสมีชีวิตชีวาที่สุดของการเดินทางครั้งนี้

ปฏิสัมพันธ์เล็กๆ กับชาวทิเบต: เรียบง่ายแต่จริงใจ ขณะเดินเล่นริมทะเลสาบ ฉันเห็นลูกแกะตัวเล็กนอนอยู่บนพื้น ชายชราคนหนึ่งซึ่งดูเหมือนจะเป็นเจ้าของมันอยู่ใกล้ๆ ฉันจึงถามว่าขอลูบมันได้ไหม เขายิ้มและตอบตกลง เขาพูดติดตลกว่า "จะขายให้เธอก็ได้นะ ตัวละแค่ 200 หยวน!" แล้วก็หัวเราะพูดต่อว่า "แต่บ้านเกิดเธอคงพามันกลับไปไม่ได้หรอกมั้ง?" พวกเราหยิบช็อกโกแลตกับบิสกิตออกมาแบ่งปันกับเขา เขาดีใจจนร้องเพลงออกมาว่า "พวกเราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน~" ความเรียบง่ายและจริงใจนี่แหละ คือส่วนที่น่าจดจำที่สุดของการเดินทาง

ช่วงเวลาแห่งการเคารพความศรัทธา: ถวายผ้าฮาตะผืนสุดท้าย เราเดินมาถึงแท่นหินที่สลักคำว่า "เคารพความศรัทธา กรุณาอย่าลงสู่ทะเลสาบ" ซึ่งบนนั้นมีผ้าฮาตะสีขาวบริสุทธิ์วางทับกันอยู่หลายผืน ฉันค่อยๆ วางผ้าฮาตะผืนสุดท้ายของการเดินทางครั้งนี้ลงไป ในตอนนั้นหัวใจรู้สึกสงบเป็นอย่างมาก— ขอบคุณที่การเดินทางครั้งนี้จบลงอย่างสมบูรณ์และปลอดภัย และได้เห็นทัศนียภาพทั้งหมดที่อยากเห็นแล้ว

เราค่อยๆ เดินย้อนกลับ โดยไม่รู้ตัวก็หันไปมองทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์อยู่เรื่อยๆ ไม่รู้ว่าทิเบตในอนาคตจะยังคงความเรียบง่ายบริสุทธิ์นี้ไว้ได้หรือไม่ หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น!

接駁車繞湖：不同角度的聖湖 接駁車會先沿湖畔繞一段路再抵達換乘區。 團上的香港女生分享，她騎馬到 7 號站，那邊有更多打卡裝置， 再搭遊園車返回。 繞湖完成後，司機會催促沒有位子的乘客下車，因為要求出場這段路程一定要有座位。 天氣劇變：回程遇上「凍雨變雪」 回到大巴時我們赫然發現——居然開始下雪了！ 明明氣象預報寫「凍雨」， 沒想到在回程途中雪越下越大。 導遊特別在 那根拉山口 停車， 讓大家拍下這場突如其來的高原雪景。 對我們而言，這是一場「臨別前的驚喜」。

กลับสู่ลาซา: หม้อไฟจามรี อุ่นทั้งใจอุ่นทั้งท้อง เรากลับถึงโรงแรมประมาณ 1 ทุ่ม ทุกคนเห็นตรงกันว่าจะไปร้าน "จั้งอวี้ จามรีหม้อไฟ" ที่ไกด์แนะนำ ร้านนี้อยู่ใกล้ๆ กับที่เรากินมื้อค่ำในคืนแรก สามารถมองเห็นพระราชวังโปตาลาได้เหมือนกัน และมีการแสดงระบำทิเบตให้ชมด้วยเช่นกัน แต่ครั้งนี้ไม่ต้องกังวลเรื่องอาการแพ้ความสูงเลย จึงผ่อนคลายและเพลิดเพลินได้มากขึ้น เราสั่งชุดสำหรับ 2-3 คนพร้อมผัก รวมทั้งหมดประมาณ 230 หยวน เฉลี่ยคนละไม่ถึง 60 หยวน คุ้มค่ามากๆ

店家二樓有一面大鏡面，可以拍到整片美麗的 布達拉宮倒影夜景。 雖不如在廣場那種「首次看到倒影的震撼」， 但拍照方便、氛圍舒服，也是另一種體驗。

เดินเล่นยามค่ำคืน: ซื้อของฝากพื้นเมือง หลังกลับถึงโรงแรม พวกเราไปซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้ๆ เพื่อซื้อของฝากพิเศษจากทิเบตติดไม้ติดมือกลับบ้าน พรุ่งนี้เป็นเวลาอิสระ และเราจะปิดท้ายทริปนี้ด้วยบรรยากาศทางวัฒนธรรมที่เข้มข้นที่สุดที่ พิพิธภัณฑ์ทิเบต สรุป: จากสีฟ้าสดใสของทะเลสาบยัมดร็อก สู่สีฟ้าอันสงบนิ่งของนัมโช และการอำลาท่ามกลางหิมะ ยัมดร็อกยุมโชมอบสีฟ้าที่สดใส ราวกับเต้นระบำ ขณะที่นัมโชค่อยๆ ซึมซาบเข้าสู่หัวใจด้วยสีฟ้าอันกว้างใหญ่และสงบนิ่ง—— ทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองแห่งเปรียบเสมือนบทที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่ร่วมกันเติมเต็มสีสันของการเดินทางทิเบตครั้งนี้ วันแรก เราพากันกินหม้อไฟข้างพระราชวังโปตาลาด้วยความกังวลใจ กลัวอาการแพ้ความสูง กลัวปรับตัวไม่ทัน; คืนสุดท้าย ก็เป็นหม้อไฟเช่นกัน แต่ความรู้สึกกลับแตกต่างไปโดยสิ้นเชิง — ความผ่อนคลายและความอบอุ่นนั้น ราวกับกำลังบอกนักเดินทางว่า "คุณได้ก้าวเข้าสู่ทิเบตอย่างแท้จริงแล้ว และก็ได้กล่าวคำอำลาทิเบตอย่างแท้จริงแล้วเช่นกัน" และเมื่อหิมะที่ไม่คาดคิดนั้นโปรยลงมาที่ช่องเขากังบาลา มันเหมือนกับฟ้าดินได้ปิดหน้าสุดท้ายของการเดินทางให้ ปล่อยพรลงมาบนบ่า และค่อยๆ ผลักดันการเดินทางเข้าสู่บทสรุป