เต๊ต — การเดินทางสู่เกาะห่างไกลเดาฟูกวี ❹ (เขียนโดยโฮ)

พอมาถึงเกาะก็ออกไปกินมื้อเย็นในคืนแรกเลย ร้านนี้เจ้าของที่พักแนะนำมา Hải sản Hải Thắm Quán https://www.google.com/maps/place/H%E1%BA%A3i+s%E1%BA%A3n+H%E1%BA%A3i+Th%E1%BA%AFm+Qu%C3%A1n/@10.513954,108.9409755,17z/data=!3m1!4b1!4m5!3m4!1s0x3177b15b5b09b8c3:0x4309608a07b21093!8m2!3d10.513954!4d108.9431642?hl=ja-JP เรามาช้าไปหน่อยเพราะไปตั้งวงเล็ก ๆ กับชาวประมง พอมาถึงร้านก็เต็มไปด้วยครอบครัวที่พาลูกหลานมา คึกคักมาก ก็มันเทศน่ะสิ (เทศกาลปีใหม่เวียดนาม) เพราะฉะนั้นก็อย่างที่คาด พนักงานร้านวุ่นวายกันจนแทบตั้งตัวไม่ทัน จะสั่งอะไรก็หมดแล้วหมดอีกไปเรื่อย งั้นก็เลยชี้ไปที่ปลาตัวใหญ่ที่ว่ายอยู่ในบ่อภายในร้าน แล้วบอกว่า เอาตัวนี้!! ที่เหลือก็ปล่อยให้คุณวี สาวเวียดนาม กับน้องสาวชื่อโอาญ และแฟนของเธอชื่อฮาวฮาว จัดการไป ปลาชั้นดี ปลาหิมะดำ (มั้งนะ) แบ่งครึ่งตัวเอาไปผัดเคี่ยวกับวุ้นเส้นและผักหอม แล้วห่อกับผักสดในแผ่นแป้งข้าวกิน อีกครึ่งตัวเอามาทำหม้อไฟกันเถอะ! เป็นตัวเลือกของคนเวียดนามที่รักหม้อไฟมากถึงแม้อากาศจะร้อน ดี~ ดี~ ว่ากันไป ความคาดหวังก็พุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ แต่มันก็ไม่มาเสียที เวลาแบบนี้คนเวียดนามจะไม่เงียบเฉย เขาเลยบอกพนักงานอย่างชัดเจนประมาณว่า ยังไม่มาอีกเหรอ เร็ว ๆ หน่อยสิ~~ แล้วก็มีถั่วต่าง ๆ มาเสิร์ฟที่โต๊ะ ราวกับจะบอกว่า "กินนี่รอไปก่อนนะ" ทยอยมาเรื่อย ๆ ไม่หยุด แถมให้หรือเปล่านะ? คงไม่ใช่หรอกมั้ง? หัวเราะกันไป แล้วก็เคี้ยวกรุบ ๆ กินไปพร้อมกับเบียร์ แล้วในที่สุดมันก็มาแล้ว~ วัตถุดิบปลาครึ่งตัวนั่นไง!!

พอเอาไปทำให้สุกแล้วรอสักไม่กี่นาที วุ้นเส้นก็ดูดซับซุปจนนุ่มหยุ่น เนื้อปลาสีขาวก็พองอวบขึ้นมา ดูน่าอร่อยจัง~ อยากใช้ตะเกียบจิ้มขึ้นมาทันทีเลย สองหนุ่มสาววัยเยาว์อย่างเฮียวและฮาวฮาว ตั้งใจทำให้ผู้ใหญ่กันอย่างขะมักเขม้น

ทั้งสองคนคล่องแคล่วมากจริง ๆ ทำให้รู้เลยว่านี่คือสิ่งที่พวกเขาทำกันเป็นประจำอยู่แล้วนี่เอง~ พวกเขาจุ่มแผ่นแป้งข้าวหนา ๆ ที่มีงาลงในน้ำอย่างรวดเร็ว แล้ววางผักกาดหอมใบ สมุนไพรหลากหลายชนิด และปลาเนื้อเด้ง ๆ ที่เคี่ยวและผัดมาลงไป จากนั้นยังใส่วุ้นเส้นที่รสชาติซึมเข้าเนื้อลงไปด้วย แล้วห่อรวมกันทั้งหมด

พอกัดเข้าไปคำหนึ่ง~ ในผักใบเขียวกรอบสดที่ห่อหุ้มอยู่ มีเนื้อปลาขาวที่มันฉ่ำเต็มคำ พร้อมวุ้นเส้นเหนียวหนึบ ที่ดูดซับน้ำซุปปลาเอาไว้เต็มที่ แล้วกลิ่นมินต์สดชื่น ก็โชยขึ้นมาฟุ้ง~~~

โอ้ โอ้ โอ้ อร่อยจัง!! แถมยังได้กินผักเยอะแยะ มีความสุขจริง ๆ กับปลาเนื้อขาวห่อมินต์และผัก มินต์ทำหน้าที่ได้ยอดเยี่ยมมากเลยค่ะ

ส่วนตัวแล้วฉันสะดุดตากับโฟลเดอร์ที่มีช่องกั้นให้ใส่แผ่นแป้งข้าวเจ้ากับน้ำแยกกันได้... อยากได้จังเลย ตั้งใจว่าจะไปลองหาที่โฮจิมินห์ แล้วก็มีหม้อไฟมาด้วย แต่... เผลอกินอย่างเมามันไปแล้ว ไม่มีรูปถ่าย ทั้งที่กินเบียร์กับถั่วไปเยอะแยะแล้ว ก็ยังกินไม่หยุด พอเช็กใบเสร็จดู ก็โดนคิดเงินค่าถั่วไปเนียนๆ แต่ปริมาณเบียร์ Tiger นั้นชัดเจนว่าน้อยกว่าที่กินไป เลยแจ้งไป คนเวียดนามถือว่าเรื่องผิดพลาดเป็นเรื่องปกติ ก็เลยเช็กใบเสร็จกันอย่างละเอียด เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องน่าอายเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันสำคัญด้วยซ้ำ เพียงแต่ ถ้าเมามากเกินไปก็จะเช็กไม่ได้ ต้องระวังนะ และถ้าพูดภาษาเวียดนามไม่ได้ สิ่งที่สื่อสารไปก็จะกลายเป็นคนละเรื่อง ต้องระวังเช่นกัน ฉันรู้สึกถึงความสำคัญของการเรียนภาษาอย่างลึกซึ้งเลย ที่นี่แม้แต่ภาษาอังกฤษก็ยังสื่อสารไม่ได้ นี่แหละเวียดนามของแท้ มาอาบภาษาเวียดนามทุกวันแล้วฝึกหูกันเถอะ เอาล่ะ พรุ่งนี้จะนั่งเรือลงใต้ต่อไปเที่ยวเกาะต่างๆ ได้ยินว่าจะได้ดำน้ำด้วย ไม่คิดเลยว่าชายหาดจะสวยและเดินได้ขนาดนี้... น่าจะเอารองเท้าเอาต์ดอร์ที่เดินชายหาดได้จริงจังมาด้วย สามีที่เดินด้วยรองเท้าแตะยางตอนนี้ผิวไหม้แดดไปแล้ว แต่เขาก็บอกว่าสบายดี... ชอบเวียดนามมากเกินไปจนชาไปหมดแล้ว อันดับชีวิตย้ายถิ่นฐาน