Tet — ของขวัญต้อนรับเทศกาลตรุษญวน

ปักหลักใช้ชีวิตอยู่ที่เวียดนามเข้าปีที่ 6 แล้ว คนที่เคยช่วยเหลือดูแลฉันนั้นมีมากมายนับไม่ถ้วน หนึ่งในคนที่ช่วยเหลือดูแลฉันอย่างมากตอนย้ายมาเวียดนามก็คือคุณ TH ความสัมพันธ์แบบครอบครัวต่อครอบครัวยังคงดำเนินมาจนถึงทุกวันนี้ ซึ่งฉันรู้สึกซาบซึ้งใจมาก เมื่อเดือนที่แล้ว ตอนที่ไปอวยพรส่งท้ายปี หลานสาว—ลูกสาวของคุณ TR ผู้เป็นพี่สาวของคุณ TH—โตขึ้นมากจนน่าประหลาดใจ และการที่เธอคอยเอาใจใส่ชาวต่างชาติที่พูดภาษาเวียดนามไม่ได้อย่างฉัน ทำให้ฉันรู้สึกถึงกาลเวลาที่ผ่านไป ฉันอบคุกกี้มัทฉะที่ใส่มัทฉะซึ่งกำลังฮิตสุด ๆ อย่างเต็มที่ไปฝาก แม้เด็ก ๆ จะดีใจกับชื่อของมันมาก แต่เพราะรสหวานและกลิ่นเนยค่อนข้างจาง ปฏิกิริยาของเด็ก ๆ จึงออกจะเฉย ๆ ถึงอย่างนั้น การที่พวกเขาบอกว่า "แต่ก็อร่อยนะ" ก็ทำให้ฉันอดรู้สึกถึงการเติบโตของพวกเขาไม่ได้ ตอนกำลังจะกลับ หลานสาวหนู H ถามฉันขึ้นมาว่า "คุณ HO ชอบสีอะไรเหรอ?" พอฉันตอบว่าสีเขียวโลตัส (lotus green) ที่ฉันมาชอบหลังจากมาอยู่เวียดนาม ดูเหมือนว่าคำนี้จะยังไม่เป็นที่รู้จักในหมู่คนเวียดนาม ฉันเลยตอบไปว่า "สีเขียวน่ะ" แถมยังบอกด้วยว่า ไม่ใช่สีเขียวสดใสแบบป๊อป ๆ แต่เป็นสีเขียวเข้ม ๆ ที่ดูภูมิฐานสมกับเป็นมาดามมากกว่า ฉันนึกว่านี่เป็นแค่บทสนทนาแก้เก้อธรรมดา ๆ แต่ดูเหมือนว่ามันจะเป็นภารกิจที่แม่สั่งมาให้ล้วงคำตอบต่างหาก เพราะเช้านี้คุณ TH ส่งข้อความมาบอกว่า จะส่งเสื้อผ้าไปให้นะ รับไว้ด้วยล่ะ~ และสิ่งที่ส่งมาถึงก็คือสิ่งนี้

TR เป็นพี่สาวที่มือเก่งมากเลยค่ะ เธอตัดเย็บและแก้ไขเสื้อผ้าอยู่ พอถึงตรุษจีน ครอบครัวนี้ก็เป็นครอบครัวที่พี่น้องสามคนตัดชุดอ๊าวหญ่ายจากผ้าลายเดียวกัน และ TR คนนี้แหละที่ตัดชุดอ๊าวหญ่ายให้ฉัน โอ้โห บอกเลยว่าตกใจมากค่ะ ขนาดก็พอดีเป๊ะเลย แถมยังมีสร้อยคอมาให้ด้วย!

ผมดีใจมากที่ได้มีความสัมพันธ์กับคนเวียดนามที่มีน้ำใจและใจดีมากๆ แบบนี้ พอดีเลยที่กำลังคิดอยู่ว่า "ใกล้จะต้องลงมือทำอย่างจริงจังแล้วสินะ~" (เพราะพนักงานแต่งงานกันเยอะ...) ยิ่งไปกว่าอะไรทั้งหมด ผมรู้สึกซาบซึ้งใจมาก อย่างแรกเลยตรุษจีนปีนี้จะใส่ให้เต็มที่เลย ฮ่าๆ อันดับชีวิตการย้ายถิ่นฐาน