แจ้ บ่า แด: อาหารแปลกของดานัง กินคำเดียวก็เข้าใจว่าทำไมนักดื่มถึงชอบ

ในของฝากขึ้นชื่อของดานังนั้น หมูยอ (chả bò) และขนมงาดำ (bánh khô mè) ทุกคนรู้จักกันดี แต่เจ (tré) นักท่องเที่ยวหลายคนยังมองข้ามไป เพราะมันดูไม่เหมือนอาหารเลย มันถูกมัดเป็นมัดเล็กๆ ด้านนอกเป็นฟางหรือใบไม้ ดูเหมือนมัดฟืนเล็กๆ เตร๋บ่าแด๋ เป็นชื่อที่คนดานังคุ้นเคยที่สุดเมื่อพูดถึงอาหารจานนี้ — เป็นแบรนด์เตร๋ที่ทำกันมานานหลายปีที่นี่ เมื่อเปิดออกมา ภายในก็คือเนื้อหมูหั่นบาง (ส่วนหู ส่วนหัว บางที่ก็เพิ่มส่วนท้อง) ผสมกับข้าวคั่วบด ข่า กระเทียม พริก แล้วนำไปหมักให้ขึ้นเปรี้ยวเล็กน้อย กลิ่นแรกที่ลอยขึ้นมาคือขมิ้น — หอมกรุ่น, ค่อนข้างฉุน, แตกต่างจากกลิ่นม้วนเนื้อหมู. รสชาติเปรี้ยวน้อย, เค็มพอดี, ยิ่งเคี้ยวยิ่งรสหวานของเนื้อชัดเจน. เนื้อไม่เละนุ่มแต่เหนียวกรุบกรอบ โดยเฉพาะส่วนหู ข้าวคั่วที่เคลือบอยู่รอบๆ ทำให้ชิ้นเนื้อออกแห้งเล็กน้อย ไม่เปียกแฉะ กินแหร่อร่อยที่สุดคือกินคู่กับของอื่น เพราะถ้ากินเปล่าๆ จะเบื่อเร็ว วิธีที่นิยม: หยิบแหนมสักคำ เพิ่มผักสด กระเทียมสดสักสองสามกลีบและพริกเขียว ม้วนด้วยแผ่นแป้งเวียดนามแล้วจิ้มกับน้ำจิ้มพริก บางคนชอบเสริมด้วยแผ่นแป้งเวียดนามทอดกรอบเพื่อความกรุบกรอบ ความเปรี้ยวและกลิ่นข่าของแหนมเนื้อ (tré) จะกลมกล่อมที่สุดเมื่ออากาศเย็นสบายในช่วงบ่ายแก่ๆ และยังเข้ากันดีกับเบียร์อีกด้วย — ด้วยเหตุนี้จึงเป็นกับแกล้มมากกว่าจะเป็นอาหารที่กินกับข้าว ถ้าซื้อเป็นของฝาก เตร่ (tré) ค่อนข้างสะดวกเลยค่ะ/ครับ: แห้ง มัดแน่นเป็นก้อนกระทัดรัด ใส่ซอกกระเป๋าเดินทางได้ง่ายกว่าจ่าบ๊อ (chả bò) อีกนะ แต่อย่าลืมว่ามันยังคงเป็นของหมักอยู่ดี ดังนั้นควรซื้อให้ใกล้กับวันที่จะเดินทางกลับ พอถึงบ้านแล้วให้แช่ตู้เย็นไว้ และรับประทานในช่วงเวลาสั้น ๆ — รสชาติของการหมักจะเข้มข้นขึ้นตามวันที่ผ่านไป อาหารนี้ไม่เหมาะสำหรับทุกคน ผู้ที่ไม่ชอบขิง หรือไม่คุ้นเคยกับอาหารหมักอาจรู้สึกแปลกตั้งแต่คำแรก แต่ถ้าคุณเป็นคนประเภทที่ชอบเนื้อเหนียวนุ่มเคี้ยวหนึบ ชอบของเปรี้ยวเผ็ด และชอบนั่งจิบเครื่องดื่มกินของว่างเพลินๆ แล้วเจ๋อ(tré)ก็เป็นเมนูที่คุณจะอยากกลับมาซื้ออีกในครั้งต่อไปได้ง่ายๆ