Da Nang

ก่อนที่จะมีสะพาน ชาวดานังข้ามแม่น้ำด้วยเรือข้ามฟาก

แปลจาก เวียดนาม
ก่อนที่จะมีสะพาน ชาวดานังข้ามแม่น้ำด้วยเรือข้ามฟาก
ก่อนที่จะมีสะพาน ชาวดานังข้ามแม่น้ำด้วยเรือข้ามฟาก
ก่อนที่จะมีสะพาน ชาวดานังข้ามแม่น้ำด้วยเรือข้ามฟาก
ก่อนที่จะมีสะพาน ชาวดานังข้ามแม่น้ำด้วยเรือข้ามฟาก
ก่อนที่จะมีสะพาน ชาวดานังข้ามแม่น้ำด้วยเรือข้ามฟาก
ก่อนที่จะมีสะพาน ชาวดานังข้ามแม่น้ำด้วยเรือข้ามฟาก
ก่อนที่จะมีสะพาน ชาวดานังข้ามแม่น้ำด้วยเรือข้ามฟาก
ก่อนที่จะมีสะพาน ชาวดานังข้ามแม่น้ำด้วยเรือข้ามฟาก
ก่อนที่จะมีสะพาน ชาวดานังข้ามแม่น้ำด้วยเรือข้ามฟาก
ก่อนที่จะมีสะพาน ชาวดานังข้ามแม่น้ำด้วยเรือข้ามฟาก
ก่อนที่จะมีสะพาน ชาวดานังข้ามแม่น้ำด้วยเรือข้ามฟาก
ก่อนที่จะมีสะพาน ชาวดานังข้ามแม่น้ำด้วยเรือข้ามฟาก
1/12
หากคุณพักอยู่ที่โรงแรมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำฮั่น และบ่ายนี้ตั้งใจจะข้ามไปดื่มกาแฟอีกฝั่ง คุณจะข้ามสะพานไปโดยไม่ต้องคิดอะไรเลย ก่อนปี 2000 การเดินทางระยะเดียวกันนั้น ผู้คนต้องลงไปรอเรือข้ามฟากที่ท่าเรือ ท่าเรือ Hà Thân ท่าเรือข้ามฟากฝั่งตะวันออกของแม่น้ำหานมีชื่อว่า Hà Thân ซึ่งอยู่ในหมู่บ้าน An Hải ในอดีต ผู้คนที่อาศัยอยู่บริเวณเชิงเขา Sơn Trà หากต้องการข้ามไปทำงานอีกฝั่งหนึ่ง ก็จะ "กระโดดขึ้นเรือข้ามฟากที่ท่า Hà Thân" ในสมัยนั้นทั้งแม่น้ำมีจุดที่มีสะพานเพียงแห่งเดียว ซึ่งตั้งอยู่ไกลออกไปทางต้นน้ำ: สะพานที่ชาวฝรั่งเศสและต่อมาชาวอเมริกันสร้างขึ้นล้วนอยู่ที่นั่น ถ้าไม่นั่งเรือข้ามฟาก ก็ต้องอ้อมไปทางสะพาน Nguyễn Văn Trỗi ราว 10 กม. เพราะ "ถูกกั้นด้วยการข้ามฟาก" ฝั่งตะวันออกจึงยังคงเป็นพื้นที่ชนบทมาโดยตลอด แม้จะอยู่ห่างจากใจกลางเมืองเพียงแค่สายน้ำกั้นเท่านั้น สะพานของผู้ร่วมบริจาคเงิน สะพานแม่น้ำหานเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 29-3-2000 ตรงกับวาระครบรอบ 25 ปีการปลดปล่อยดานัง และช่วยย่นระยะทางข้ามแม่น้ำเหลือเพียง 3 กม. เมืองดำเนินการตามแนวทาง "รัฐและประชาชนร่วมกันทำ": ข้าราชการบริจาคเงินเดือนหนึ่งวัน เด็ก ๆ อดค่าอาหารเช้า และพ่อค้าแม่ค้าหาบเร่แผงลอยก็นำเงินมามอบที่สำนักงานแนวร่วม ที่หัวสะพานฝั่งตะวันตก ตรง đường Bạch Đằng ปัจจุบันยังคงมีแผ่นป้ายจารึกชื่อผู้ที่ร่วมบริจาคอยู่ นี่ยังเป็นสะพานหมุนแห่งแรกที่วิศวกรและคนงานชาวเวียดนามสร้างขึ้นเองอีกด้วย นับตั้งแต่วันนั้น เรือข้ามฟากที่แล่นข้ามแม่น้ำฮานก็กลายเป็นอดีตไป ไม่ใช่แค่ท่าเรือเดียว ที่ท่าเรือข้ามฟากซู (Bến Đò Xu) ซึ่งข้ามแม่น้ำกั๊มเล (Cẩm Lệ) ทางทิศใต้ มีอย่างน้อย 11 ครอบครัวที่เลี้ยงชีพด้วยการพายเรือข้ามฟาก รับส่งผู้คนจากหมู่บ้านฝั่งตรงข้ามแม่น้ำเข้าสู่ตัวเมือง พวกเขาได้ออกจากท่าเรือไปหลังจากสะพานฮหว่าซวน (Hòa Xuân) เปิดให้สัญจรเมื่อวันที่ 30-4-2010 บนแม่น้ำ Cu Đê ทางตอนเหนือ ในฤดูแล้งผู้คนข้ามแม่น้ำด้วยเรือข้ามฟาก แต่ในฤดูน้ำหลากไม่มีใครกล้าพาข้าม นักเรียนจึงมักต้องหยุดเรียน — จนกระทั่งสะพาน Trường Định เปิดใช้ในปี 2010 เรื่องเช่นนี้จึงหมดไป วันนี้ข้ามสะพานไปนะ ปัจจุบันแม่น้ำฮานมีสะพานหกแห่ง ได้แก่ สะพานถ่วนเฟื้อกทางฝั่งปากแม่น้ำ (2009) สะพานซงฮานช่วงกลางแม่น้ำ (2000) สะพานมังกรและสะพานเจิ่นถิลี้ซึ่งเปิดพร้อมกันในวันที่ 29 มีนาคม สิบสามปีต่อมา สะพานเตียนเซินทางทิศใต้ (2004) — สะพานแห่งเดียวที่รถคอนเทนเนอร์วิ่งผ่านได้ — และสะพานที่เก่าแก่ที่สุดคือสะพานเหงียนวันเติ๋ย ซึ่งมีมาตั้งแต่ทศวรรษ 1960 ปัจจุบันไม่อนุญาตให้รถวิ่งแต่สงวนไว้สำหรับคนเดินเท้า หมายความว่ายังคงเหลือวิธีข้ามแม่น้ำหานอยู่เพียงวิธีเดียวเหมือนสมัยที่ยังไม่มีสะพาน: ช้าๆ ด้วยเท้าของตัวเอง และมองลงไปที่ผืนน้ำ

จองท่องเที่ยวในดานัง เป็นภาษาไทยบน VietSpots

#ดานัง#เที่ยวดานัง#สถานที่ท่องเที่ยว#ทัวร์และกิจกรรม#เรือข้ามฟาก#ท่าเรือฮาทาน#สะพานแม่น้ำฮาน#สะพานเหงียนวันชอย#สะพานถ่วนเฟื้อก#สะพานมังกร

ความคิดเห็น