เดินเที่ยวย่านเมืองเก่า 〜พื้นที่สีเขียวอมเหลือง〜 (เขียนโดย Ho)

ชอบบรรยากาศเมืองฮานอยมาก โดยเฉพาะย่านเมืองเก่า มีเหตุผลอยู่หลายข้อ

การที่ร้านค้าหลากหลายอัดแน่นอยู่ในพื้นที่เล็กๆ นั้นเหมือนกับที่นครโฮจิมินห์เลย แต่บางทีอาจเป็นเพราะถนนแคบ มอเตอร์ไซค์เลยไม่ได้วิ่งกันขวักไขว่เหมือนที่นั่น ความเร็วของรถซิโคลก็เร็วกว่าคนเดินนิดหน่อยเท่านั้น เวลาที่นี่จึงไหลผ่านไปอย่างเนิบช้าสบายๆ คนที่เดินผ่านไปมาก็มีนักท่องเที่ยวเยอะ ความรู้สึกที่ปะปนกันไม่ใช่แค่คนเวียดนามเพียงอย่างเดียวนั้นให้ความรู้สึกสบายใจ เมื่อมองไปรอบๆ จะเห็นอาคารเล็กๆ หลังคาแหลม ราวกับหลุดเข้าไปในโลกจำลองขนาดจิ๋วเลยทีเดียว

หลังคากระเบื้อง ผนังสีครีมโทนนุ่มนวล เข้ากับหน้าต่างและประตูสีเขียวเข้ม มันห่มคลุมด้วยพื้นผิวที่สั่งสมมาจากความชื้น แสงแดด และกาลเวลา แน่นอนว่าก็ยังมีอาคารใหม่ๆ อยู่ด้วยเช่นกัน

เป็นตึกทรงสี่เหลี่ยมสองชั้นแคบๆ แบบที่คาเฟ่สมัยนี้นิยมกัน เพดานสูงให้ความรู้สึกโปร่งโล่ง ซึ่งที่โฮจิมินห์ก็เป็นแบบเดียวกัน ระเบียงชั้นสองที่กว้างขวางโล่งสบายนั้นมีเสน่ห์จริงๆ พื้นที่ใหม่ถูกแทรกอยู่ระหว่างอาคารเก่าๆ เหมือนแซนด์วิช อยากรู้เหมือนกันว่ามันจะกลมกลืนไปกับเมืองนี้ได้อย่างไร

ตึกนี้ก็ค่อนข้างใหม่เหมือนกัน แต่เป็นตึกทรงหลังคา สีเหลืองพาสเทลให้บรรยากาศแบบตะวันตก แต่ราวเหล็กของระเบียงกลับเป็นสีเขียวเข้ม ประตูไม้และหน้าต่างที่ดูไม่ประณีตจนเกินไปกลับดูน่ารักดี ยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกว่ากรอบไม้นี่ดีจริง ๆ หลอดไฟที่ให้แสงอบอุ่นก็เข้ากันดี พูดถึงเรื่องนี้ ตึกของร้านอาหารฝรั่งเศสชื่อดังในฮานอย Green Tangerine ก็เป็นสีเหลืองกับสีเขียวเหมือนกัน

กำแพงสีครีมกับหน้าต่างและประตูสีเขียวมินต์ ความเขียวขจีตามธรรมชาติถูกจัดวางไว้อย่างเป็นธรรมชาติทั่วทุกมุม ที่นั่งโต๊ะด้านหน้า สนามหญ้ากลางบ้าน ที่นั่งภายในอาคาร ทุกที่ล้วนมีสายธารแห่งเวลาที่ไหลผ่านไปอย่างเนิบช้า ไม่ใช่การหมุนตามเข็มนาฬิกา แต่เหมือนกับเวลาค่อยๆ เคลื่อนไหวและร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า ความรู้สึกประหลาดที่ราวกับกำลังใช้ชีวิตอยู่ใน 'ปัจจุบัน' ที่ไม่ได้เป็นของที่ใดเลย และที่แผงดอกไม้มีช่อดอกบัววางอยู่ ภาพวิถีชีวิตประจำวันอันแสนสุขของเวียดนาม

ดอกบัวกลิ้งหยดน้ำฝนไปมา ยิ่งดูน่ารักมากขึ้นเรื่อยๆ แค่เดินเล่นในย่านเมืองเก่าก็สนุกแล้ว อันดับการใช้ชีวิตย้ายถิ่นฐาน